Το μνημείο του Αγίου Νικολάου που κινδυνεύει να βρεθεί μεταξύ ανεμογεννητριών

 

 

Αυτός είναι ο Άγιος Νικόλαος, απ' όπου πήρε το όνομά της η ομώνυμη κορυφή. Υπολογίζεται ότι χτίστηκε περίπου στα μέσα του 1850 και βρίσκεται ακριβώς μέσα στην περιοχή εγκατάστασης των Ανεμογεννητριών. Φαίνεται, μάλιστα, ακόμα και στην ΜΠΕ (!) ανάμεσα στις ανεμογεννήτριες 2 και 3. 

 

 

ΤΟ ΜΝΗΜΕΙΟ 

 

- Είναι γνωστό ως "Άγιος Νικόλαος ο Μαγιάτικος" ή "ο Εν Βουνένοις" και υπάρχουν μαρτυρίες πως μέχρι το 1957 ανέβαιναν τα σχολεία των γύρω χωριών κάθε Μάιο ως σχολική εκδρομή (Ψηλό Χωριό, Κριάτσι, Κερασιά, Διχώρι). Γιορτάζει στις 9 Μαΐου.

- Βρίσκεται σε πολύ υψηλό υψόμετρο και παρά τη δυσκολία πρόσβασης, τα γύρω χωριά το επισκέπτονταν συχνά όχι μόνο για θρησκευτικούς λόγους αλλά και για γλέντια, συναθροίσεις και αναψυχή.

- Αποτελεί ένα από τα πιο παλιά μνημεία της περιοχής μας και ακόμα και σήμερα το επισκέπτονται πεζοπόροι, ορειβάτες και κάτοικοι των γύρω χωριών μετά από ανάβαση αρκετών ωρών.

- Είναι χτισμένο με ξερολιθιά, οι τοίχοι της οποίας διατηρούνται ακόμα, και γίνονται συζητήσεις εδώ και καιρό για τη διαδικασία συντήρησης και αναστήλωσής της.

 

 

 

 

ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ... 

Όπως φαίνεται και στην Μελέτη Περ/κών Επιπτώσεων, το κτίσμα περικυκλώνεται από τις ανεμογεννήτριες. Ενημερώθηκαν οι αρμόδιες υπηρεσίες και ελπίζουμε άμεσα στην ανάλογη γνωμοδότηση, η οποία θα προστατεύει και θα αναδεικνύει το μνημείο. Το συγκεκριμένο κτίσμα αναδεικνύει την ιστορία του τόπου μας και πρέπει να αποτελέσει αφορμή για ενδυνάμωση της περιοχής και στήριξη του τοπικού τουρισμού. 

 

 

 

Η εγκατάσταση ανεμογεννητριών είναι μείζον ζήτημα και χρειάζεται να γίνει με μεγάλο σεβασμό στην ιστορία και το φυσικό περιβάλλον. Ζητάμε περισσότερο χρόνο να εξεταστούν όλα τα στοιχεία, με διαφάνεια και δημόσιο διάλογο.

 

 

 Σύλλογος Υψηλοψωριτών Δωρίδος

 

Εγκρίθηκε αρχιτεκτονική και στατική μελέτη αποκατάστασης του καθολικού και των κελιών της Βαρνάκοβας

Εγκρίθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού, η αρχιτεκτονική και στατική μελέτη αποκατάστασης του καθολικού και των κελιών της Ιεράς Μονής Παναγίας Βαρνάκοβας, σύμφωνα με ανακοίνωση του βουλευτή Φωκίδας, Γιάννη Μπούγα. 

Αρχαία Ποτιδάνεια

 

Η αρχαία «Ποτιδανία»

Οι περισσότερες μαρτυρίες δείχνουν πώς ήταν πόλη, στην περίοπτη θέση του «Αι-Νικόλα» του χωριού Κάμπος κι έβλεπε προς τον Κορινθιακό κόλπο.

Το όνομα της, «Ποτιδανία», είναι αττικός Τύπος του ονόματος Ποσειδωνία από το Ποτιδάν (Ποσειδών) και οι κάτοικοί της λέγονταν «Ποτιδανιάτες».

Ήταν αιτωλική πόλη της Αποδοτίας, όπως λεγόταν τότε η περιοχή πού εκτείνεται απ' το φράγμα του Μόρνου ως το χωριό Φιλοθέη περίπου.

Ο έπαρχος της Δωρίδας περιγράφοντας στα 1849 σε εκθεσή του τις αρχαιότητες της επαρχίας έγραφε: «... Εις την θέσιν Άγιος Νικόλαος υπάρχουν ερείπια κυκλωπικού τείχους τεκταινομένου σχεδόν μέχρι τις θαλάσσης... Το κατά την θέσιν Άγιος Νικόλαος φρούριον, παριστά άκρόπολιν πόλεως περιφανούς...».

Το έτος 426 π.χ. (πελοποννησιακός πόλεμος) κυρίεψε την Ποτιδανία ό στρατηγός των Αθηναίων Δημοσθένης Θουκ. Γ. 96: «...έπορεύετο πρός Αίτωλίαν. και αίρει τη πρώτη ήμέρα Ποτιδανίαν καί τη δευτέρα Κροκύλιον και τη τρίτη Τείχιον, έμεινε τε αυτού και την λείαν ές Εύπάλιον άπέπεμψεν...». 

