Κώστας Π. Χάρης, ένας δάσκαλος, έναν αιώνα

Γιάννης Η. Χάρης 

(Εφημερίδα των συντακτών 17 Ιουλ. 2021)

* Τούτες τις μέρες γύρισε οριστικά και αμετάκλητα στο χώμα του χωριού απ’ όπου ξεκίνησε, ένα πνιγμένο στα έλατα φτωχικό χωριό της ορεινής Δωρίδας (στον νομό Φωκίδας), Σουρούστι τότε, Κερασιά σήμερα, ο Κώστας Π. Χάρης, δάσκαλος και εκπαιδευτής δασκάλων. Και μαζί, θείος Κώστας.

 

Που έφυγε από τη ζωή πλήρης ημερών, στα 101 του χρόνια, έναν ολόκληρο αιώνα δηλαδή συν ενάμιση χρόνο, και μέσα σε απέραντη αγάπη, αφού αγάπη έδινε πάντα. Κι αφού στα 100 του έβγαλε το τελευταίο του βιβλίο: Για αναβάθμιση της σχολικής μας εκπαίδευσης: Δύο επείγουσες παράλληλες μεταρρυθμιστικές ενέργειες, για τη μεγάλη του εμμονή, την εκπαίδευση. Που την υπηρέτησε μια ολόκληρη ζωή, με το ίδιο πάθος από όλα τα πόστα, σ’ όλη την κλίμακα της ιεραρχίας. Και γράφοντας σχετικά βιβλία, και υποβάλλοντας εμπεριστατωμένες προτάσεις σε αρμόδιες υπηρεσίες και υπουργείο, από δική του καθαρά πρωτοβουλία, ώς τα τελευταία του σχεδόν… «Μου άρεσε και στο δημοτικό που δίδασκα, και στις ακαδημίες, και στη μετεκπαίδευση που δίδασκα τους δασκάλους» είχε πει σε συνέντευξή του στην Όλγα Σελλά, στην Καθημερινή (1.7.2012), με αφορμή την αναγόρευσή του σε επίτιμο διδάκτορα του Πανεπιστημίου Αθηνών.

 

* Πείσμα, επιμονή, αφοσίωση, προσφορά και αγάπη ήταν ο Κώστας Χάρης, για τη δουλειά του, τους μαθητές του, το χωριό του, την κοινωνία και τα κοινά, ο θείος που από το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ ώς τα ύπατα εκπαιδευτικά αξιώματα μάς έκανε να καμαρώνουμε, ο θείος που θα τον θέλαμε όσο τίποτα πατέρα, κι ωστόσο ήμασταν ευτυχείς που τον είχαμε έστω θείο!

 

Πρώτα ο Κώστας Χάρης όμως. Που έπειτα από τον «μικροξενιτεμό» του, όπως τον έλεγε, για σπουδές μαζί με σκληρή δουλειά στην Αθήνα, πρωτοδιορίστηκε δάσκαλος τα χρόνια της Κατοχής, κι άνοιξε το σχολείο του χωριού, κι οργάνωσε συσσίτιο, κι έπειτα βοηθούσε όσο μπορούσε και σε γειτονικά χωριά, πέρα από το καθαυτό διδακτικό του έργο.

 

Κι έπειτα, Γραμματέας της Επιτροπής ΕΑΜ Β.Δ. Δωρίδας. Κι έπειτα, Γραμματέας της Επιτροπής Διαφώτισης Αγώνα στο 2/36 Τάγμα του ΕΛΑΣ.

 

Αρχές της δεκαετίας του ’50, μετεκπαίδευση στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, και μετά στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, με μία από τις πέντε πρώτες υποτροφίες του αρτισύστατου ΙΚΥ. Με την επιστροφή του στην Ελλάδα, διορίζεται καθηγητής στην Παιδαγωγική Ακαδημία της Τρίπολης και αργότερα διευθυντής στην αντίστοιχη Ακαδημία της Λαμίας.

 

Έτος 1965, σύμβουλος στο νεοϊδρυμένο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, από τους πρωτεργάτες της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης Παπανδρέου-Παπανούτσου, πρόεδρος του Τμήματος για την πρωτοβάθμια εκπαίδευση και επόπτης των Παιδαγωγικών Ακαδημιών. Το 1967, με την κατάργηση του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου από την Απριλιανή Δικτατορία, επανήρθε στην προηγούμενη θέση (διευθυντής Παιδαγωγικής Ακαδημίας), και στη συνέχεια απολύθηκε από την υπηρεσία.

 

Mε τη μεταπολίτευση, αποκαταστάθηκε ως σύμβουλος του Ανώτατου Εκπαιδευτικού Συμβουλίου και έπειτα του ΚΕΜΕ και του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου. Το διάστημα 1976-80, με έδρα τη Βόννη, ανέλαβε την οργάνωση της εκπαίδευσης των παιδιών των Ελλήνων μεταναστών στις χώρες της Δυτικής Ευρώπης. Το 1982-85, Εκπρόσωπος του Υπουργείου Παιδείας στις Επιτροπές Παιδείας της ΕΟΚ και του ΟΟΣΑ. Την περίοδο της ελληνικής προεδρίας (1983), πρόεδρος της Επιτροπής Παιδείας της ΕΟΚ.

 

* Το συγγραφικό του έργο στρέφεται φυσικά γύρω από την εκπαίδευση: Η ψυχολογική κατανόηση και περιγραφή της ατομικότητας του μαθητή· Προβλήματα αγωγής στην οικογένεια και το σχολείο· Ελληνική Παιδεία για τον Ελληνισμό της Διασποράς· Από την παιδαγωγική θεωρία στην εκπαιδευτική πράξη. Ακόμα και το αυτοβιογραφικό του, με την τόσο πλούσια ζωή του, ένα συναρπαστικό ανάγνωσμα, νωπογραφία μιας ολόκληρης εποχής (με την τερατώδη κιόλας μνήμη του θείου: από το μολύβι που έκανε μια ολόκληρη δραχμή, και γι’ αυτό το αγόραζαν μισό, ώς τα θέματα στις εξετάσεις για την υποτροφία κτλ.), ακόμα κι αυτό λοιπόν γύρω από την εκπαίδευση είναι: Από το οδοιπορικό ενός δασκάλου: Σελίδες από τη ζωή και την εκπαίδευση στη διαδρομή του 20ού αιώνα (εκδ. Γαβριηλίδη, 2011, δυστυχώς ανεύρετο πια). Και το τελευταίο του, όπως έγραψα στην αρχή, τελειωμένο στα 99 του, έκδοση στα 100 του χρόνια, το 2020!

