Πρόσκληση σε Ρουμελιώτικο γλέντι από τον Σύλλογο Διχωριτών

 

Το μνημείο του Αγίου Νικολάου που κινδυνεύει να βρεθεί μεταξύ ανεμογεννητριών

 

 

Αυτός είναι ο Άγιος Νικόλαος, απ' όπου πήρε το όνομά της η ομώνυμη κορυφή. Υπολογίζεται ότι χτίστηκε περίπου στα μέσα του 1850 και βρίσκεται ακριβώς μέσα στην περιοχή εγκατάστασης των Ανεμογεννητριών. Φαίνεται, μάλιστα, ακόμα και στην ΜΠΕ (!) ανάμεσα στις ανεμογεννήτριες 2 και 3. 

 

 

ΤΟ ΜΝΗΜΕΙΟ 

 

- Είναι γνωστό ως "Άγιος Νικόλαος ο Μαγιάτικος" ή "ο Εν Βουνένοις" και υπάρχουν μαρτυρίες πως μέχρι το 1957 ανέβαιναν τα σχολεία των γύρω χωριών κάθε Μάιο ως σχολική εκδρομή (Ψηλό Χωριό, Κριάτσι, Κερασιά, Διχώρι). Γιορτάζει στις 9 Μαΐου.

- Βρίσκεται σε πολύ υψηλό υψόμετρο και παρά τη δυσκολία πρόσβασης, τα γύρω χωριά το επισκέπτονταν συχνά όχι μόνο για θρησκευτικούς λόγους αλλά και για γλέντια, συναθροίσεις και αναψυχή.

- Αποτελεί ένα από τα πιο παλιά μνημεία της περιοχής μας και ακόμα και σήμερα το επισκέπτονται πεζοπόροι, ορειβάτες και κάτοικοι των γύρω χωριών μετά από ανάβαση αρκετών ωρών.

- Είναι χτισμένο με ξερολιθιά, οι τοίχοι της οποίας διατηρούνται ακόμα, και γίνονται συζητήσεις εδώ και καιρό για τη διαδικασία συντήρησης και αναστήλωσής της.

 

 

 

 

ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ... 

Όπως φαίνεται και στην Μελέτη Περ/κών Επιπτώσεων, το κτίσμα περικυκλώνεται από τις ανεμογεννήτριες. Ενημερώθηκαν οι αρμόδιες υπηρεσίες και ελπίζουμε άμεσα στην ανάλογη γνωμοδότηση, η οποία θα προστατεύει και θα αναδεικνύει το μνημείο. Το συγκεκριμένο κτίσμα αναδεικνύει την ιστορία του τόπου μας και πρέπει να αποτελέσει αφορμή για ενδυνάμωση της περιοχής και στήριξη του τοπικού τουρισμού. 

 

 

 

Η εγκατάσταση ανεμογεννητριών είναι μείζον ζήτημα και χρειάζεται να γίνει με μεγάλο σεβασμό στην ιστορία και το φυσικό περιβάλλον. Ζητάμε περισσότερο χρόνο να εξεταστούν όλα τα στοιχεία, με διαφάνεια και δημόσιο διάλογο.

 

 

 Σύλλογος Υψηλοψωριτών Δωρίδος

 

Πως θα γίνει η ανάπλαση των κοινοχρήστων χώρων στο Διχώρι

 

 

Όπως έχουμε ήδη ενημερώσει, ο Δήμος Δωρίδας προχωρά στην υλοποίηση του έργου ΑΝΑΠΛΑΣΕΙΣ ΚΟΙΝΟΧΡΗΣΤΩΝ ΧΩΡΩΝ Τ.Κ. ΔΙΧΩΡΙΟΥ Δ.Ε. ΒΑΡΔΟΥΣΙΩΝ, με εκτιμώμενη αξία 108.322,82€ χωρίς ΦΠΑ, χρηματοδοτούμενο από πιστώσεις του Π.Δ.Ε. της Περιφέρειας Στερεάς. Η καταληκτική ημερομηνία για την υποβολή προσφορών είναι η 25-06-2021, ενώ η ηλεκτρονική αποσφράγιση των προσφορών θα γίνει στις 2-7-2021. 

Από τα έγγραφα της προκύρηξης τα οποία είναι ελεύθερα προσβάσιμα, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η Τεχνική Έκθεση, σύμφωνα με την οποία κυρίαρχο μέλημα της πρότασης αποτελεί η οργάνωση των κινήσεων πεζών και αυτοκινήτων με στόχο την απρόσκοπτη χρήση των κοινόχρηστων χώρων από τους πολίτες αποκόπτοντας την πρόσβαση των αυτοκινήτων από αυτούς με σταθερά και μη προσπελάσιμα όρια. Σκάλες, ράμπες, κτιστά παρτέρια, αποτελούν τις κύριες κατασκευές οριοθέτησης των χώρων αυτών. Ο αστικός εξοπλισμός, θα αποτελείται κυρίως από μόνιμα κτιστά αντικείμενα, μεταξύ αυτών θα περιλαμβάνονται καθιστικά, τραπέζια και πάγκοι, από πέτρα και μπετό, ενώ τα φωτιστικά και οι κάδοι ανακύκλωσης θα είναι παραδοσιακού τύπου.

Οι αναπλάσεις περιλαμβάνουν τους εξής χώρους:

1.Κεντρική Πλατεία

Το σχήμα και η μορφολογία της κεντρικής πλατείας θα κρατηθούν ως έχουν. Οι εργασίες που θα πραγματοποιηθούν εδώ θα έχουν στόχο τη βελτίωση της κυκλοφορίας πεζών και οχημάτων μέσω του διαχωρισμού των δύο κινήσεων. Η πρόταση περιλαμβάνει αποξήλωση επενδύσεων πέτρας, με στόχο την αντικατάστασή τους με τοπική πέτρα στους χρωματισμούς των παραδοσιακών κτισμάτων του οικισμού. Επίσης θα υπάρξει διαπλάτυνση του περιμετρικού διαδρόμου ώστε να μπορεί να φιλοξενεί τραπεζοκαθίσματα και μεγάλες παρέες, διατηρώντας τα υφιστάμενα δένδρα.  Τα αυτοκίνητα θα περιοριστούν στους υποδεικνυόμενους χώρους στάθμευσης, οι οποίοι θα διαχωρίζονται με σκαλιά. Ζαρντινιέρες και σκαλοπάτια συπληρώνουν την πρόταση. Αξίζει να σημειωθεί ότι η χαρακτηριστική κτιστή περιτείχιση του κεντρικού πλατάνου θα επανέλθει στην αρχική της μορφή με τους χαρακτηριστικούς ογκόλιθους, σε αποχρώσεις όμοιες με αυτές του καταστήματος αλλά και της μάντρας της εκκλησίας. Τέλος κατά μήκος του τοιχίου της εκκλησίας, θα κατασκευαστεί κτιστό καθιστικού χαμηλού ύψους.