Πηγή: https://www.potidaneia.gr

57 θέσεις εργασίας στην Εφορεία Αρχαιοτήτων Φωκίδος

Ανακοίνωση του ΑΣΕΠ για την πρόσληψη, με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου, συνολικά πενήντα επτά (57) ατόμων για την κάλυψη εποχικών ή παροδικών αναγκών της Εφορείας Αρχαιοτήτων Φωκίδος, που εδρεύει στους Δελφούς του Νομού Φωκίδας, και συγκεκριμένα του εξής, ανά υπηρεσία, τόπο απασχόλησης, ειδικότητα, και διάρκεια σύμβασης, αριθμού ατόμων (βλ. ΠΙΝΑΚΑ Α), με τα αντίστοιχα απαιτούμενα (τυπικά και τυχόν πρόσθετα) προσόντα

49 ΔΕ ΦΥΛΑΞΗΣ
8 ΥΕ ΒΟΗΘΗΤΙΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ

ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΙΚΑ

Οι υποψήφιοι για την απόδειξη των ΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΩΝ ΠΡΟΣΟΝΤΩΝ (βλ. ΠΙΝΑΚΑ Β), των λοιπών ιδιοτήτων τους και της εμπειρίας τους οφείλουν να υποβάλλουν ηλεκτρονικά στη διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (efafok@culture.gr) όλα τα απαιτούμενα από την παρούσα ανακοίνωση και το «Παράρτημα ανακοινώσεων Συμβάσεων εργασίας Ορισμένου Χρόνου (ΣΟΧ)» με σήμανση έκδοσης «02.12.2019» δικαιολογητικά, σύμφωνα με τα οριζόμενα στην ενότητα «ΠΡΟΣΚΟΜΙΣΗ ΤΙΤΛΩΝ, ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΩΣΕΩΝ» του Κεφαλαίου ΙΙ του ανωτέρω Παραρτήματος.

Η προκήρυξη εδω

Αρχαία Φωκίδα-Λοκρίδα-Δωρίδα

Σήμερα θα επιχειρήσουμε να κάνουμε μια βουτιά στην αρχαία ιστορία της ευρύτερης περιοχής μας γενικότερα, η οποία έχει πλούσιο ιστορικό παρελθόν και ήταν πολύ σημαντική περιοχή στους αρχαίους χρόνους, μιας και πιθανόν όπως λέγεται αποτέλεσε την κοιτίδα των Ελλήνων.

Και έχει ενδιαφέρον να δούμε σε ποιες σημερινές πόλεις αντιστοιχούν οι αρχαίες πόλεις της Φωκίδας, της Λοκρίδας και της Δωρίδας που συνόρευε με τις άλλες δυο περιοχές.

Έχοντας πάρει στοιχεία από ιστορικές πηγές, Στράβων-Γεωγραφία, Παυσανίας-Φωκικά, Ηρόδοτος-Ουρανία, Ομήρου Ιλιάδα, Θουκυδίδη- Ιστορία, την Wikipedia και το βιβλίο «ΑΜΦΙΚΛΕΙΑ» του Μ. Ενισλείδη, καταγράψαμε και σας παρουσιάζουμε τις αρχαίες πόλεις που υπήρχαν τόσο στην αρχαία Λοκρίδα, όσο και στην αρχαία Φωκίδα.

Για ιστορικούς λόγους αναφέρω ότι η Αμφίκλεια τότε ανήκε στην Φωκίδα.

Ελπίζουμε να μην έχουμε κάνει μεγάλα λάθη στην καταγραφή. Αν έχουμε κάποια λάθη ευχαρίστως να τα διορθώσουμε. Ενημερώστε μας απλά με e-mail στο amfiklia at mail.gr

Πηγή: Πολιτιστικός σύλλογος ‘‘ΕΛΙΚΩΝ’’

ΑΡΧΑΙΑ ΛΟΚΡΙΣ ΦΩΚΙΣ ΔΩΡΙΣ ΒΟΙΩΤΙΑ

ΦΩΚΙΣ (ΦΩΚΙΔΑ)

Στην αρχαιότητα η θέση της Φωκίδας διέφερε από την σημερινή.
Βρισκόταν ανατολικότερα και εκτεινόταν μέχρι την Αντίκυρα, τους Δελφούς και το Κρισαίο Πεδίο από όπου ξεκινούσε η Οζολία Λοκρίδα, η οποία προστέθηκε με την ανασύσταση του Ελληνικού Κράτους στην περιοχή της Φωκίδας.
Οι Φωκείς είναι αρχαίο ελληνικό φύλο που κατοικούσε στην περιοχή γύρω από την εύφορη κοιλάδα του Κηφισού. Οι πρώτοι κάτοικοί της ήταν Πελασγοί που τους διαδέχτηκε η φυλή των Φωκέων, αιολικής καταγωγής.
Η παράδοση αναφέρει ότι πήρε το όνομά της από τον Φώκο, γιο του Αιακού από την Αίγινα, ή κατ’ άλλους γιο του Ορνυτίωνα από την Κόρινθο. Η χώρα τους, η αρχαία Φωκίδα εκτεινόταν από τον Ευβοϊκό κόλπο μέχρι τον Κορινθιακό κόλπο και περιλάμβανε ολόκληρη την κοιλάδα του Κηφισού και μεγάλο τμήμα των ορεινών όγκων του Παρνασσού και του Καλλίδρομου.
Η αρχαία Φωκίδα συνόρευε στα ανατολικά και στα δυτικά με τις χώρες των Οπούντιων Λοκρών και των Οζολών Λοκρών, στα νότια με την χώρα των Βοιωτών, και στα βόρεια με τις χώρες των Μαλιέων των Οιταίων και των Δωριέων της αρχαίας Δωρίδας.
Οι Φωκείς στο μεγαλύτερο ποσοστό τους ήταν Δωριείς στην καταγωγή τους.
Ένας σημαντικός αριθμός Φωκικών πόλεων όμως είχε διαφορετική προέλευση.
Παρόλα αυτά όλες οι πόλεις της Φωκίδας σταδιακά συνδέθηκαν στην συμπολιτεία λόγω κοινών συμφερόντων αλλά και κοινών εχθρών.
Οι πόλεις που σύμφωνα με τις αναφορές δεν είχαν Δωρική καταγωγή σύμφωνα κυρίως με τον περιηγητή Παυσανία ήταν η Στείριδα, οι Άβες, η Υάμπολη, η Ελάτεια και ο Πανοπέας.
Οι κάτοικοι της αρχαίας Στείριδας είχαν Αθηναϊκή καταγωγή, της αρχαίας Ελάτειας Αρκαδική, οι κάτοικοι του Πανοπέα ήταν Φλυγύες από τον γειτονικό Ορχομενό και οι κάτοικοι των Αβών ήταν Αργείοι
Οι Φωκείς πήραν μέρος στον τρωικό πόλεμο, στο Α’ Ιερό Πόλεμο, στους Περσικούς, στο Πελοποννησιακό κ.ά.
Μαζί με τους Βοιωτούς και τους Ίωνες αποτελούσαν την αμφικτιονία του Πυθείου Απόλλωνα. Αργότερα προστέθηκαν Δωριείς κι άλλοι κι αποτέλεσαν το περίφημο Αμφικτιονικό Συνέδριο των Δελφών.
Στη Φωκίδα βρισκόταν το ονομαστό Μαντείο των Δελφών, αφιερωμένο στον Απόλλωνα που γνώρισε τον πανελλήνιο σεβασμό.