 

* Τώρα, με την ελευθερία της επιφυλλίδας, σύντομος λόγος για τον θείο, τον θείο Κώστα, φως στη δύσκολη καθημερινότητα της παιδικής ηλικίας, κάθε φορά που ερχόταν για λίγο από την «ξενιτιά» της Τρίπολης ή της Λαμίας, με τη θεία Λούλα και τις τρεις ξαδέρφες, τη Γιώτα, την Κατερίνα και τη Μαριάννα· τη θεία και τη μικρότερη κόρη, τη Μαριάννα, που έφυγαν ξαφνικά απ’ τη ζωή μέσα σε μια βδομάδα, πριν από 9 χρόνια. Κι έμεινε ο ακριβός θείος στα στοργικά χέρια της Γιώτας, της Κατερίνας και του Μανόλη, της Ελευθερίας και του Θοδωρή –τα δυο λατρεμένα εγγόνια. «Έδωσες αγάπη, παίρνεις αγάπη» του έλεγα, όταν μιλούσε συγκινημένος για την αγάπη με την οποία τον περιέβαλλαν.

 

Ο θείος-προστάτης άγγελος των πάντων, σίγουρα δικός μου, όταν π.χ. με πήρε (σέρνοντας σχεδόν) στην εγκυκλοπαίδεια «Ελλάς-Μπριτάνικα», τη «λέσχη» των κυνηγημένων απ’ τη χούντα, έτος 1971, στα 18 μου, και μ’ έβαλε έτσι στον κόσμο του βιβλίου, και λίγο αργότερα, με τη μεταπολίτευση, στις διορθώσεις των πρώτων Ανθολογίων για το δημοτικό, με την επίβλεψη του Ε. Χ. Κάσδαγλη. Το ταξίδι είχε αρχίσει, 50 ολόκληρα χρόνια, αναλογίζομαι τώρα, εμπνευστής ο θείος, ό,τι καλό υπήρξε μέσα σ’ αυτό έχει την αφετηρία του στον θείο.

 

Και λόγια δεν υπάρχουνε γι’ αυτό. Στο καλό, θείε.

Σχετικές αναρτήσεις:

Απεβίωσε ο Κωνσταντίνος Π. Xάρης (1920-2021)

Το μνημείο του Αγίου Νικολάου που κινδυνεύει να βρεθεί μεταξύ ανεμογεννητριών

 

 

Αυτός είναι ο Άγιος Νικόλαος, απ' όπου πήρε το όνομά της η ομώνυμη κορυφή. Υπολογίζεται ότι χτίστηκε περίπου στα μέσα του 1850 και βρίσκεται ακριβώς μέσα στην περιοχή εγκατάστασης των Ανεμογεννητριών. Φαίνεται, μάλιστα, ακόμα και στην ΜΠΕ (!) ανάμεσα στις ανεμογεννήτριες 2 και 3. 

 

 

ΤΟ ΜΝΗΜΕΙΟ 

 

- Είναι γνωστό ως "Άγιος Νικόλαος ο Μαγιάτικος" ή "ο Εν Βουνένοις" και υπάρχουν μαρτυρίες πως μέχρι το 1957 ανέβαιναν τα σχολεία των γύρω χωριών κάθε Μάιο ως σχολική εκδρομή (Ψηλό Χωριό, Κριάτσι, Κερασιά, Διχώρι). Γιορτάζει στις 9 Μαΐου.

- Βρίσκεται σε πολύ υψηλό υψόμετρο και παρά τη δυσκολία πρόσβασης, τα γύρω χωριά το επισκέπτονταν συχνά όχι μόνο για θρησκευτικούς λόγους αλλά και για γλέντια, συναθροίσεις και αναψυχή.

- Αποτελεί ένα από τα πιο παλιά μνημεία της περιοχής μας και ακόμα και σήμερα το επισκέπτονται πεζοπόροι, ορειβάτες και κάτοικοι των γύρω χωριών μετά από ανάβαση αρκετών ωρών.

- Είναι χτισμένο με ξερολιθιά, οι τοίχοι της οποίας διατηρούνται ακόμα, και γίνονται συζητήσεις εδώ και καιρό για τη διαδικασία συντήρησης και αναστήλωσής της.

 

 

 

 

ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ... 

Όπως φαίνεται και στην Μελέτη Περ/κών Επιπτώσεων, το κτίσμα περικυκλώνεται από τις ανεμογεννήτριες. Ενημερώθηκαν οι αρμόδιες υπηρεσίες και ελπίζουμε άμεσα στην ανάλογη γνωμοδότηση, η οποία θα προστατεύει και θα αναδεικνύει το μνημείο. Το συγκεκριμένο κτίσμα αναδεικνύει την ιστορία του τόπου μας και πρέπει να αποτελέσει αφορμή για ενδυνάμωση της περιοχής και στήριξη του τοπικού τουρισμού. 

 

 

 

Η εγκατάσταση ανεμογεννητριών είναι μείζον ζήτημα και χρειάζεται να γίνει με μεγάλο σεβασμό στην ιστορία και το φυσικό περιβάλλον. Ζητάμε περισσότερο χρόνο να εξεταστούν όλα τα στοιχεία, με διαφάνεια και δημόσιο διάλογο.

 

 

 Σύλλογος Υψηλοψωριτών Δωρίδος

 

Ψηλό Χωριό, Κερασιά, Κριάτσι λένε ΟΧΙ στις ανεμογεννήτριες

Ομοσπονδία Συλλόγων και Δωρική Αδελφότητα στηρίζουν τις θέσεις των 3 χωριών

Κοινή θέση Δ.Σ. Συλλόγων Υψηλού Χωριού, Κερασιάς και Κριατσίου

 
Διαβάζοντας τη ΜΠΕ, αλλά και ως γνώστες του χώρου και κάτοικοι των παρακείμενων και όμορων προς την  κατασκευή αιολικού πάρκου χωριών, διαμαρτυρόμαστε και θεωρούμε αυτήν απαράδεκτη για τους παρακάτω λόγους:  
 
1. Το υπό κρίση αιολικό πάρκο πρόκειται να κατασκευαστεί σε ένα παρθένο ελατόδασος κεφαλληνιακής ελάτης απείρου κάλλους και μοναδικής ομορφιάς. Σημειωτέον ότι μιλάμε για τα Βαρδούσια Όρη, ένα εξίσου  ιερό  βουνό  με  τον  Όλυμπο,  βουνό  το  οποίο  εξαιρέθηκε  από  τη  σε  αυτό  εγκατάσταση  ανεμογεννητριών.  