 2. Προαύλιος χώρος Ι.Ν. Αγ. Παρασκευής

Ο χώρος έχει έκταση ≅ 490τ.μ. και στόχος της μελέτης είναι να θέσει σαφή όρια στην κίνηση των αυτοκινήτων καθώς με την υφιστάμενη κατάσταση, υπάρχει ο κίνδυνος κάποιου ατυχήματος. Έτσι στην είσοδο της πλατείας και κατά τη συνήθη διαδικασία, προτείνεται η δημιουργία τριών θέσεων στάθμευσης έξω από την πλατεία. Η πλατεία με το δρόμο θα διαχωρίζονται μέσω πετρόχτιστων ζαρντινιερών και μιας ασκεπούς κλίμακας. Η υπάρχουσα πλακόστρωση θα αποξηλωθεί και θα αντικατασταθεί με νέα από τοπικές πέτρες. 

Πίσω από την εκκλησία, μία σκάλα 3 σκαλιών θα οδηγεί σε ένα υπαίθριο καθιστικό, ένα δεύτερο προαύλιο με κεντρικό στοιχείο έναν πελώριο βράχο. Κεντρικά του καθιστικού θα υλοποιηθεί μια μεταλλική κατασκευή για την ανάρτηση της καμπάνας της εκκλησίας, η οποία έχει μείνει χωρίς στήριξη έπειτα από την καταστροφή του στηρίγματος της λόγω κεραυνού.

Ο χρόνος ολοκλήρωσης των εργασιών έχει οριστεί στις 180 ημέρες.

Σειρά παρεμβάσεων στην Κοινότητα Διχωρίου

που θα αλλάξουν την εικόνα του χωριού

Ο Δήμος Δωρίδος προκηρύσσει την έναρξη του διαγωνισμού για το έργο των αναπλάσεων των κοινόχρηστων χώρων στην Κοινότητα Διχωρίου, της Δ.Ε. Βαρδουσίων. Η παρέμβαση είναι προϋπολογισμού 134.320,29 ευρώ (συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ) και χρηματοδοτείται από πιστώσεις του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας.

Το έργο αφορά στην ανάπλαση των κυριότερων κοινοχρήστων χώρων της Κοινότητας Διχωρίου και έχει ως στόχο την απρόσκοπτη χρήση τους καθώς και την καλύτερη δυνατή οργάνωση των κινήσεων πεζών και αυτοκινήτων. Πιο συγκεκριμένα αναμένεται να γίνουν παρεμβάσεις στην πλατεία Βέιμου, στην κεντρική πλατεία της κοινότητας, στην παιδική χαρά, στην κάτω βρύση και στον προαύλιο χώρο του Ι.Ν. Αγ. Παρασκευής.

Σύμφωνα με τη φιλοσοφία της μελέτης το σύνολο των εργασιών που θα πραγματοποιηθούν θα διαμορφώσουν τους κοινόχρηστους χώρους κατά τρόπο που να είναι φιλικοί προς τον επισκέπτη και παράλληλα πλήρως αισθητικά εναρμονισμένοι με την αρχιτεκτονική του χωριού. Μεταξύ άλλων θα γίνουν παρεμβάσεις εξωραϊσμού, πρόσβασης, βελτίωσης ή αντικατάστασης των υφιστάμενων υποδομών, καθώς και κατασκευής νέων, ορισμένες εκ των οποίων μάλιστα θα αξιοποιηθούν για σειρά δράσεων (πχ μικρό αμφιθέατρο στην πλατεία Βέιμου).

Ο Δήμαρχος κ. Γεώργιος Καπεντζώνης ευχαρίστησε ιδιαιτέρως την Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας για την υποστήριξή της, δηλώνοντας: «Δε σταματάμε τις προσπάθειες βελτίωσης και ανάδειξης όλων των οικισμών του Δήμου μας. Ο ορεινός μας όγκος έχει μεγάλη αξία και δικαίωμα στην επιβίωση και στη διατήρηση στο χρόνο. Ο στόχος αυτός είναι πιο εύκολο να επιτευχθεί μέσα από την κοινή προσπάθεια και τη συνεργασία όλων των φορέων».

 

Πηγή: https://iparnassos.gr

 

 

Ανάπλαση Πλατύδρομου στο Διχώρι

Οι περιπατητές στο Διχώρι θα μπορούν πλέον να ξεκουραστούν στο τέλος του Πλατύδρομου στο ορόσημο για να συνεχίσουν τη βόλτα τους προς Καταφίδι και Κάτω Bρύση.

 

 Πηγή: www.dixori.com/

ΣΚΑΛΤΣΟΔΗΜΟΣ, ο καπετάνιος της Δωρίδας

του Ιωάννη Κουλού, Γυμνασιάρχη

Πάνω Πλατεία του Ευπαλίου με την σημερινή  της  ονομασία  Ελευθερίου  Βενιζέλου, μέχρι πριν λίγα χρόνια ονομαζόταν Πλατεία Σκαλτσά. Πολλοί αναρωτιούνται και σήμερα ποιος ήταν αυτός ο Σκαλτσάς που είχαν δώσει το όνομά του στην πλατεία. 

Στα περήφανα λοιπόν βουνά της Δωρίδας Βαρδούσια και Γκιώνα, γεννήθηκε, ανδρώθηκε και έδρασε ο αρματολός και πρωτοκλέφτης καπετάνιος του ’21  Δήμος Σκαλτσάς - Σκαλτσοδήμος.