ΦΩΚΙΣ (ΦΩΚΙΔΑ)
Περιλάμβανε 42 πόλεις από τις οποίες 22 ήταν οι σημαντικές
1.Αβα (ή Αβη, Αβες). Εικάζεται ότι είναι ο Έξαρχος .
2.Αιολίδων Πόλις. Βρισκόταν κοντά στην Δαύλεια.
3.Αμβρωσσος (ή Αμβρυσσος). Πιθανόν το σημερινό Δίστομο.
4.Αμφίκαια. Η σημερινή Αμφίκλεια.
5.Ανεμώρεια (ή Ανεμώλεια). Πιθανόν ήταν το όριο της Φωκίδας και των Δελφών στον Παρνασσό. Η πόλη εγκαταλείφθηκε στην συνέχεια με αποτέλεσμα να μην είναι γνωστή σήμερα η ακριβής της θέση. Κατά μία άποψη η Ανεμώρεια βρισκόταν ανατολικά των Δελφών στην περιοχή της σημερινής Αράχωβας
6.Αντίκυρα. Η ομώνυμη πόλη.
7.Απολλωνιάς (Απολλωνία). Άγνωστο που βρισκόταν.
8.Βουλίς (ή Βουλεία). Βρισκόταν κοντά στον Ελικώνα. Πιθανόν κοντά στην σημερινή Αγία Άννα του Δήμου Κορωνείας
9.Δαυλίς. Η σημερινή Δαύλεια.
10.Δαφνούς. Πιθανόν ο Αγιος Κωνσταντίνος.
11.Δελφοί (ή Δελφίς, Πυθών, Παρνασσία). Η Ομώνυμη πόλη.
12.Δρύμαια (ή Δρυμία, Δρυμός, Δρυμών). Η σημερινή Δρυμαία.
13.Εβενος . Πιθανόν κοντά στην Ελάτεια.
14.Ελάτεια. (ή Ελάτρεια, Ελάτη). Η ομώνυμη πόλη
15.Ερανος. Πιθανόν το σημερινό Κυπαρίσσι.
16.Ερωχος. Βρισκόταν κοντά στο Πολύδροσο.
17.Εχεδάμεια (ή Εχεδαμία). Πιθανόν η σημερινή Δεσφίνα ή κοντά στην Αντίκυρα.
18.Κίρφις. Βρισκόταν κοντά στους Δελφούς.
19.Κλεωναί. Βρισκόταν κοντά στην Υάμπολη κοντά στον Εξαρχο.
20.Κρίσα (ή Κρίσσα). Πιθανόν το σημερινό Χρυσό.
21.Κυπάρισσος. Κοντά στους Δελφούς.
22.Κύρα (ή Κίρρα, Κύρρα). Η σημερινή Κίρα
23.Λέδων. Βρισκόταν κοντά στην σημερινή Αγία Μαρίνα Φθιώτιδος.
24.Λίλαια. Η σημερινή Λιλαία.
25.Λυκώρεια. Κοντά στο Κορύκιο άντρο στον Παρνασσό.
26.Μάραθος. Κοντά στην Μονή του Αγ. Λουκά στην Βοιωτία.
27.Μεδεών. ήταν παραθαλάσσια πόλη της αρχαίας Φωκίδας στον όρμο του Αγίου Σπυρίδωνα στα βόρεια παράλια του Κορινθιακού κόλπο, κοντά στο Στείρι.
28.Νέων (ή Νεών). Βρισκόταν στους ανατολικούς πρόποδες της Τιθορέας, μιας από τις κορυφές του Παρνασσού. Τα ερείπια της αρχαίας πόλης βρίσκονται κοντά στην Βελίτσα.
29.Ογχη. Άγνωστο που βρισκόταν
30.Πανοπεύς (ή Πανόπεια, Πανόπη). Βρισκόταν κοντά στον Άγιο Βλάσιο Βοιωτίας.
31.Παραποτάμιοι (Παραποταμία). Βρισκόταν στην πεδιάδα της Ελάτειας.
32.Πεδιείς (ή Πεδίεια, Πεδιαία). Βρισκόταν μεταξύ Αμφίκλεια και Τιθορέας.
33.Στείρις (ή Στείριον, Στείρις). Το σημερινό Στείρι.
34.Τιθορέα. (Η μετονομασία του Νέων που αφού καταστράφηκε, ανοικοδομήθηκε παραπλήσια της προηγουμένης θέσης της).Η σημερινή Τιθορέα (Βελίτσα).
35.Τιθρώνιον. Η ομώνυμη πόλη
36.Τραχίς (Τραχίς, Θρακίς). Κοντά στην Χαιρώνεια.
37.Τρίταια (ή Τριταία). Εικάζεται ότι βρισκόταν μετά την Αμφίκλεια και πριν την Τιθορέα.
38.Υάμπολις. Κοντά στον Ασσο ποταμό, δίπλα στον Εξαρχο.
39.Υάποια. Άγνωστο που βρισκόταν
40.Φλυγόνιον (ή Φλυγονία). Πιθανόν το σημερινό Κυριάκι.
41.Φωκικόν. Βρισκόταν νότια της Δαύλειας.
42.Χαράδρα. Πιθανόν η σημερινή Μαριολάτα.