 

a. Η  οικολογική  καταστροφή  και  η  υποβάθμιση  του  φυσικού  περιβάλλοντος θα  είναι ανεπανόρθωτη, καθώς ο τεράστιος όγκος που απαιτείται για την κατασκευή των ανεμογεννητριών θα έχει ως αποτέλεσμα την άμεση αλλοίωση του υδροφόρου ορίζοντα αφού στο σημείο υπάρχουν πηγές που τροφοδοτούν με πόσιμο νερό τα γύρω χωριά. Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται ανησυχητική μείωση του υδροφόρου ορίζοντα και υπάρχουν καταγεγραμμένα προβλήματα στην υδροδότηση των γύρω χωριών, όλα σε γνώση της δημοτικής αρχής.  

 

b. Η διάνοιξη των δρόμων θα αλλάξει ανεπανόρθωτα τη μορφολογία του βουνού  το οποίο θα σκαφτεί,  γεγονός  που  σημαίνει  ότι  θα  αποψιλωθεί ελατόδασος  και  κεδρόδασος  πολλών στρεμμάτων και θα  καταστραφεί  το  αλπικό  τοπίο, το  οποίο  στη  μελέτη  παραπλανητικά χαρακτηρίζεται ως ‘χορτολιβαδικές εκτάσεις’. Στη μελέτη αναφέρεται ως πρόσθετη κατασκευή η αποκατάσταση πρανών επιχωμάτων και η αναδάσωση, είναι δεδομένο όμως πως καμιά από αυτές τις ενέργειες δεν θα συντελέσει στην επαναφορά των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση.  

 

c. Παρ’ ότι προβλέπεται αποκατάσταση του εδάφους και του χώρου στην περίπτωση παύσης λειτουργίας του ΑΣΠΗΕ, είναι προφανές ότι οι τεράστιες βάσεις από οπλισμένο σκυρόδεμα που θα έχουν  πληγώσει ανεπανόρθωτα το βουνό είναι αδύνατο να απομακρυνθούν εντελώς και να επανέλθει το τοπίο στην αρχική του μορφή.  

 

d. Δάσος σημαίνει χλωρίδα και πανίδα, οι οποίες σύμφωνα με τη γνωμοδότηση της Ελληνικής Ορνιθολογικής  Εταιρίας  θα  υποστούν  σοβαρές  επιπτώσεις.  Η  γνωμοδότηση  της  ΕΟΕ  είναι λεπτομερέστατη, με παραπομπές και αναφορές, γι’ αυτό και δείχνουμε την πλήρη στήριξή μας σε
αυτή.

 

e. Τεράστια παράλειψη της μελέτης είναι η μη αναγνώριση του φυσικού κάλλους, γεγονός που έχει καταστήσει την περιοχή πόλο έλξης για ορειβάτες, αθλητές και κάθε είδους φυσιολάτρες. Το ίδιο αυτό φυσικό κάλλος έχει οδηγήσει τόσο τους καταγόμενους από τα γύρω χωριά αλλά και τρίτους να χτίσουν νέα σπίτια ή να βελτιώσουν τα παλαιότερα και τις υποδομές των οικισμών τους  ενώ έχουν χτιστεί ξενώνες και μικρές ξενοδοχειακές μονάδες (Διχώρι, Αρτοτίνα, Πενταγιού, Κροκύλειο κλπ.). Μάλιστα, έχουν δημιουργηθεί καινούριες κτηνοτροφικές μονάδες και έχουν αναβιώσει μετά από χρόνια παραδοσιακές ταβέρνες και καφενεία. Η ήπια αυτή ανάπτυξη αποτελεί τη μοναδική πηγή εσόδων των κατοίκων της περιοχής. Η ΜΠΕ παραγνωρίζει την ήπια αυτή τουριστική ανάπτυξη που έχει ξεκινήσει στην περιοχή και λανθασμένα χαρακτηρίζει τους οικισμούς ‘μικρούς’ και ‘στάσιμους’ βασιζόμενη μόνο σε στατιστικά στοιχεία απογραφής και όχι σε πραγματικά δεδομένα της καθημερινότητας. Να αναφέρουμε εδώ, ο παραπάνω χαρακτηρισμός αναιρείται σε άλλο σημείο της ΜΠΕ που αναφέρεται πως: «Από τα στοιχεία του παραπάνω πίνακα κατά τη δεκαετία 2001/2011 εμφανίζεται ποσοστιαία πληθυσμιακή αύξηση κατά 25,32 % στον υπό εξέταση Δήμο που είναι μεγαλύτερη από την αντίστοιχη αύξηση της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας (-1,93%) και του Νομού Φωκίδας (6,54%).» (σελ. 90-91).

 
f. Εδώ, πρέπει να επισημανθεί και το γεγονός ότι ο Δήμος Δωρίδος έχει αναθέσει εκπόνηση μελέτης εμπειρογνωμοσύνης για τη δημιουργία διαδρομών φυσιολατρίας (πεζοπορίες, ποδήλατο βουνού κ.α.) και γενικότερα ανάπτυξης εναλλακτικών μορφών τουρισμού στη Δ.Ε. Βαρδουσίων. Επίσης, από πλευράς Δήμου θα υλοποιηθεί άμεσα και η δημιουργία Βοτανικού Κήπου στην Πενταγιού Δ.Ε. Βαρδουσίων για την μελέτη και ανάδειξη της χλωρίδας της περιοχής.  

 

2. Άλλες παραλείψεις της μελέτης:  

a. Η ΜΠΕ επίτηδες αγνοεί την ύπαρξη ιστορικών κτισμάτων στην περιοχή, με χαρακτηριστικό παράδειγμα το εκκλησάκι ‘Άγιος Νικόλαος’ το οποίο φαίνεται ακόμα και στο χάρτη της ίδιας της Μελέτης, που απεικονίζεται μάλιστα μέσα στο πολύγωνο του αιολικού πάρκου (ανάμεσα στις Α/Γ 2 και 3). Αυτό έχει αποκρυβεί προφανώς για να μην εκδοθεί αρνητική γνωμοδότηση της Υπηρεσίας Νεότερων Μνημείων Δυτικής Ελλάδας.  Η εν λόγω Υπηρεσία εξέδωσε θετική υπό προϋποθέσεις γνωμοδότηση (Α.Π. 382642) αναφέροντας πως "Σε περίπτωση όμως που  στην περιοχή του έργου εντοπιστούν ακίνητα ή κινητά νεώτερα πολιτιστικά αγαθά ή οποιεσδήποτε παραδοσιακές κατασκευές, όπως πέτρινα γεφύρια, παλαιά κτίσματα (...) πρέπει να ενημερώσετε  άμεσα την Υπηρεσία μας,  προκειμένου να ενεργήσει για την καταγραφή και στη συνέχεια την  προστασία τους." Έτσι, ενημερώθηκε από το Σύλλογο Υψηλοχωριτών και τον Πρόεδρο της  Τοπικής Κοινότητας στις 23/9, για τα χαρακτηριστικά του μνημείου:  

i. Είναι γνωστό ως "Άγιος Νικόλαος ο Μαγιάτικος" και υπάρχουν μαρτυρίες πως μέχρι το 1957 ανέβαιναν τα σχολεία των γύρω χωριών κάθε Μάιο ως σχολική εκδρομή (Ψηλό Χωριό, Κριάτσι,  Κερασιά,  Διχώρι).  Η  δημιουργία  του  υπολογίζεται  κοντά  στο  1850 και χρησιμοποιούταν ως εκκλησία και τόπος συνάθροισης.