Εγώ ραγιάς δε γένομαι Τούρκους δεν προσκυνάω,
Δεν προσκυνάω τους άρχοντες τους κοτσαμπασήδες
Μον’ καρτερώ την άνοιξη να ’ρθούν τα χελιδόνια.

Οι στίχοι αυτοί του κλέφτικου τραγουδιού αποδίδουν εύστοχα την καρδιά και την ψυχή του Σκαλτσοδήμου, αλλά και τους πόθους και τα οράματα των σκλαβωμένων Ελλήνων για λευτεριά, κοινωνική δικαιοσύνη και εθνική αποκατάσταση.
Και η άνοιξη αυτή φτάνει στις 28 Μαρτίου 1821 όταν  ο  Σκαλτσοδήμος  μαζί  με  τα  παλικάρια  του απελευθερώνει  το  Λιδωρίκι  από  τους  Τούρκους. Είναι η πρώτη ηρωική πράξη της επανάστασης του ’21 στη Δωρίδα. 

Οι  πληροφορίες  για  τη  ζωή  του  Σκαλτσοδήμου προέρχονται αποκλειστικά από τη ζωντανή ακόμα Αρτοτινή παράδοση όπως καταγράφηκαν από τους ιστορικούς και συγγραφείς Τάκη Λάππα, Δημόπουλο και Λουκόπουλο.
Η πρώτη περίοδος της ζωής του Σκαλτσοδήμου, αφορά το διάστημα από τη γέννησή του μέχρι το 1821 και η δεύτερη από το 1821 μέχρι το 1826 που έφυγε από τη ζωή για να παραμείνει αθάνατος στη μνήμη μας αλλά και στις σελίδες της ιστορίας μας. Ο  Δήμος  Σκαλτσάς  ή  Σκαλτσοδήμος  γεννήθηκε στην Αρτοτίνα το 1760 ή το 1765, το επώνυμο του πατέρα του ήταν Κουτσογιάννης. Η οικογένεια Κουτσογιάννη ήταν μια φτωχή και ασήμαντη οικογένεια της Αρτοτίνας.
Ο Δήμος Κουτσογιάννης πήρε το επώνυμο Καλτσάς ή Σκαλτσάς, Καλτσοδήμος ή Σκαλτσοδήμος και μ’ αυτό έμεινε στην ιστορία. Η πιο πιθανή εκδοχή είναι ότι ονομάστηκε έτσι ο Δήμος από το επάγγελμα του πατέρα του, καλτσάς: αυτός που φτιάχνει κάλτσες που φορούσαν οι Έλληνες φουστανελάδες. Ο ίδιος υπέγραφε τα έγγραφά του ως Δήμος Σκαλτζάς. 

Από τη νεαρή ηλικία του, ο ανυπότακτος και σκληροτράχηλος  Σκαλτσοδήμος  βγήκε  κλέφτης  και μπήκε στο σώμα των ομάδων κλεφτών και ύστερα αρματολών της Υπάτης Κοντογιανναίων, ακολουθώντας το παράδειγμα του «Βασίλη», κατά το ομώνυμο δημοτικό μας τραγούδι:

Βασίλη κάτσε φρόνιμα να γένεις νοικοκύρης,
για ν’ αποχτήσεις πρόβατα, ζευγάρια και γελάδια,
χωριά κι αμπελοχώραφα κοπέλια να δουλεύουν.
Μάνα μου εγώ δεν κάθομαι να γίνω νοικοκύρης,
να κάμω αμπελοχώραφα κοπέλια να δουλεύουν,
Και να ‘μαι σκλάβος των Τουρκών, κοπέλι στους γερόντους.

Αργότερα βρίσκουμε τον Σκαλτσοδήμο πρωτοπαλίκαρο του κλέφτη Τσαμ Καλόγηρου στο σώμα του οποίου ήταν ο Γούλας και ο Αθανάσιος Διάκος. 

Πρώτος  στόχος  και  επιδίωξη  του  Σκαλτσοδήμου μερικά χρόνια μετά τη ανάδειξή του στην αρχηγία του κλέφτικου σώματος και αφού είχε αποκτήσει μεγάλη δύναμη, ήταν να πάρει το αρματολίκι του Λιδωρικίου.
Φαίνεται όμως ότι στο σκοπό του αυτό συνάντησε την αντίδραση των κοτζαμπάσηδων της περιοχής. Τότε ο Σκαλτσοδήμος για να αποσπάσει εκβιαστικά το αρματολίκι και χωρίς να υποταχθεί στον εκπρόσωπο της εξουσίας του Αλή-πασά, διοικητή του Λιδωρικίου του Αλβανό Φερχάτ Μπέη, μεταχειρίστηκε άλλα μέσα: απήγαγε από την εξοχική θέση Μπαΐρια την κόρη του προύχοντα κοτζαμπάση της Κωστάρτσας Αναγνώστη Μπάμπαλη, τη Κρουστάλλω, την οποία πήραν οι κλέφτες όμηρο για δύο βδομάδες στης Καρυάς τον Έλατο, τοποθεσία γνωστή μέχρι σήμερα ως «Σκαλτσοδήμου Έλατο».
Το περιστατικό αυτό της απαγωγής της Μπαμπαλοπούλας  αναφέρεται  και  το  γνωστό  δημοτικό τραγούδι, όπως το διέσωσε η παράδοση στην Αρτοτίνα:

Μες στης Καρυάς τον έλατο κάθεται Σκαλτσοδήμος
Με την Κρουστάλλω στο πλευρό, με τη Μπαμπαλοπούλα
Ο Διάκος απ’ τη μια μεριά κι ο Γούλας απ’ την άλλη.
- Κέρνα Κρουστάλλω, κέρνα μας, κέρνα όσο να φέξει,
Εμένα κέρνα δυο φορές το Διάκο κέρνα πέντε
Όσο να σκάσει ο Αυγερινός να πάει η Πούλια γιόμα
Κι όσο να ‘ρθεί ο πατέρας σου την ξαγορά να φέρει.
Να φέρει τ’ άσπρα στην ποδιά και τα φλουριά στην τσέπη.
Χίλια φλουριά την ξαγορά κι οχτώ χιλιάδες γρόσια,
Να πάει και στο Βελή πασά να πάει και στο Βεζύρη
Για να μας στείλει μπουγιουρντί να γένω καπετάνιος
Να περπατήσω αρματολός να περπατήσω κλέφτης.
Κι ο Διάκος την αγνάντευε κι αυτή κρυφά του λέει:
- Τι με τηράς σταυραδελφέ, και τι με καμαρώνεις;
Πιάσε και φτιάσε μια γραφή και στείλ’ την τ’ Αναγνώστη.
Φωτιά να κάψει τα’ άσπρα του, φωτιά και τα φλουριά του!
Εμένα το ‘χει η μοίρα μου, το ‘χει το ριζικό μου,
Ολημερίς να περπατώ αντάμα με τους κλέφτες,
Να γένω στρώμα του Σκαλτσά, προσκέφαλο του Διάκου...