ΛΟΚΡΙΣ, (ΛΟΚΡΙΔΑ)

Οι Λοκροί ήταν αρχαίο ελληνικό φύλο, που κατοικούσε στην κεντρική Ελλάδα και συγκεκριμένα στην Λοκρίδα, η οποία στην αρχαιότητα χωριζόταν σε δύο περιοχές.

Σύμφωνα με τον Στράβωνα, στα δυτικά κατοικούσαν οι Εσπέριοι ή Οζόλες Λοκροί, σε μια περιοχή η οποία βρισκόταν στους σημερινούς νομούς Φωκίδας και Αιτωλοακαρνανίας.

Στα ανατολικά (”Εώα Λοκρίς”) οι Λοκροί κατοικούσαν στην περιοχή του σημερινού νομού Φθιώτιδας. Αυτοί με την σειρά τους χωρίζονταν σε Λοκρούς Οπούντιους (σ’ αυτούς δηλαδή που είχαν μητρόπολη τον Οπούντα) και Λοκρούς Επικνημίδιους (που ονομάζονταν έτσι από το βουνό πλάι στο οποίο ζούσαν, την Κνημίδα, με κυριότερη πόλη το Θρόνιο), αλλά, γενικά, δεν συνήθιζαν να τους διαχωρίζουν καθώς ήταν ενωμένοι σε κοινό με πρωτεύουσα την πόλη Οπούς.

Επιφανής ήρωας των Λοκρών υπήρξε ο Αίας ο Λοκρός, που έλαβε μέρος στον Τρωικό πόλεμο ως επικεφαλής των υπόλοιπων Λοκρών και ο Πάτροκλος.

Οι Λοκροί πρέπει να ήταν οι πρώτοι που ονομάστηκαν Έλληνες, από τον Έλληνα, γιο του Δευκαλίωνα και της Πύρρας, οι οποίοι προέρχονταν από την Οπουντία Λοκρίδα.

ΟΖΟΛΕΣ ΛΟΚΡΟΙ (ΕΣΠΕΡΙΟΙ –ΔΥΤΙΚΟΙ ΛΟΚΡΟΙ)
Οι κυριότερες πόλεις τους ήταν οι παρακάτω:
1.Αίνος. Άγνωστο που βρισκόταν.
2.Άμφισσα. Η ομώνυμη πόλη.
3.Αντίκυρα. Η ομώνυμη πόλη.
4.Αξία. Άγνωστο που βρισκόταν.
5.Ευπάλιο ή αλλιώς Ευπαλία. Το σημερινό Ευπάλιο.
6.Ερυθραί. Ήταν το επίνειο του Ευπαλίου.
7.Ισσός (Ησσος). Σημερινή Βιτρινίτσα?
8.Ιωνός. (Η αλλιώς Ιωναία, Ιωνία) Άγνωστο που βρισκόταν.
9.Μεσσαπία. Άγνωστο που βρισκόταν.
10.Μυονία. (Μύων). Πιθανόν η σημερινή Αγία Ευθυμία Φωκίδας.
11.Ναύπακτος. Η ομώνυμη πόλη.
12.Οιάνθεια (η αλλιώς Οίανθος, Υάνθεια, Ευανθία, Ιάνθη). Πιθανόν το σημερινό Γαλαξίδι.
13.Οινεών. Βρισκόταν ανατολικά της Ναυπάκτου.
14.Ολπία. Άγνωστο που βρισκόταν.
15.Τολοφών. Βρισκόταν απέναντι από το Αίγιο.
16.Τριταία (η Τρίταια). Άγνωστο που βρισκόταν. Ίσως στην θέση 5 όρια κοντά στην Άμφισσα.
17.Υλη. Άγνωστο που βρισκόταν.
18.Φύσκος (η αλλιώς Φαίστος). Βρισκόταν κοντά στο Μαλανδρίνο.
19.Χάλαιον (ή αλλιώς Χάλειον). Βρισκόταν κοντά στο Γαλαξίδι.
20.Τείχιο. Άγνωστο που βρισκόταν
21.Κροκύλειο. Άγνωστο που βρισκόταν
22.Ποτιδάνεια. Άγνωστο που βρισκόταν

ΟΠΟΥΝΤΙΟΙ ή ΕΩΕΣ ΛΟΚΡΟΙ (ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΙ ΛΟΚΡΟΙ, )
Οι κυριότερες πόλεις τους ήταν οι παρακάτω:
1.Αλαί (ή αλλιώς Αλή, Αλαία). Πιθανόν ο σημερινός Θεολόγος Φθιώτιδας.
2.Αλοπη. Βρισκόταν κοντά στον Άγιο Κωνσταντίνο
3.Καλλίαρα (ή αλλιώς Καλίαρος). Πιθανόν κοντά στην Τραγάνα
4.Κορσεία (ή αλλιώς Κορσία). Πιθανόν κοντά στην Μαλεσίνα.
5.Κύνος (ή Κυνός). Πιθανό οι σημερινές Λιβανάτες
6.Λάρυμνα (Ανω και κάτω). Η ομώνυμη πόλη.
7.Νάρυξ (ή Νάρυκη, Ναρύκιον). Πιθανόν ο σημερινός Προσκυνάς. Ήταν η πατρίδα του Αϊαντα του Λοκρού.
8.Οπούς. Η πρωτεύουσα των Οπούντιων Λοκρών. Πιθανόν η σημερινή Αταλάντη. Άλλοι λένε ότι ίσως είναι η σημερινή Τραγάνα. Ήταν η πατρίδα του Πάτροκλου.