ii. Βρίσκεται σε πολύ υψηλό υψόμετρο και παρά τη δυσκολία πρόσβασης, τα χωριά που προαναφέρθηκαν το επισκέπτονταν συχνά όχι μόνο για θρησκευτικούς λόγους αλλά και για γλέντια, συναθροίσεις και αναψυχή.  

iii. Αποτελεί ένα από τα πιο παλιά μνημεία της περιοχής μας  και ακόμα και σήμερα το επισκέπτονται πεζοπόροι, ορειβάτες και κάτοικοι των γύρω χωριών μετά από ανάβαση αρκετών ωρών.  iv. Είναι χτισμένο με ξερολιθιά, οι τοίχοι της οποίας διατηρούνται ακόμα, και γίνονται συζητήσεις εδώ και καιρό για τη διαδικασία συντήρησης και αναστήλωσής της από ιδιώτες και το Σύλλογο Υψηλοχωριτών.  

 
b. Το έργο βρίσκεται μεταξύ 3 προστατευόμενων ζωνών (ΖΕΠ «Όρος Βαρδούσια» GR2450008 και ΕΖΔ  «Όρη  Βαρδούσια»  GR2450001,  Καταφύγιο  Άγριας  Ζωής  K627  «Καναλάκια-Ψηλά Πλατάνια»), που αν και επίσημα δεν ανήκει εντός των ορίων τους, συνορεύει με αυτά και αποτελεί πέρασμα για πλήθος πτηνών. Παραθέτουμε ένα απόσπασμα από την Γνωμοδότηση της Ελ. Ορνιθολογικής Εταιρίας το οποίο αξίζει να αναφερθεί: η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζητάει από την Ελληνική Διοίκηση να μην διαιωνίζεται αυτή η εσφαλμένη ερμηνεία της Οδηγίας, που επιτρέπει σε έργα εκτός περιοχών NATURA αλλά σε κοντινή απόσταση με αυτές (οπότε δύναται να έχουν επιπτώσεις σε αυτές) να αδειοδοτούνται χωρίς δέουσα εκτίμηση.

 

c. Η θετική γνωμοδότηση της Διεύθυνσης Δασών Φωκίδας (Αρ. Πρωτοκόλλου  189045)  είναι ενδεικτική της προχειρότητας και βιασύνης με την οποία αντιμετωπίζεται η κατάσταση από τους αρμόδιους φορείς. Σχεδόν ειρωνικά, γίνεται η παραδοχή της «σημαντικής περιβαλλοντικής και οπτικής όχλησης», ωστόσο δίνεται θετική υπό προϋποθέσεις γνωμάτευση.  
 
d. Η ΜΠΕ παραγνωρίζει ότι η περιοχή της Φωκίδας είναι μια σεισμογενής περιοχή, βασιζόμενη στη σεισμικότητα μέχρι το έτος 1982. Ενώ αν κανείς μελετήσει τα δεδομένα των πρόσφατων ετών 2000 έως 2021 θα διαπιστώσει μεγάλη σεισμική δραστηριότητα στην περιοχή, ιδίως στα παράλια του Κορινθιακού κόλπου.  
 
e. Σύμφωνα με την μελέτη του έργου, η προβλεπόμενη μεταφορά ηλεκτρικής ενέργειας μέχρι τον Υ/Σ Μαραθιά γίνεται δια μέσου επαρχιακών-εθνικών οδών με γραμμή όδευσης περί τα 70 χλμ. Εύλογα, λοιπόν, δημιουργούνται τα ερωτήματα:

i. Η απόσταση είναι πολύ μεγάλη (ίσως μοναδική στην Ελλάδα για μια τέτοια ιδιωτική επένδυση) αφού στο παρελθόν εταιρίες με άδειες για τα αιολικά πάρκα στην Δ.Ε. Βαρδουσίων αποθαρρύνθηκαν να επενδύσουν, λόγω του υψηλού κόστους της μεταφοράς. Πώς στη συγκεκριμένη περίπτωση εγκρίθηκε;

 ii. Η  δέσμευση  της γραμμής  αυτής διασύνδεσης,  τεχνικώς  δίνει  την  δυνατότητα  να χρησιμοποιηθεί για μεταφορά ενέργειας άλλου  αιολικού  σταθμού ή και μεγαλύτερου σε  πιθανή επέκταση του δικού σας. Πότε και από ποιόν θα υπάρξει ανάλογη ενημέρωση προς  τις τοπικές κοινότητες;
 
iii. Από την υπογειοποίηση του καλωδίου σε τόσο μεγάλη απόσταση, τι ασφάλεια υπάρχει σε αυτοκίνητα και διερχόμενους πεζούς από πιθανά ατυχήματα;  
 
iv. Για την γραμμή όδευσης μεταφοράς δεν πρέπει να γνωμοδοτήσουν και οι αντίστοιχες Τεχνικές Υπηρεσίες του Δήμου και της Περιφέρειας;    

 

3. Τέλος, μεγάλα ερωτηματικά  δημιουργεί η παράλειψη της απόφασης  του Δημοτικού Συμβουλίου Δωρίδος σχετικά με τις ΑΠΕ. Συγκεκριμένα, την 02-03-2021 μετά από συνεδρίαση του Δημ. Συμβουλίου (Αρ. Απόφασης 16/2021, ΑΔΑ ΨΤΘΓΩ9Ζ-ΔΥΖ) εγκρίθηκε το εξής ψήφισμα:

 

«Ψ Η Φ Ι Σ Μ Α

Παρατηρώντας  το  χάρτη  της  ΡΑΕ  (ρυθμιστικής  αρχής  ενέργειας),  διαπιστώνουμε  την  πληθώρα εγκατεστημένων ή υπό αδειοδότηση αιτήσεων για έργα ΑΠΕ (ανανεώσιμων πηγών ενέργειας) στην περιοχή της Δωρίδας, με τη συντριπτική πλειοψηφία να πρόκειται για ανεμογεννήτριες.  Αιτήσεις που συνεχίζουν ασταμάτητα να κατατίθενται δημιουργώντας εύλογα το ερώτημα αν υπάρχει κάποιο  όριο ως προς των αριθμό ή το μέγεθος αλλά και τα οφέλη, όχι γενικότερα στην κοινωνία όπου είναι απαραίτητη η στροφή στην πράσινη οικονομία, αλλά ειδικότερα στη Δωρίδα όπου σταδιακά μετατρέπεται σε γεννήτρια για τα αστικά κέντρα, αντίστοιχα όπως με το φράγμα του Μόρνου έγινε η βασική πηγή  υδροδότησης της Αθήνας με τις γνωστές μέχρι τώρα συνέπειες.