Η  γνησιότητα  της  Αρτοτινής  παράδοσης  όπως βγαίνει μέσα απ’ το τραγούδι αυτό, αποδίδει πιστά τόσο τους σκοπούς των κλεφτών, όσο και τη διαμαρτυρία της Μπαμπαλοπούλας για τη δραματικής της περιπέτεια.
Το αποτέλεσμα της επιχείρησης αυτής, ήταν για τους κλέφτες θετικό, αφού το αρματολίκι του Λιδωρικίου δόθηκε στον Σκαλτσοδήμο και συγχρόνως απελευθερώθηκε και η Κρουστάλλω.
Γενικότερα το επεισόδιο της απαγωγής της Μπαμπαλοπούλας εντάσσεται στα πλαίσια των βίαιων αντιπαραθέσεων  και  των  συγκρούσεων  ανάμεσα στους κλεφταρματολούς και τους προεστούς γύρω από τη νομή της παραχωρούμενης ή κατακτώμενης από τους Τούρκους εξουσίας.
Αυτού του είδους οι συγκρούσεις είναι γενικό φαινόμενο σε ολόκληρο τον ελληνικό χώρο, πριν και κατά τη διάρκεια της επανάστασης του ’21 και είναι η έκφραση της πάλης που άρχισε στην υπόδουλη Ελλάδα για κοινωνικές ανακατατάξεις.

Στα  1820  ξεσπάει  η  ρήξη  του  Αλή-πασά  με  το Σουλτάνο. Περνώντας τότε από τη Δωρίδα ο αιμοβόρος Μπαμπά-πασάς του Χουρσίτ καταδιώκοντας τους αληπασαδικούς, κάλεσε και το Σκαλτσοδήμο να παρουσιαστεί. Ο Σκαλτσοδήμος όμως απέφυγε να πάει και να δηλώσει υποταγή.
Μετά από λίγο έχουμε την έκρηξη της επανάστασης του 1821. Από εδώ και πέρα η προσωπικότητα του Σκαλτσοδήμου βγαίνει από την περιοχή του θρύλου και της παράδοσης και καταγράφεται στην επίσημη ιστορία με τους αγώνες του για την απελευθέρωση της πατρίδας και αναδεικνύεται σε μια από τις πρώτες ηγετικές μορφές του αγώνα στη Ρούμελη.
Τις  παραμονές  της  επανάστασης  στο  Μωριά  και ύστερα από μυστική σύσκεψη με τους προκρίτους του Λιδωρικίου και της επαρχίας, που έγινε στις 23 Μαρτίου 1821 στο εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής των κτημάτων Λιδωρίκη, αποφασίστηκε η κήρυξη της επανάστασης στην επαρχία Λιδωρικίου.
Στις 28 Μαρτίου 1821, ο Σκαλτσοδήμος, αφού μοίρασε την ομάδα των 60 διαλεχτών παλικαριών που είχε τότε στα δύο, ο ίδιος χτύπησε τους Τούρκους του Λιδωρικίου και ταυτοχρόνως έστειλε το πρωτοπαλίκαρό  του  Θόδωρο  Χαλβατζή  να  χτυπήσει τους Τούρκους του Μαλανδρίνου.
Οι  Τούρκοι  του  Λιδωρικίου  οχυρωμένοι  στα  πιο γερά σπίτια αρνήθηκαν να παραδοθούν. Ύστερα όμως από σύντομη μάχη, ύψωσαν λευκή σημαία και  ο  επικεφαλής  τους  Γιουσούφ  Εφέντης  πήγε στην  τοποθεσία  «Τραγουδάκη»  του  Λιδωρικίου, όπου είχε ο Σκαλτσοδήμος το «στρατηγείο» του και  συμφώνησε  την  άνευ  όρων  παράδοση  των Τούρκων, στο ελεύθερο πια Λιδωρίκι.

Στο μέτωπο του Μαλανδρίνου οι Τούρκοι αμύνθηκαν με περισσότερο πείσμα επί δύο ημέρες. Τελικά όμως κι αυτοί παραδόθηκαν.
Ο  Σκαλτσοδήμος  στη  συνέχεια,  κήρυξε  εκστράτευση  και  συγκέντρωσε  εκατοντάδες  αγωνιστές και δημιούργησε μόνιμο στρατόπεδο, άριστα οργανωμένο, στη στρατηγική θέση  «Μακρυκάμπι», ανάμεσα στα χωριά Καστριώτισσα, Μαυρολιθάρι, Μουσουνίτσα και Ανατολή (Πέρα Χουμίριανη). Το στρατόπεδο αυτό διατηρήθηκε σε όλη τη διάρκεια του αγώνα.
Από κει συμμετείχε σε όλες τις μάχες εναντίον των Τούρκων  που  έγιναν  στην  περιοχή,  στη  Γραβιά, στα Βασιλικά, στην Άμπλιανη, δίνοντας την τελευταία μάχη στη Γρανίτσα.
Στις 2 Απριλίου του 1822 μαζί με τον Σαφάκα, τον Δυοβουνιώτη και τον Μήτσο Κοντογιάννη νίκησε το Δράμαλη στην περιοχή της Υπάτης ενώ διακρίθηκε και στην Μάχη της Άμπλιανης.
Στις 30 Ιουνίου του 1826 ο Σκαλτσοδήμος νίκησε στην τελευταία του μάχη τους Τούρκους στο Χάνι του Σκορδά (Καραπιστόλη αργότερα), μετά από τη μάχη στους Πενταγιούς. Αποσύρθηκε στην Πελοπόννησο μετά την πτώση του Μεσολογγίου, όπου και πέθανε στις αρχές Σεπτεμβρίου 1826.