ΚΝΗΜΙΔΙΟΙ ΛΟΚΡΟΙ (Επικνημίδιοι- Ορεινοί Λοκροί και Υποκνημίδιοι-Πεδινοί Λοκροί)
Οι κυριότερες πόλεις τους ήταν οι παρακάτω:
1.Αιγειαί (ή Αίγεια, Αιγαίοι). Άγνωστο που βρισκόταν
2.Αλπηνός (ή Αλπηνοί) Βρισκόταν κοντά στις Θερμοπύλες. Ίσως η Ανθήλη.
3.Βήσσα (ή Βήσα). Άγνωστο που βρισκόταν
4.Θρόνιον. Βρισκόταν κοντά στον Βόαγριο ποταμό ή Μάνης όπως αναφέρει ο Στράβων, ο οποίος πήγαζε από το όρος Κνημίδα και κατέληγε στον Ευβοϊκό.
5.Κνημίς . Βρισκόταν κοντά στο σημερινό Ασπρονέρι. (εξου και η ονομασία του αντίστοιχου τούνελ που υπάρχει στον νέο αυτοκινητόδρομο)
6.Νίκαια. Βρισκόταν στις εκβολές του Σπερχειού.
7.Σκάρφεια. Η σημερινή Σκάρφεια.
8.Τάρφη. Βρισκόταν κοντά στην Νίκαια
9.Φάρυγαι. Βρισκόταν δυτικά του Θρονίου και της Νίκαιας. Ίσως ήταν η σημερινή Μενδενίτσα.

ΔΩΡΙΣ, (ΔΩΡΙΔΑ)

Δωρίδα στην αρχαιότητα ονομαζόταν η περιοχή στο βόρειο μέρος του σημερινού νομού Φωκίδας, δηλαδή στην περιοχή όπου βρίσκονται η Γραβιά και τα Καστέλλια, βόρεια της Οζολίας Λοκρίδας, δυτικά της αρχαίας Φωκίδας, νότια της χώρας των Μαλλιέων και ανατολικά των Οιταίων.

Η αρχαία Δωρίδα αρχικά ονομαζόταν Δρυόπις από τους Δρύοπες που την κατοικούσαν, ενώ Δωρίδα ονομάστηκε όταν την κατέλαβαν οι Δωριείς, οι οποίοι με την λεγόμενη “Κάθοδο των Δωριέων” τον 12ο π.Χ. αιώνα, εξαπλώθηκαν στην περιοχή της σημερινής Φωκίδας, καταστρέφοντας τον μέχρι τότε πολιτισμό αλλά και δίνοντας δύναμη στον ελληνισμό με την χρήση του σιδήρου. Αυτοί δημιούργησαν τη Δωρική Τετράπολη που ήταν η μητρόπολη των Δωριέων και περιλάμβανε τις πόλεις Βόιο, Κυτίνιο, Ερινεός και Πίνδος. Οι Δωριείς της Πελοποννήσου έστελναν πολύ συχνά δυνάμεις όταν η Δωρίδα κινδύνευε από τις επιθέσεις των Φωκέων.

Εκτός από την Τετράπολή τους οι Δωριείς ήταν διασκορπισμένοι και στην γύρω περιοχή

ΔΩΡΙΣ, (ΔΩΡΙΔΑ)
Τετράπολη (η οποία αργότερα έγινε εξάπολη) .
1.Bοίον. Βρισκόταν στην κοιλάδα της Γραβιάς πιθανόν προς την Μαριολάτα.
2.Ερινεός. Βρισκόταν κοντά στην Γραβιά. (Αλλιώς Ερινετός, Ερινούς, Ερινέον, Δώριον)
3.Κυτίνιο. Κτισμένη πιθανόν στις βόρειες πλαγιές του όρους Καλλίδρομο, κοντά στο Παλαιοχώρι Φθιώτιδας.
4.Πίνδος. Βρισκόταν πιθανόν στην περιοχή των Άνω Καστελιών.
5.Δρυόπη. Βρισκόταν ανάμεσα στα βουνά Οίτη και Παρνασσός πιθανόν κοντά στο Οινοχώρι.
6.Καρφία. Άγνωστο που βρισκόταν.

Η ιστορία του Διακοπίου

Από το 1836 το Διακόπι ανήκε στο Δήμο Αιγιτίου ως Γρανίτσα και το 1869 έγινε πρωτεύουσα του Δήμου Υαίας. Το 1912 αναβαθμίστηκε σε Κοινότητα, περιλαμβάνοντας και τον οικισμό Λούτσοβο, ο οποίος αποσπάστηκε το 1919. Η λέξη Γρανίτσα είναι σλαβική και σημαίνει όρια, σύνορα (υπάρχει και η εκδοχή ότι πήρε το όνομα από οικογένεια Γρανίτσα, που ήρθε από την Ευρυτανία). Το 1927 μετονομάστηκε σε Διακόπι. Η ονομασία προήλθε από το τοπωνύμιο Διακοπή, όπου ο Διάκος σκότωσε κάποιον Τούρκο αγά και διακόπηκε η μάχη.