 
Εξαιτίας λοιπόν:
• Της ύπαρξης μεγάλου πλήθους αιτήσεων αδειοδότησης, σε διάφορες φάσεις ωριμότητας, από το αρχικό στάδιο έως τη φάση εγκατάστασης, σε περιοχές εντός των διοικητικών της ορίων.
• Τις απολύτως δικαιολογημένες ανησυχίες, διαφωνίες και αντιδράσεις φορέων και πολιτών.
 

Δηλώνουμε

• Την επί της αρχής θετική στάση για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ΑΠΕ) και εν γένει για τις πολιτικές βελτίωσης του εθνικού και ευρωπαϊκού ενεργειακού και περιβαλλοντικού αποτυπώματος.
• Την αδιαπραγμάτευτη θέση μας, ότι για την αδειοδότηση αιολικών πάρκων πρέπει να απαιτείται  η σύμφωνη γνώμη των τοπικών κοινωνιών, όπως αυτή εκφράζεται από την Τοπική Αυτοδιοίκηση Α’ βαθμού.
 

Ζητούμε

1. Την αναθεώρηση του πλαισίου αδειοδότησης και εγκατάστασης των αιολικών σταθμών, όπου θα πρέπει, εκ  των ουκ άνευ, να υπάρχει πρόβλεψη αποφασιστικής γνώμης στις τοπικές κοινωνίες  σε  σχέση με την εγκατάσταση αιολικών πάρκων μέσω των αποφάσεων των οικείων Δημοτικών Συμβουλίων (με άποψη και ψήφο των Κοινοτήτων - προβλέπεται άλλωστε).
2. Την αναθεώρηση του ειδικού χωροταξικού πλαισίου για τις ΑΠΕ για να υπάρξει εξορθολογισμός ως προς το πλήθος και τον τόπο εγκατάστασης των μονάδων.
3. Την αναστολή κάθε  νέας αδειοδότησης και κάθε νέας εγκατάστασης ήδη αδειοδοτημένου αιολικού σταθμού έως την ολοκλήρωση της αναμόρφωσης του σχετικού θεσμικού πλαισίου.
4. Τη θέσπιση υψηλοτέρων ανταποδοτικών οφελών των εταιρειών διαχείρισης αιολικών πάρκων προς τις τοπικές κοινωνίες, τόσο πριν την κατασκευή των έργων όσο και κατά την λειτουργία τους, με αύξηση του προβλεπόμενου σήμερα ποσοστού 3% επί των εσόδων στο ποσοστό 5%.»

 

Βάσει του παραπάνω, ζητούμε  παράταση στη Δημόσια Διαβούλευση κατά τουλάχιστον 15 ημέρες  έως τις 12/10) και αναμένουμε άμεσα τοποθέτηση των αρμόδιων για τις αναφερθείσες παραλείψεις καθώς και εκτενή  ενημέρωση των Τοπικών Κοινοτήτων.  

 
 
ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ:  
Ο Πρόεδρος Τοπικής Κοινότητας Υψηλού Χωριού Γ. Βρέττας
Ο Πρόεδρος Τοπικής Κοινότητας Κριατσίου Δ. Φλώρος
Το ΔΣ Συλλόγου Υψηλοχωριτών Δωρίδας (Εκπρόσωπος: Άγγελος Καντάρης, Πρόεδρος ΔΣ)
Το ΔΣ Συλλόγου Κερασιωτών (Εκπρόσωπος: Β. Αντωνοπούλου, Πρόεδρος ΔΣ)
Το ΔΣ Συλλόγου Κριατσίου (Εκπρόσωπος: Ζ. Φλώρου, Πρόεδρος ΔΣ)
 
Με την στήριξη:
Της Ομοσπονδίας Συλλόγων ΒΔ Δωρίδας
Του ΔΣ Συλλόγου Διχωρίου (Εκπρόσωπος: Γ. Βλαχογιάννης)
Του ΔΣ Συλλόγου Αρτοτίνας (Εκπρόσωπος: Θ. Μαρτέκας)
Του ΔΣ Συλλόγου Τρίστενου (Εκπρόσωπος: Μ. Παπακωνσταντίνου)
Του ΔΣ Συλλόγου Αλποχωριτών (Εκπρόσωπος. Π. Τσακατούρα)
 
Και την αμέριστη συμπαράσταση της Δωρικής Αδελφότητας (Εκπρόσωπος: Ι. Μπαλατσούρας)

Εορταστική εκδήλωση στην Κερασιά για την επαίτειο των 200 ετών της επανάστασης

 

Απεβίωσε ο Κωνσταντίνος Π. Xάρης (1920-2021)

Στα 101 του χρόνια, κι αφού στα 100 του έβγαλε το τελευταίο του βιβλίο: "Για αναβάθμιση της σχολικής μας εκπαίδευσης: Δύο επείγουσες παράλληλες μεταρρυθμιστικές ενέργειες", έφυγε από τη ζωή πλήρης ημερών ο Κώστας Χάρης (15.1.1920-12.7.2021) με καταγωγή από την Κερασιά.

Ο Κωνσταντίνος Π. Xάρης ήταν επίτιμος σύμβουλος του Παιδαγωγικού Iνστιτούτου. Aπόφοιτος της Mαρασλείου Παιδαγωγικής Aκαδημίας (1942), διορίστηκε αμέσως δάσκαλος στην ορεινή Δωρίδα. 

Tο 1951-1952 μετεκπαιδεύτηκε στο Πανεπιστήμιο Aθηνών και το 1952-1955, με υποτροφία του IKY, στο Πανεπιστήμιο του Eδιμβούργου. Mέχρι την Απριλιανή Δικτατορία, οπότε απολύθηκε από την υπηρεσία, διετέλεσε καθηγητής στην Παιδαγωγική Aκαδημία Tρίπολης (1956), διευθυντής στην Παιδαγωγική Aκαδημία Λαμίας (1962) και σύμβουλος του Παιδαγωγικού Iνστιτούτου (1965), πρόεδρος του τμήματος για την πρωτοβάθμια εκπαίδευση. 