Πηγή: Εφημερίδα ΤΟ ΕΥΠΑΛΙΟ, ΑΦ 136, Ιαν-Φεβ 2018

 Σχετικές αναρτήσεις:

Οι οπλαρχηγοί της Αρτοτίνας

Ο ξεσηκωμός και η απελευθέρωση του Λιδωρικίου

Η μάχη της Άμπλιανης και η επιστολή του Δήμου Σκαλτσά

Ο καπετάνιος της Δωρίδας, Δήμος Σκαλτσάς ή Σκαλτσοδήμος 

Σε όσους το Δάφνο αγωνίζονται ζωντανό να κρατήσουν

Καλά μου λεβεντόπαιδα, που αγωνίζεστε να κρατήσετε το χωριό ή έστω όσους ζούμε και πονάμε καθώς με τα δικά μας της ηλικίας μας τ’αποπλήματα βλέπουμε και του Δάφνου το ξέφτισμα.

Σας χρωστάμε πάρα πολλά και κάνετε τα μάτια μας να δακρύζουν! Δεν το κρύβω πως πονάω περισσότερο, όταν βλέπω και καταλαβαίνω, πως αρκετοί Δαφναίοι έχουν ξεγράψει ή ξεγράφουν από τη ζωή τους το χωριό μας κάτω και από την πίεση της ζωής και από των παιδιών τους τα νέα περιβάλλοντα.

Δεν έχω ούτε εγώ ούτε κανένας γέροντας θέλει να ζούνε τα παιδιά μας με τα δικά μας ανιστορήματα!…

Συχνά καταλάβαινα, πως πίκραινα πολλούς και τότε Δαφναίους που όλο ανιστορούσα τα παλιά με τη βοήθεια και του Δρόσου. Βλέπετε εγώ κόντεψα να γεράσω στα ξένα και γνώρισα το χωριό όταν έγινα δάσκαλος στο Διχώρι κι από κει είδα και γνώρισα καλύτερα τον Δάφνο και τα λιβάδια μας! Μέχρι τότε μόνο την Τρυπήλα και τα Θανομητραίικα με τις καρυδιές είχα ζήσει. Μαθητής στο Γυμνάσιο στο Κορωπί όπου μαζί με το Νίκο και λίγο το Ζήσιμο που πάντα πρωτεύαμε, εγώ ανέβαινα, τίναζα τις καρυδιές, μάζευα τις κοκόσιες και με κατάμαυρα τα χέρια ριχνόμουν στο σχολείο την πρωτιά να διατηρήσω και Σαββατοκύριακο όπου η οικογένεια έμενε πήγαινα με τα πόδια και το σακκούλι.

Ακολούθησε ο πόλεμος, η κατοχή, της Ακαδημίας το άριστα και ξαστέρωσε και το δασκαλίκι.

Παράπονο από την Κωστάριτσα δεν έχω! Όμως μ’ έκανε καταδικό του ο Δάφνος, που προσπαθούσα κι αγωνιζόμουνα να τον ζήσω, να τον χορτάσω, δικό μου να του κάνω ό,τι μου έλειψε.

Ιδιαίτερα τα Λιβάδια και τους τσοπάνηδες δεν μπορούσα να τα ζήσω όσο ήθελα. Στρατός, Διχόνοια και γάμος δεν μ’άφηναν να ζήσω όπως ποθούσα κοντά στους τσοπάνηδες, που κοντά σε άλλα τους αναγνώριζα σαν ιδρυτές του χωριού του δικού μας αλλά και όλων των ορεινών.

Και τότε, που χωριανοί βιομήχανοι κι επιχειρηματίες πρόσφεραν και χρήματα και με την παρουσία τους τον Δάφνο να καμαρώνουμε κι υστερότερα που η εφημεριδούλα μας είχε πέσει στους Προέδρους της Ένωσής μας στους οποίους όλοι οφείλουμε όσοι το χωριό μας αγαπάμε πολλούς κόπους, αγώνες και ξενύχτια την Ένωση ολοζώντανη να κρατήσουν! Τους αξίζει ο σεβασμός μας και η αγάπη μας!

Προσωπικά παραδέχομαι, πως το χωριό δεν με κρατούσε τόσο όσο στα Λιβάδια και τα κοπάδια με τα τσοπανόσκυλα δε χόρταινα να σεργιανίζω, να καμαρώνω λεβεντιές να μην κουράζομαι απάτητα μονοπάτια παραπονεμένα να μην αφήνω. Μπορώ να περηφανεύομαι πως ζούσα μια νέα ζωή σαν έβρισκα ευκαιρία με τους τσοπάνηδες λίγη παρέα να κάνω, να τους βοηθάω να τα αρμέγουν, μια βραδιά μαζί τους να μείνω!

Φυσικά με τις τσαγιές ερωτευμένος μόνιμα ήμουνα και δεν μ’ εμπόδιζε τίποτε και κανένα όσο ψηλά ή κρυφά στις ρεματιές κρύβονταν. Ομολογώ πως τα 100 μου χρόνια τα βουνά μου τα χάρισαν, ακόμα κι ο Κόρακας που πολλοί τον δείλιαζαν. Τέτοια θέα ποτέ δεν θα ξεχάσω όπως και ποτέ στην τσοπανούρα -άντρες και γυναίκες- την χαρά που μου χάριζαν, την τριψάλα και τον κούτλα που με περίμεναν! Παράλειψή μου πως συντροφιά μου μόνιμα σε όλα το απογένι μου το Σωτήρη είχα αδείλιαστο κι ακούραστο κι αυτόν!

Τα χρόνια πέρασαν και τα ενενήντα ζητούσαν τα δικαιώματά τους.

Πάνε λοιπόν οι χαρές, οι θάλασσες και τα βουνά.

Δεν έχω δικαίωμα για παράπονα!

Ευτυχώς που πρόλαβα και το χρέος στο Δρόσο με τη ζωή του που γλίτωσα. Αν έμειναν κάτι περαδώθε χρωστημιά κι οι δυο τα σβήσαμε!