Το χωριό είναι χτισμένο στις δυτικές πλαγιές των Βαρδουσίων, σε υψόμετρο 650 μέτρων, με θέα προς τη Μακριά Ράχη. Διασχίζεται από μικρορέματα και χωρίζεται σε συνοικισμούς. Ένας συνοικισμός έφερε το προσωνύμιο «Ραπτομαχαλάς» όπου ράπτες έραβαν τα ντόπια ρούχα και τσαγκάρηδες έφτιαχναν γερά τσαρούχια, με τα οποία προμήθευαν τα χωριά της Δωρίδας, όμως οι περισσότεροι κάτοικοι ήταν κτηνοτρόφοι και γεωργοί που καλλιεργούσαν από δημητριακά, μέχρι και μετάξι. Το χωριό ήταν κεντρικό σταυροδρόμι, πέρασμα από τα Βαρδούσια (Κόρακα) προς την κοιλάδα του Μόρνου, το Κάλλιο, το Στενό, το Λιδωρίκι και το 1879 αριθμούσε 1280 κατοίκους.

Προς το γειτονικό Κλήμα εντοπίστηκαν ίχνη αρχαίου οικισμού και ακρόπολης, όπου υπάρχει η πιθανότητα να βρήκαν αντίσταση οι Ρωμιοί, οδηγούμενοι από το Μάνιο Ακίλιο Γλαβρίωνα, κατεβαίνοντας από τα Βαρδούσια για να κατακτήσουν τη Ναύπακτο (191 π.Χ.).

Πλούσια η δράση του χωριού και κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του 1821. Στα 1825 εδώ έγινε μάχη με τους Τούρκους. Στο κεφαλοχώρι τότε Γρανίτσα, το Δεκέμβριο του 1825, συνήλθαν οι αντιπρόσωποι της Δωρίδας και εξέλεξαν Πληρεξουσιο της Επαρχίας για τη Γ’ Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας τον Αναστάσιο Λιδωρίκη. Στις 30 Ιουνίου του 1826 ο Σκαλτσοδήμος νίκησε τους Τούρκους στο Χάνι του Σκορδά (Καραπιστόλη), μετά από τη μάχη στους Πενταγιούς. Στη Γρανίτσα το 1827 οι αντιπρόσωποι των χωριών του Λιδωρικίου εξέλεξαν καπετάνιο τους το Σαφάκα, ενώ Γρανιτσιώτης ήταν και ο οπλαρχηγός Βασίλης Μαστραπάς.

Πηγή: http://www.diakopi.gr/

Περί Τριστένου

Σύμφωνα με την Εφορεία Κλασσικών και Βυζαντινών Αρχαιοτήτων Δελφών, βορειοανατολικά του Τριστένου ευρέθησαν ίχνη αρχαίου οικισμού. Πέραν της ιστορικής και αρχαιολογικής αυτής διαπίστωσης το γεγονός αυτό επιβεβαιώνεται και από τους ιδιοκτήτες των εκεί χωραφιών. Πράγματι στη θέση «Πασκαλόπη» όταν (μέχρι το 1960) οι αγρότες καλλιεργούσαν τα κτήματά τους έβρισκαν διάφορα πήλινα αντικείμενα οικιακής χρήσεως.
Στο λόφο «Τσερνοκιά» που υψώνεται πάνω από την Πασκαλόπη βρέθηκαν ερείπια Ναού και μια πέτρινη σκαλιστή κολυμπήθρα. Το γεγονός αυτό μαρτυρεί ότι ο οικισμός υπήρχε και κατά τους Χριστιανικούς χρόνους της Ελληνιστικής περιόδου. Επομένως η πρώτη τοποθεσία εγκατάστασης του
χωριού και πρώτη ονομασία αυτού είναι η Πασκαλόπη.
Η δεύτερη τοποθεσία και ονομασία του χωριού είναι το «Παλιχώρι» δηλαδή πάλι χωριό. Αυτό μαρτυρούν πολλοί θρύλοι αλλά και τα διάφορα χαλάσματα σπιτιών τα οποία ακόμη υπάρχουν στο ίσιωμα νότια της εκκλησίας «Παναγία». Για την μετατόπιση του χωριού από την Πασκαλόπη στο Παλιχώρι δεν υπάρχουν πληροφορίες ή αιτίες. Αιτία φυγής του όμως από το Παλιχώρι ήταν το νερό που συνεχώς ανέβλυζε και αναβλύζει εκεί. Το στεκούμενο νερό αναπτύσσει κουνούπια και αυτά προκαλούν στους κατοίκους αρρώστιες. Αυτό ανάγκασε τους ανθρώπους ν’ αναζητήσουν άλλη τοποθεσία κατοικίας τους και βρήκαν τη σημερινή ιδανική θέση που βλέπει νοτιοανατολικά με μικρή κλίση εδάφους και άφθονο τρεχούμενο νερό που είναι έξω από τον οικισμό και δεν ενοχλεί τους κατοίκους.

 

Ιστορικό της Δωρίδας

της Α. Τσαρούχα, αρχαιολόγου

Σε δύσβατη περιοχή ανάμεσα στα βουνά Οίτη και Παρνασσό, στο Νομό Φωκίδας, εκτείνονταν η αρχαία Δωρίδα που θεωρούνταν από τους Δωριείς η μητρόπολη και κοιτίδα του πολιτισμού τους. Στην πραγματικότητα όμως ήταν ένας σταθμός στην πορεία τους από βορρά προς την Πελοπόννησο. Η συγκεκριμένη περιοχή ανήκε πριν τους Δωριείς πιθανόν στους Δρύοπες. Οι Δωριείς που παρέμειναν στην περιοχή ίδρυσαν τέσσερις οικισμούς, το Κυτίνιον, το Βόιον, τον Ερινεό και την Ακύφα - Πίνδο που αποτέλεσαν την δωρική Τετράπολη.