Tο 1968 προσκλήθηκε από το Πανεπιστήμιο Simon Fraser του Bανκούβερ στον Kαναδά για θέση Associate, αλλά του απαγορεύτηκε η έξοδος από τη χώρα. Mε τη μεταπολίτευση (1974) ορίστηκε σύμβουλος του AEΣ και στη συνέχεια του KEME και του Παιδαγωγικού Iνστιτούτου. Στο διάστημα 1976-1980 επιδόθηκε στην οργάνωση της εκπαίδευσης των παιδιών των Eλλήνων μεταναστών στις χώρες της Δυτικής Eυρώπης. Παράλληλα εργάστηκε ως επισκέπτης καθηγητής στη διετή μετεκπαίδευση για Έλληνες εκπαιδευτικούς στην Aνώτατη Παιδαγωγική Σχολή του Έσλινγκεν. 

Tο 1982-1985 υπήρξε ειδικός σύμβουλος στο YΠEΠΘ και παράλληλα εκπρόσωπός του στις Eπιτροπές Παιδείας της EOK και του OOΣA. Στην περίοδο της ελληνικής προεδρίας (1983) ορίστηκε πρόεδρος της Eπιτροπής Παιδείας της EOK. 

Kατά το διάστημα 1985-1992 ασχολήθηκε ως διευθυντής σύνταξης με το πολύτομο έργο "Παιδαγωγική-ψυχολογική εγκυκλοπαίδεια λεξικό" (εκδ. Eλληνικά Γράμματα)

Τα παλιά λεωφορεία

Αρκετοί από μας θα θυμούνται τα λεωφορεία που όργωναν τους δύσβατους επαρχιακούς δρόμους τις δεκαετίες του ’50 και του ’60. Παρά τις αντιξοότητες, το ταξίδι με το λεωφορείο ήταν μια κουραστική αλλά ευχάριστη εμπειρία που πολλοί νοσταλγούν μέχρι και σήμερα.

Τα ταξίδια με το λεωφορείο ήταν ο μοναδικός τρόπος μετακίνησης για χιλιάδες Έλληνες σε μια εποχή που το αυτοκίνητο ήταν είδος πολυτελείας. Κάποια αυτά ήταν ιδιοκτησίας του Ιωάννη Σιώκου, που εκτελούσαν δρομολόγια από το Λιδωρίκι, προς Κόκκινο, τότε Λούτσουβο, Πενταγιού, Τρίστενο, Κερασιά, Αρτοτίνα, αλλά και προς Διακόπι, τότε Γρανίτσα, και μετά ανηφορίζοντας τη Μακριά Ράχη, προς Δάφνο, τότε Βουστνίτσα.

Ο φίλος Κώστας Καραγιάννης μας έστειλε τις φωτογραφίες αυτές.

 

Στην πρώτη, το λεωφορείο με το όνομα ΜΙΑΟΥΛΗΣ, φαίνεται ο ίδιος ο Ιωάννης Σιώκος μαζί με τον Παπα- Δημήτρη Μετάνια από τον Κόκκινο.

 

 

Στη δεύτερη, το λεωφορείο με το όνομα ΔΙΑΚΟΣ, βρίσκεται μπροστά στο φωτογραφείο του Σωτήρη Γιαλαμά στο Λιδωρίκι. Φαίνονται πάνω στο καπό ο Βασίλης Παλασκώνης, οδηγός από την Αρτοτίνα, δεξιά του ο Θύμιος Καραγιάννης, από τον Κόκκινο, δίπλα του ο Κώστας Ράπτης, από τη Γρανίτσα και πίσω του ο Τσίτσης, βοηθός από την Αρτοτίνα. Αργότερα ο Κώστας Ράπτης ήταν βοηθός στο λεωφορείο του Κοντογιώργου που έκανε το δρομολόγιο Λιδωρίκι – Διαακόπι – Δάφνο.

Πηγή: Εφημερίδα Ο ΛΙΔΩΡΙΚΙΩΤΗΣ ΑΦ106 Μαρ2021

***

Σχετικές αναρτήσεις:
Ο φευγάτος των Βαρδουσίων, μία ζωή λαθρεπιβάτης
Nοσταλγικές .... συγκοινωνιακές αναμνήσεις
Το χάνι του Κολοκυθά - Γκέκα

Δενδροφύτευση Κερασιών στη Κερασιά

 Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Κερασιάς θέλει να ευχαριστήσει τον συγχωριανό μας, Κωνσταντίνο Χαλιορή για την ευγενική του προσφορά προς το χωριό του παππού του.

Ο Κωνσταντίνος  Χαλιορής είναι Οικονομολόγος – M.Sc και υποψήφιος Διδάκτωρ του Χαροκοπείου Πανεπιστημίου. Είναι  Συντονιστής Γενικός Διευθυντής του Ολυμπιακού Αθλητικού Κέντρου Αθηνών “Σπύρος Λούης”και έλκει την καταγωγή του από το χωριό μας, Κερασιά – ΦΩΚΙΔΑΣ.

Είναι εγγονός του Κωνσταντίνου Σκουρή, υιός της Ελένης  Σκουρή και δείχνει  έμπρακτα  την αγάπη του για το χωριό του παππού του, προσφέροντας δέκα (10) δέντρα κερασιάς  και  αναλαμβάνοντας τα  έξοδα φύτευσης  και  περίφραξης των δέντρων αυτών.

Εις μνήμην του παππού του, Κωνσταντίνου  Σκουρή, προσέφερε  τις κερασιές,  ώστε  να  στολίζουν την  είσοδο  του  χωριού.

 

Πηγή: https://kerasia-fokidas.gr

 

Ευχές από τον Σύλλογο Κερασιωτών Δωρίδος

 

Νέος κατάλογος Κερασιάς 2021

 

Κερασιά, το χωριό των κολίγων και του ήρωα Φαρμάκη

Οι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους το 1874 κάτοικοι την ΚΕΡΑΣΙΑΣ Βομέας, το χωριο που δοιηκητηκα ανήκε τότε στην Αρτοτινα Βομεας (και οχι στο Σουρουστι). Αναφέρονται σε δημόσιο έγγραφο για πρωτη φορα οι πρόγονοι μου που ψήφισαν τότε. Το χωριο ήταν χτισμένο στη τοποθεσία Γιούρτια στην περιοχη Κερασιά, ονομασία που έχει μεχρι σήμερα και σώζονται τα ερείπια των σπιτιών. Ο δήμος Βωμέα ήταν περίπου η ορεινή Δωρίδα.