Και μείνατε σεις τα σημερινά λεβεντόπαιδα. Ξέρω καλά πόσα εμπόδια σα βουνά κάθε τόσο σας εμποδίζουν! Όμως ο ΔΑΦΝΟΣ καλά μου παιδιά αξίζει κάθε θυσία. Σε κάθε καινούργιο βουνό, στην ΠΑΝΑΓΙΑ το σταυρό σας κάνετε και οι ερημωμένες στρούγκες τη δική σας ζωντάνια αναζητούν μεταθανάτια ανάσα να πάρουν!…

Συγχωρήστε με που σας κούρασα – τα 100 χρόνια ίσως το αξίζαν!

Ιωάννης Κων. Θάνος

Πηγή: https://www.enosidafnos.gr/se-osous-to-dafno-agonizontai-zontano-na-kratisoun/

Βλαχοβούνι, ύψ.1.670 μ. της Πενταγιούς

 Προσέγγιση

Φτάνουμε στο φράγμα του Μόρνου και το διασχίζουμε.  Στην άλλη άκρη συναντάμε πάλι, μετά από ώρα, τον κεντρικό δρόμο που οδηγεί στην Ναύπακτο.  Δεξιά μας ένδειξη που αναφέρει: Διακόπι 20 χιλ. Δάφνος, Πενταγιοί (1).  Νάσου μεγάλη πινακίδα με χάρτη της περιοχής και σημειωμένα τα 13 χωριά της Βορειοδυτικής Δωρίδας.  Διαβάζω μεγαλόφωνα τα ονόματα του χάρτη.  Ναός
Αθανασίου Διάκου (Κελλιά), Κυδωνιά, Αρτοτίνα, Καλλονή, Κριάτσι, Διχώρι, Κερασιά, Υψηλό χωριό, Δάφνος, Τσίστενο, Πενταγιοί, Διακόπι, Κόκκινο, Περιβόλι, Κροκύλειο, Αλεποχώρι, Ζόριανη, Κουπάκι.  Τα μετρώ και τα ξαναμετρώ και τα βρίσκω 13!  Πρόκειται για χωριά της επαρχίας Δωρίδας, που φτάνουν και συνορεύουν με την ορεινή Ναυπακτία (Κράβαρα). 

 

Το χωριό Κόκκινο και η τεχνητή λίμνη του Μόρνου

 

Κάλεσμα του Συλλόγου Διχωριτών για τη δημιουργεία αρχείου

Πηγή: http://dixori.com/

Διαχείριση του Ξενώνα Διχωρίου

Σχετικά με το Πολιτιστικού Κέντρου-Ξενώνας Διχωρίου και σύμφωνα με απόφαση του Ν.Π.Δ.Δ του Δήμου Δωρίδας ισχύει πως αρμόδιος για τη διαχείριση αυτού είναι ο Πρόεδρος της Κοινότητας Διχωρίου κ. Δημήτριος Κουτσόπουλος.

 Τηλ. Κρατήσεων 6947291292

Ξωκκλήσια στην Κωστάρτσα

 

Η Αγία Παρασκευή από μια παλαιά φωτογραφία

Η Εκκλησία της Αγίας Παρασκευής έμοιαζε σκόπιμα με παλιό αχερώνα γιατί οι Τούρκοι όταν συναντούσαν Χριστιανική Εκκλησία έμπαιναν μέσα με τα άλογά τους.

Το Εκκλησάκι του Αϊ-Γιώργη

Το Εκκλησάκι του Αϊ-Δημήτρη

Το Εκκλησάκι του Αϊ-Δημήτη

Της Φύσης το ξυλόγλυπτο, η κεραυνοβολημένη καστανιά του Αϊ-Δημήτρη, του αγαπημένου καβαλάρη των βοσκών, αυτού που τους καταβόδωνε στο φθινοπωρινό ξεκίνημα τους για τα χειμαδιά της πεδινής Δωρίδας και της Αττικής

Από το Λεύκωμα της Μαρίας Λουκοπούλου Παττίχη

πηγή: http://www.kostartsa.gr/id45.htm

Οι Σημαντικές Περιοχές για τα Πουλιά της Φωκίδας

Οι Σημαντικές Περιοχές για τα Πουλιά (ΣΠΠ), αποτελούν ένα διεθνές δίκτυο περιοχών που είναι ζωτικές για την διατήρηση παγκοσμίως απειλούμενων ειδών, ενδημικών ειδών ή ειδών πουλιών που εξαρτώνται από τους συγκεκριμένους βιοτόπους για την επιβίωσή τους. Το δίκτυο αυτό φιλοδοξεί να εξασφαλίσει στα πουλιά κατάλληλους τόπους για αναπαραγωγή, διαχείμαση, ή στάση κατά μήκος των μεταναστευτικών διαδρόμων. Οι περιοχές αυτές έχουν αναγνωριστεί με βάση καθαρά επιστημονικά κριτήρια και στην Ελλάδα υπάρχουν 208.

Το να γνωρίζουμε που βρίσκονται αυτές οι περιοχές και ποια είναι η αξία τους σε σχέση με τα είδη πουλιών που φιλοξενούν είναι το πρώτο βήμα για να συμμετάσχουμε στη διατήρησή τους.

Η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία συμμετέχει στο πρόγραμμα αναγνώρισης, καταγραφής, και παρακολούθησης των ΣΠΠ στην Ελλάδα με στόχο την προώθηση των κατάλληλων μέτρων διατήρησης σε τοπικό, εθνικό και διεθνές επίπεδο. Το Πρόγραμμα των ΣΠΠ της Ορνιθολογικής είναι μέρος ενός ευρύτερου προγράμματος της BirdLife International (Important Bird Areas/ IBAs), μια παγκόσμια πρωτοβουλία που στοχεύει στην καταγραφή και προστασία όλων των περιοχών που είναι ζωτικές για την διατήρηση των πουλιών του πλανήτη.