Άποψη οχειρωματικού τείχους

Πολλές φορές τα γειτονικά έθνη, οι Φωκείς, οι Λοκροί και οι Οιταίοι προσπαθούσαν να περιορίσουν την έκταση της δωρικής Τετράπολης και να την ελέγξουν γιατί βρισκόταν σε σημαντική θέση, στην αρχή του περάσματος μεταξύ Γκιώνας και Παρνασσού που κατέληγε στην Ιτέα. Η Δωρίδα ήταν ένα από τα παλιότερα μέλη της Δελφικής Αμφικτυονίας. Σύμφωνα με τον Θουκυδίδη εικοσιπέντε χρόνια και πλέον πριν ξεκινήσει ο πελοποννησιακός πόλεμος οι Φωκείς εισέβαλαν στη Δωρίδα και είχαν κυριεύσει μια από τις πόλεις, γρήγορα όμως αναγκάστηκαν να την εκκενώσουν γιατί οι Λακεδαιμόνιοι είχαν σπεύσει να βοηθήσουν την μητρόπολή τους. Τον 3ο αι. π.Χ. εντάχθηκε η δωρική Τετράπολη στην Αιτωλική Συμμαχία.

Οι πόλεις της μητρόπολης των Δωριέων ήταν τέσσερις: Κυτίνιον, Βόιον, Ερινεός, και Πίνδος. Οι δύο πρώτες, χτισμένες στην πεδιάδα, δεν είχαν ισχυρές ακροπόλεις, όπως οι δύο άλλες, ο Ερινεός και η Πίνδος (Ακύφας), που βρίσκονται σε θέσεις φυσικά οχυρές και μπορούσαν να χρησημεύσουν σαν καταφύγια σε περίπτωση εχθρικής επίθεσης. Από τους Δωριείς αναγνωρίζονταν σαν η κοιτίδα και η μητρόπολή τους. Στο ''Συνέκδημο'' του Ιεροκλέους τον 6ο αι. (535 μ.Χ.) από την Δωρική Τετράπολη αναφέρεται μόνο το Βόιον ως Βοε και οι νέοι οικισμοί αρχίζουν να αναφέρονται με νέα σλαβικά ή φραγκικά ονόματα. Έτσι η Δωρίδα γη ονομάζεται με το σλαβικό όνομα ''Γραβιά'' που μάλιστα στα χρόνια της Φραγκοκρατίας μαζί με τις πόλεις και τα φρούρια Σιδηρόκαστρου, Ζητουνίου και Γαρδικίου χαρακτηρίζεται ως Βαρωνία Γραβίας.

Αναφορές στη Δωρίδα γίνονται από τον Ηρόδοτο (8,31.43) και τον Στράβωνα (8,4,10 και 8,6,13). Ο Παυσανίας, ο σημαντικός αυτός αρχαίος περιηγητής, που επισκέφτηκε την κεντρική Ελλάδα κατά τον 2ο αι. μ.Χ. δεν αναφέρει πλέον την περιοχή της Δωρίδας. Στη εποχή της Φραγκοκρατίας, το 1254, ο Βονιφάτιος βασιλάς της Θεσσαλονίκης, ίδρυσε την φραγκική αυθεντία της Γραβιάς.

Πηγή: http://odysseus.culture.gr/h/3/gh351.jsp?obj_id=4922

   

Αρχαιολογικές μαρτυρίες για την αρχαία Δωρίδα

Αρχαία Δωρίδα: Αρχαιολογικές μαρτυρίες της περιοχής I+II

FtS64+65

υπό Ερωφίλης Κόλια,

Αρχαιολόγου / ΣΤ΄Εφορείας προϊστορικών &

κλασσικών αρχαιοτήτων Πατρών

Η αρχαία Δωρίδα περιλάμβανε το ανώτερο, δυτικό τμήμα της κοιλάδας του Κηφισσού και τις ορεινές απολήξεις του Παρνασσού, της Γκιώνας, της Οίτης και του Καλλίδρομου. Την κοιλάδα αυτή διασχίζουν δύο ποταμοί ο Κανιανίτης, ο αρχαίος Πίνδος και ο Αποστολιάς που ανατολικά εισχωρούν στην Φωκική κοιλάδα και σχηματίζουν τον Κηφισό. Στην αρχαιότητα συνόρευε με την Αιτωλία και τη δυτική Λοκρίδα προς τα Δ, με τη Φωκίδα προς τα Α, με την ανατολική Λοκρίδα προς τα ΒΑ, με τις χώρες των Οιταίων και των Αινιάνων προς τα ΒΔ.

Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, το Θουκυδίδη, το Στράβωνα και άλλους συγγραφείς ήταν η μητρόπολη των Δωριέων που από εκεί μετακινήθηκαν προς την Πελοπόννησο. Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι οι Δωριείς αρχικά κατοικούσαν στη Φθιώτιδα με βασιλιά το Δευκαλίωνα, ενώ όταν βασιλιάς τους ήταν ο Δώρος εγκαταστάθηκαν στην Ιστιαιώτιδα, στις υπώρειες του Ολύμπου και της Όσσας. Από εκεί τους έδιωξαν οι Καδμείοι και μετακινήθηκαν στην Πίνδο, όπου ονομάσθηκαν «Μακεδνόν έθνος». Από την Πίνδο οι Δωριείς κατέβηκαν στην κοιλάδα του Κηφισού, στη Δωρίδα, που ονομαζόταν τότε Δρυοπίδα και από κει στην Πελοπόννησο, όπου πήραν το όνομά τους «Δωρικόν έθνος».