 

Η Κερασιά ήταν το χωριο των κολίγων, εδω φώλιαζαν ολοι οι κινηγημένοι απο τους Τούρκους και τους κουτσαμπάσιδες. Στο χωριο γεννήθηκε και λημέριασε ο οπλαρχηγός Γιάννης Φαρμάκης, απομηνάρια της κουλιάς (του αρχοντικού) του Φαρμακη υπαρχουν ακομη. Από το 1901 και μετα ο οικισμός δοιηκητηκα ανήκε στο Σουρούστι που μετονομάστηκε σε Κερασέαι. λογω της υπάρξεις δυο οικισμών με το ιδιο όνομα

 

Σχόλια Από Β.Αδρασκελα

 

Πηγή:
 

 

Ηχογράφηση πανηγυριού στην Κερασιά από το 1982

Ζωντανή ηχογράφηση από Πανήγυρι στην Κερασιά στις 15 Αύγουστου το 1982 !!! από ανάρτηση στο youtube.  Στην ανάρτηση και στους τίτλους στην εικονογράφηση αναφέρεται εκ παραδρομής Κερασιά Ορεινής Ναυπακτίας Αιτωλοακαρνανίας.

 

Ωστόσο έχει "ιστορική" αξία και για το ρεπερτόριο που είναι κλασικό αυθεντικό παραδοσιακό δημοτικό (καμιά σχέση με τα σημερνά τσιφτελοκλαρινα που παίζουν πλέον στα πανηγύρια).

Επίσης σχετικά με την ηχογράφηση ο χρήστης που το έχει αναρτήσει σημειώνει "η ηχογραφηση αυτη εγινε μ'ενα απλο δημοσιογραφικο κασετοφωνακι -κλαρινο και φωνη εσωτερικη εγγραφη απο την κονσολα τα υπλοιπα οργανα εξωτερικη εγγραφη".

 

 του Ιωάννης Χαρονικολάου

 

 

 

 

πηγή: https://www.facebook.com/groups/127492157479/?fref=ts

Παλιά καταστήματα στην Κερασιά

 Ένα μεγάλο εμπορικό κατάστημα στην Κερασιά προμήθευε προϊόντα ακόμη και στους κατοίκους των γειτονικών χωριών Δωρίδας και Ναυπακίας. Ο εφοδιασμός γινότανε απο την Ερατεινή, εκει έφθαναν με καράβι,  φόρτωναν τα προϊόντα σε μουλάρια και άλογο και έφθαναν έτσι στην Κερασιά. Οι αγωγιατες έπερναν το αγώι τους. 

Τοτε η Κερασιά ειχε τρία μεγάλα εμπορικά, του Ευαγγελόπουλου, του Ζούκου και του Μυλωνά. Είχε επίσης και ιατρείο (το κτήριο διατηρείται ακόμη) του Γιάννη Ζούκου καθηγητού ιατρικής αργότερα ενώ μέχρι και το τέλος τουλάχιστον, του πολέμου 1944- 1945 διατηρούσε δύο φαρμακεία. 

 
Υπήρχε τέλος και κουρείο στο Ευαγγελοπουλέικο, του Ανδρέα που λειτουργούσε και μέχρι την δεκαετία του 60, κούρευε και όλους τους παραθεριστές τότε και τα μικρά τα αγόρια, τους μαθητές ενώ δεν έλειπε και η αίθουσα που παιζόταν καραγκιόζης (με καραγκιοζοπαίχτη το Γ Χαρογιαννο). 

Ήταν χωριο που τα ειχε όλα ...

Βιβλίο "βερεσέδων" του εμπόρου Βασιλη Ευαγγελόπουλου

 

 Πηγή: https://www.facebook.com/KerasiaFokidas

 

Έθιμα της Μεγάλης Παρασκευής στην Κερασιά

Ξημερώνοντας η Μεγάλη Παρασκευή ομάδες παιδιών πηγαίναν στα σπίτια και έλεγαν τα κάλαντα. Την ημέρα  αυτή η νηστεία γίνεται από όλους αυστηρά.  Οι άνδρες έπιναν το πρωί καφέ χωρίς ζάχαρη και μερικοί έπιναν και λίγο ξύδι ή καπνιά.  Το φαγητό είναι φασόλια ξηρά ή φακές χωρίς λάδι,  με λίγο ξύδι,  σε ανάμνηση στο ξύδι που έδωσαν στον  "Εσταυρωμένο  Χριστό".

Η  καμπάνα χτυπάει πένθιμα  και  η αποκαθήλωση  γίνεται  το πρωί. Το μεσημέρι όλοι προσέρχονται με ευλάβεια  στον Επιτάφιο, προσκυνούν  και  παίρνουν λουλούδια μυρωμένα.

Πολλά από τα παιδιά, περνούν κάτω απο τον Επιτάφιο, για να είναι γερά και να  θεραπευτούν εάν έχουν κάποιο πρόβλημα υγείας.

πηγή: http://kerasia-fokidas.gr/pascha-megali-paraskevi.html

Ευχές από το ΔΣ του Συλλόγου Κερασιωτών

Το Δημοτικό Σχολείο της Κερασιάς

Το σχολείο ιδρύθηκε το 1880. Αρχικά λειτούργησε σε ιδιωτικά σπίτια. Το 1908 ορίστηκε από τους κατοίκους του χωριού μια επιτροπή να συγκεντρωθούν χρήματα από τους διαμένοντες στην Αμερική συγχωριανούς μας για την ανέγερση κτιρίου που θα λειτουργούσε σαν Σχολείο. Μετά τη συγκέντρωση των χρημάτων ανεγέρθηκε το 1914 και με ενέργειες και των κατοίκων το ωραίο λιθόκτιστο σχολείο που διασώζεται και σήμερα. (Για την ιστορία η επιτροπή ήταν τριμελής: Αλέξανδρος Κρίκος, Γεώργιος Χ. Χάρος και Αθανάσιος Γ. Πλάκας). 

Στο CAN CAN Ετήσιος Χορός της Κερασιάς

Το Σάββατο 22 Φεβρουαρίου 2020

Στις 22.30 μμ, ο Σύλλογος της Κερασιας,

διοργανώνει χορό στο κέντρο Can-Can

για να διασκεδάσουμε με τον Θ.Αδαμαντιδη

Ο Σύλλογος Κερασιάς πάει στην Θεταρική Παράσταση η Παριζιάνα

Το ΔΣ Συλλόγου Κερασιας , 

διοργανώνει την παρακολούθηση της Θεατρικής παράστασης

“Παριζιάνα” στο θέατρο Μπρόντγουεϊ,

Το Σάββατο 8 Φεβρουαρίου 2020

Ώρα 17.40μμ

Τιμή εισιτηρίου 15ευρω το άτομο

Τηλ επικοινωνίας για κρατήσεις έως

1-2-2020 στο τηλ Βίκυ Αντωνοπούλου-Γκανου 6946452221

Η Κερασιά έκοψε την πίτα της

Στις 24-1-2020, στην Μουσική Ταβέρνα "ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΣ" πραγματοποιήθηκε η κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας της Κερασιάς. 