Σημαντικές Περιοχές για τα Πουλιά στη Φωκίδα

• Όρος Βαρδούσια
• Όρος Γκιώνα, Χαράδρα Ρεκά, Λαζόρεμα και Βαθιά Λάκκα
• Νότιο και Ανατολικό τμήμα του Όρους Παρνασσός
• Γαλαξείδι

Μπορείς να δεις τα όρια των Περιοχών στον παρακάτω χάρτη…

Πηγή: https://www.zofokida.gr 

Το είδαμε από Δίκτυο Ενημέρωσης Φωκίδας <fokida.enimerosi@gmail.com>

Αρωματικοί κεφτέδες φούρνου – Νοστιμιά που γράφει…

Γράφει η Σίσσυ Νίκα  Δημοσιογράφος Γαστρονομίας και Πολιτισμού

Το Διχώρι είναι αγαπημένος μου προορισμός, αν με χάσετε ξέρετε που θα με βρείτε… κρυμμένη στα

Βαρδούσια, εκεί που οι βουνοκορφές παιχνιδίζουν με τα σύννεφα και ο ήλιος «παίζει» ένα ατελείωτο κρυφτό …. Στιγμιότυπα φωτός υπέροχα με τα αγριμάκια του δάσους αλεπουδίτσες, αγριογούρουνα, ζαρκαδάκια να φθάνουν στην πλατεία μπροστά στο εστιατόριο της Μαρίνας για φαγητό… μέχρι αυτά γνωρίζουν ότι η Μαρίνα είναι εκεί χειμώνα καλοκαίρι… Η αλήθεια είναι ότι στο Διχώρι νοιώθεις άλλος άνθρωπος, ρηλαξάρεις και γεμίζεις μπαταρίες.

Το γαλακτομπούρεκο εκπληκτικό και οι σοκολατίνες υπέροχες…

Το τσάι με μέλι είναι τόσο αρωματικό ….

Κάθε φορά που ανεβαίνω στο Διχώρι, πάντα ινγκόγνιτο… όπως και τόσοι άλλοι, περνάω υπέροχα. Οι ήχοι της φύσης, οι γεύσεις και η παρέα της Μαρίνας με γαληνεύουν… τα γέλια και τα πειράγματα και οι ατελείωτες γευστικές δοκιμές με ρηλαξάρουν.

Στην τελευταία μου απόδραση…  δοκίμασα τα αρωματικά κεφτεδάκια που ζυμώσαμε με νιφάδες βρώμης αντί για ψωμί και ψήσαμε στο φούρνο … για να είναι υγιεινοί και διαιτητικοί. Αντί για ντομάτα βάλαμε λίγη πιπεριά κόκκινη Φλωρίνης.

Μετά τον ελληνικό καφέ και τα γλυκά νοιώσαμε ενοχές και κάναμε μια βόλτα στους καταρράκτες έτσι για να ξελαφρώσουμε από την πλημμύρα θερμίδων…

Αρωματικοί κεφτέδες φούρνου

Από τη Μαρίνα Κουτσοπούλου, «Το μαγαζί του χωριού» Διχώρι Δωρίδας

Υλικά

600 γρ. κιμά από μοσχάρι , λάπα περασμένο μια φορά από τη μηχανή

1 μεγάλο ξερό λευκό κρεμμύδι, τριμμένο

1 κ.σ. πιπεριά κόκκινη,  λιωμένη στο μπλέντερ

1 σκελίδα σκόρδο, λιωμένη

Μισό κ.γ. ρίγανη

3 κ.σ. φρέσκο δυόσμο, ψιλοκομμένο

5 κ.σ. νιφάδες βρώμης

1 πρέζα κύμινο, σε σκόνη

3 κ.σ. ελαιόλαδο

Αλάτι

Φρεσκοτριμμένο  πιπέρι

1 σφηνάκι ούζο Μυτιλήνης

Τρόπος Παρασκευής

Σε ένα μεγάλο μπολ βάζουμε όλα τα υλικά για τους κεφτέδες.

Ζυμώνουμε δυνατά και γυρίζουμε τον κιμά για να πάρει αέρα. Αρκούν 5-6 λεπτά για το ζύμωμα για να ομογενοποιηθεί το μείγμα. Πάντως οι νιφάδες βρώμης δεν ξεχωρίζουν μέσα στον κιμά.

Σκεπάζουμε το μπολ με διάφανη μεμβράνη και βάζουμε στο ψυγείο για ένα βράδυ. Βγάζουμε από το ψυγείο και πλάθουμε τους κεφτέδες στο σχήμα και το μέγεθος που θέλουμε.

Σε ταψί στρώνουμε λαδόκολλα και αραδιάζουμε τους κεφτέδες.

Τους ραντίζουμε με ούζο για περισσή νοστιμιά.

Ψήνουμε σε καλά προθερμασμένο φούρνο στους 200ο C για 25 λεπτά και με την λαβίδα τα γυρίζουμε να ψηθούν και από τις δύο πλευρές.

Σερβίρουμε με πλούσια σαλάτα ή πατάτες τηγανιτές ή ακόμα πουρέ πατάτας…

 Πηγή: https://emvolos.gr/

Ευχές από τον Σύλλογο Διχωριτών

Επικοινωνία με τον Σύλλογο Διχωριτών

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ 

ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

από το Συλλόγο Διχωριτών “Η Αγία Παρασκευή 1936”

Σας ενημερώνουμε ότι το Διοικητικό Συμβούλιο θα συνεδριάζει 

την ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΔΕΥΤΕΡΑ κάθε μήνα και ώρα 19.30 

στο γραφείο του Συλλόγου μας (Τίγρητος 8) Ζωγράφου

** Οι συνεδριάσεις του Δ.Σ. είναι ανοιχτές για τα μέλη του Συλλόγου **

ΚΑΘΕ ΠΕΜΠΤΗ και ώρα 18.30 – 20.30 το γραφείο του συλλόγου θα είναι ΑΝΟΙΧΤΟ.

Επίσης ο σύλλογος διαθέτει ξανά τηλεφωνικό αριθμό. 