Ευχαριστούμε για την παρουσία όσων  συγχωριανών και φίλων της Κερασιάς, προσήλθαν αν και περιμέναμε μεγαλύτερη ανταπόκριση. Η συμμετοχή, μας δίνει το κίνητρο κάθε φορά για τις δραστηριότητες και εκδηλώσεις του συλλόγου. Διασκεδάσαμε με χορό, απολαύσαμε γευστικό φαγητό και ανταλλάξαμε απόψεις και νέα μας.  

Ευχαριστούμε ιδιαίτερα, τον υπουργό μας κύριο Χάρη Θεοχάρη , που παρα το επιβαρυμένο πρόγραμμα του μας  τίμησε με την παρουσία του και μας ευχήθηκε για το 2020. Επίσης ευχαριστούμε, για την παρουσία των επίσημων που παρευρέθηκαν  μαζί μας, τους αντιδημάρχους μας τον Κώστα Παλασκωνη και τον Σταύρο Πολίτη, τους προέδρους και μέλη των γειτονικών μας χωριών την κυρία Φλώρου Ζωή από το Κριάτσι και τον κύριο Κουτσόπουλο από το Διχώρι καθώς και τον Γ. Γραμματέα Σούκο Ιωάννη από την Πενταγιου και τον πρόεδρο του συνεταιρισμού του δάσους  Ζήσιμο Κωνσταντόπουλο.

Από την  κλήρωση που έγινε, την τηλεόραση  την κέρδισε η κυρία Ασπασία Βρεττα και το φλουρί της πίτας το κέρδισε η κυρία  Φλώρου Ζώη που κέρδισε μια διπλή πρόσκληση στο θέατρο  Παριζιανα, που θα πάμε αργότερα. Στην εκδήλωση παρουσιάσαμε το ημερολόγιο του χωριού μας που το έχουμε στη διάθεση σας για την οικονομική ενίσχυση του συλλόγου ..όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να μας στείλει μήνυμα στην ιστοσελίδα η  στο ε-mail info@kerasia-fokidas.gr η στα τηλ των μελων του συλλόγου.

ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΚΑΛΗ  ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΧΡΟΝΙΑ

ΠΑΝΤΑ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΕΥΤΥΧΙΑ..

ΔΣ  ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΚΕΡΑΣΙΑΣ

Ευχές από τον Σύλλογο Κερασιωτών

¨Εθιμα Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς της Κερασιάς

1. Το Αρραβώνιασμα και το Πάντρεμα της φωτιάς

Το αρραβώνιασμα γινόταν ξημερώματα των Χριστουγέννων.

Η νοικοκυρά έβαζε ένα ξύλο στο τζάκι και σύμφωνα με την παράδοση εκείνη την ώρα ότι ζητούσε μπορούσε να γίνει. Το πάντρεμα της φωτιάς γινόταν τα ξημερώματα της Πρωτοχρονιάς .

Στο τζάκι έμπαιναν δύο μεγάλα ξύλα που φρόντιζε ο νοικοκύρης να είναι ισομερή για να καίγονται  το ίδιο.

Σύμφωνα με την παράδοση εκείνη την ώρα που δεν αλλάζει μόνο η μέρα αλλά κι ο χρόνος,όποια ευχή κι αν έκανε αυτή θα γινόταν πραγματικότητα.

2. Το τάισμα της βρύσης

Πρωί- πρωί  την  Πρωτοχρονιά  οι  κάτοικοι  του  χωριού  που  ασχολούνταν με  την γεωργία  πήγαιναν  στις βρύσες,  ξεκινώντας  απο  την παλαιότερη και  σύμβολο της  Κερασιάς  τη  ΜΠΟΥΚΟΥΡΗ και τις  «τάιζαν».

Δηλαδή  τοποθετούσαν  μέσα  στις  γούρνες   ΟΣΠΡΙΑ  όπως  φασόλια, ρεβύθια, φακές,  ΔΗΜΗΤΡΙΑΚΑ  όπως  σιτάρι,  καλαμπόκι  και διάφορα  ΦΡΟΥΤΑ  όπως δαμάσκηνα  (τότε τα έλεγαν «ΝΤΑΟΥΣΑΝΙΑ»),  μήλα,  κάστανα  και μικρά  αχλάδια (τότε τα έλεγαν «ΑΓΚΟΡΤΣΑ»).

Όλη  αυτή  η διαδικασία  γινόταν  για  να  πάνε  καλά  οι σοδειές  και  τα  χωράφια τους  όλη  την  επόμενη  χρονιά.

3. Η  τρεχούμενη  βρύση

Ανήμερα της  Πρωτοχρονιάς  πριν  ανατείλει ο  ήλιος,  όλοι οι  συγχωριανοί πήγαιναν  και  έπαιρναν γλυκά,  λεφτά  και πήγαιναν σε  μία  τρεχούμενη βρύση.

Όταν  έφταναν  εκεί έλεγαν  στη  βρύση  «ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ», «ΚΑΛΗΜΕΡΑ»  και τοποθετούσαν  τα  λεφτά  κάτω  απ’ αυτή.   Στη  συνέχεια έλεγαν  «Όπως τρέχει το νερό  έτσι  να τρέχουν  τα λεφτά,  η  σοδειά  και η  υγεία».

Ο πρώτος που  θα πήγαινε  ήταν  ο πιο τυχερός .  Έπαιρναν νερό  και μια  «ζωντανή» πέτρα  για  να την  τοποθετήσουν  σε μία  γωνιά  του σπιτιού  τους  έτσι  ώστε  να είναι γερό.

4. Το σφάξιμο του γουρουνιού

Κάθε σπίτι  έθρεφε  ένα  γουρούνι το  οποίο  το  έσφαζαν την παραμονή.

Πέντε  με  δέκα  άντρες  του χωριού συγκεντρωνόντουσαν  και  το  έσφαζαν. Το  έγδερναν  και  στη συνέχεια  έφτιαχναν  λουκάνικα, τσιγαρίδες κ.λ.π.

Το  έψηναν,  έτρωγαν  και  τέλος  πήγαιναν  σε  γειτονικά  σπίτια  να  συνεχίσουν το γλέντι,  όπου  τα  τραπέζια  ήταν στρωμένα  με  ψητό,  κοντοσούβλι  και ντολμαδάκια  για να  κεράσουν  τους  επισκέπτες.

Πηγή: http://kerasia-fokidas.gr