Το ΝΕΟ νούμερο είναι 2111177325 και 

η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (e-mail) info@dixori.com

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Δ.Σ. ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ

ΒΛΑΧΟΓΙΑΝΝΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

Σχετικά με τον Ξενώνα Διχωρίου

Όπως έχει αποφασισθεί από το ΝΠΔΔ του Δήμου Δωρίδος (3/2015 ΑΔΑ: 6ΗΨΝΩ9Ζ-ΦΦ6) και μας ξαναθύμισε πρόσφατα η Μ. Κουτσοπούλου, η Επιτροπή Διαχείρισης του ξενώνα αποτελείται από μέλη του ΔΣ του Συλλόγου μας.
Είναι γνωστό σε όλους μας το πως κατασκευάστηκε το πως συντηρήθηκε και το πως λειτούργησε μέχρι και σήμερα ο ξενώνας. Είναι επίσης γνωστοί οι λόγοι για τους οποίους αποτελεί ιδιοκτησία του ΝΠΔΔ του Δήμου Δωρίδος.
Σε κάθε περίπτωση, ο ξενώνας φτιάχτηκε από εμάς για εμάς. Είμαι πεπεισμένος ότι ο Σύλλογος μας θα συνεχίσει με την ίδια ένταση την προσπάθεια για την ομαλή λειτουργία του όπως άλλωστε έκανε όλα αυτά τα χρόνια.

Τάκης Αδαμόπουλος

 

 

Κοπή Πρωτοχρονιάτικης πίτας για τον Σύλλογο Διχωριτών

Επ' ευκαιρίας υπενθυμίζουμε ότι ο Σύλλογος Διχωριτών ≪Η Αγία Παρασκευή 1936≫, απέκτησε πρόσφατα νέο ΔΣ η σύνθεση του οποίου είναι:

Πρόεδρος: Βλαχογιάννης Γεώργιος

Αντιπρόεδρος Α’: Αλούπης Δημήτριος

Αντιπρόεδρος Β’: Χανακούλας Αθανάσιος

Γενικός Γραμματέας: Αρβανίτη Σταυρούλα

Ειδικός Γραμματέας: Αλεξίου Αθανάσιος

Ταμίας: Τσιαπαρίκος Κωνσταντίνος

Έφορος: Οικονομόπουλος Κοσμάς

Α’ Μέλος: Κουτσόπουλος Δημήτριος

Β’ Μέλος: Αλούπης Βασίλειος

Ευχόμαστε στο νέο ΔΣ καλή επιτυχία στο έργο του.

Ανοιχτή συνεδίαση σήμερα για το ΔΣ του Συλλόγου Διχωριτών

Ανοιχτή συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου
του Συλλόγου Διχωριτών Δωρίδας «Η Αγία Παρασκευή»

Τετάρτη 8 Ιανουαρίου 2020, 19.30
Γραφεία Συλλόγου, Τίγρητος 8, Ζωγράφος Αττικής

Θέματα ημερησίας διάταξης:

– Υπογραφή πρακτικών Δ.Σ. της από 03.12.2019 συνεδρίασης.

– Ενημέρωση από τον πάρεδρο Δημήτρη Κουτσόπουλο.

– Γενική ενημέρωση πορείας εργασιών.

– Ενημέρωση του Δήμου Δωρίδος για την αλλαγή των μελών της Συμβουλευτικής Επιτροπής του Πολιτιστικού Κέντρου Διχωρίου, μετά την εκλογή νέου Δ.Σ. και τη συγκρότηση του σε σώμα.

– Συζήτηση και λήψη απόφασης για την οριστικοποίηση των συναλλαγών μας με την τράπεζα Eurobank.

– Συζήτηση και λήψη απόφασης για καθορισμό των απαραίτητων ηλεκτρονικών υπηρεσιών και της παρόχου εταιρείας.

– Συγκρότηση και καθορισμός ημερομηνίας έναρξης της συντακτικής ομάδας εφημερίδας Συλλόγου.

– Ενημέρωση επιστολής μισθώτριας Μαρίνας Κουτσοπούλου για προβλήματα στο ακίνητο του Συλλόγου στο Διχώρι.

– Κοπή Πρωτοχρονιάτκης Πίτας: Καθορισμός χώρου και ημερομηνίας τηε εκδήλωσης.

– Συζήτηση για τη διαχείριση της ιστοσελίδας του Συλλόγου.

Η "Ζηνοβία" επισκέπτεται την Ορεινή Δωρίδα

Το χιόνι που είχε σκεπάσει τελευταίες μέρες Βαρδούσια και Γκιώνας έκανε την επίσκεψή του από εχθές το απόγευμα και στα ορεινά χωριά της Δωρίδας. Δεν γνωρίζουμε να έχουν υπάρξει προβλήματα έως τώρα και ελπίζουμε το χιόνι να διατηρηθεί σαν διακόσμηση των ελάτων και όχι των δρόμων.

Το παρακάτω βίντεο τραβήχτηκε εχθές από το nafpaktianews:

Οι παρακάτω φωτογραφίες χθεσινές από το μαγαζί του χωριού στο Διχώρι.

Ομείως λίγο χιόνι έπεσε και στην Αρτοτίνα εχθές όπως ανήρτησε η ΙεράΜονή Αγίου Ιωάννου Αρτοτίνας:

Νέο ΔΣ για τον Σύλλογο Διχωριτών

Σας ανακοινώνουμε τη σύνθεση του νέου Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου Διχωριτών "Η Αγία Παρασκευή 1936", ύστερα από τις εκλογές που διενεργήθηκαν την Κυριακή 24 Νοεμβρίου 2019, και μετά την πρώτη συνεδρίαση των νέων μελών, που έλαβε χώρα στα γραφεία του Συλλόγου την Τρίτη 3 Δεκεμβρίου 2019.

Νέο Διοικητικό Συμβούλιο (2019 – 2021)

Πρόεδρος: Βλαχογιάννης Γεώργιος

Αντιπρόεδρος Α’: Αλούπης Δημήτριος

Αντιπρόεδρος Β’: Χανακούλας Αθανάσιος

Γενικός Γραμματέας: Αρβανίτη Σταυρούλα

Ειδικός Γραμματέας: Αλεξίου Αθανάσιος

Ταμίας: Τσιαπαρίκος Κωνσταντίνος

Έφορος: Οικονομόπουλος Κοσμάς

Α’ Μέλος: Κουτσόπουλος Δημήτριος

Β’ Μέλος: Αλούπης Βασίλειος*

* Κατόπιν αποχωρήσεως της κ. Κουτσοπούλου Μαρίνας από τη θέση του Β´ Μέλους.