Στους ιστορικούς χρόνους η Δωρίδα δεν έπαιξε σημαντικό ρόλο στις πολιτικές εξελίξεις στον ελληνικό χώρο, ενώ λιγοστές είναι και οι πληροφορίες που μας δίνουν οι αρχαίοι συγγραφείς. Καθώς η περιοχή βρισκόταν πάνω στο σημαντικό δρόμο που ένωνε την Πελοπόννησο και Δυτική Ελλάδα με τις βορειότερες περιοχές του ελληνικού χώρου, συχνά ήταν εκτεθειμένη στο πέρασμα στρατών και βρέθηκε στη δίνη των γεγονότων της εποχής, όπως με την κατάκτησή της από τον Φίλιππο Β΄, τους Αιτωλούς και τους Αθαμάνες.

Σύμφωνα με τις πιο αξιόπιστες αρχαίες πηγές η Δωρίδα είχε τρεις ή τέσσερις πόλεις, ενώ οι μεταγενέστερες πληροφορίες που κάνουν λόγο για δωρική εξάπολη μάλλον θα πρέπει να ελεγχθούν ως αβάσιμες. Με βάση τις πηγές, αλλά και τις μαρτυρίες των επιγραφών βέβαιο είναι ότι στη Δωρίδα ανήκαν οι εξής πόλεις: Πίνδος ή Ακύφας, Βοίον ή Βοιόν ή Βόϊον, Ερινεός και Κυτίνιον ή Κύτινον.

Ι. Κυτίνιον

[Κυτίνιον, στην ευρύτερη περιοχή Παλαιοχωρίου]

Η σχετικά πρόσφατη ανακάλυψη τριών επιγραφών στο Παλιοχώρι, στις νότιες κλιτύες του Καλλιδρόμου και στο βόρειο άκρο της κοιλάδας του Κηφισού, επιτρέπει την ταύτιση των εκτεταμένων αρχαίων ερειπίων στην περιοχή αυτή με το Κυτίνιο, ίσως τη σημαντικότερη πόλη της Δωρίδας. Οι τρεις επιγραφές που βρέθηκαν το 1988 ήταν χαραγμένες σε δύο από τις λιθοπλίνθους μνημειακής εξέδρας που τον περασμένο αιώνα χρησιμοποιήθηκαν για το κτίσιμο της αψίδας της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου και πρόκειται για τιμητικά ψηφίσματα της πόλης του Κυτινίου που χρονολογούνται στην ελληνιστική εποχή.

Τα αρχαία κατάλοιπα εκτείνονται σε μία ζώνη μήκους 1 χλμ. ΝΑ. του σύγχρονου χωριού, ανάμεσα στην εκκλησία του Αγ. Γεωργίου στο νεκροταφείο και το δρόμο, στη θέση που χαρακτηριστικά ονομάζεται Μάρμαρα. Στην περιοχή αυτή επιφανειακά υπάρχει πυκνή κεραμική και λιθόπλινθοι από αρχαία κτίρια, ενώ το 1926 είχε βρεθεί κεφάλι Αφροδίτης που μεταφέρθηκε στο Μουσείο της Θήβας. Επίσης έχουν βρεθεί θραυσμένα μαρμάρινα αρχιτεκτονικά μέλη από μνημειώδες κτίριο με ραβδωτούς κίονες.

Ο πλούτος και η έκταση των αρχαίων λειψάνων στην περιοχή του Παλαιοχωρίου δικαιολογούν την ταύτιση της θέσης με το Κυτίνιο.

ΙΙ. Πίνδος ή Ακύφας

Η Πίνδος από τους περισσότερους ερευνητές τοποθετείται στο Άνω Καστέλλι, ορεινή θέση με αρχαιότητες στις βορειοανατολικές υπώρειες της Γκιώνας. Η ταύτιση αυτή είναι ασφαλής, καθώς βασίζεται στην πολύτιμη τοπογραφική παρατήρηση του Στράβωνα ότι η Πίνδος βρισκόταν πιο πάνω από τον Ερινεό και κοντά σε ομώνυμο ποτάμι που χυνόταν στον Κηφισό στο ύψος της Λιλαίας. Πράγματι ο σύγχρονος Κανιανίτης είναι το μοναδικό ποτάμι στην περιοχή που κοντά στις όχθες του και σε μικρή απόσταση μεταξύ τους σώζονται δύο θέσεις με αρχαιότητες: στο Άνω Καστέλλι και στην Ευαγγελίστρια στα Καστέλλια λίγο νοτιότερα, αντίστοιχα. Συνεπώς το ποτάμι μπορεί να ταυτιστεί με τον Πίνδο και οι δύο θέσεις αντίστοιχα με τις αρχαίες πόλεις Πίνδο και Ερινεό. Ο ίδιος συγγραφέας αναφέρει ότι η πόλη από κάποιους ονομαζόταν και Ακύφας.

Στην περιοχή του Άνω Καστελλίου σε υψόμετρο 750 μ., όπου επί Τουρκοκρατίας βρισκόταν το χωριό Καστέλλια, πριν μεταφερθεί στην κοιλάδα του Κηφισού υπάρχουν σημαντικά και εκτεταμένα αρχαία λείψανα: κεραμική, κυρίως ελληνιστική, θεμέλια κτιρίων και τάφοι, από τους οποίους εντυπωσιακός είναι ο θαλαμωτός τάφος, λαξευμένος στο βράχο με τέσσερις θήκες εσωτερικά σε απόσταση 1 χλμ ΝΔ. της ακρόπολης στον Πύργο. Δυστυχώς ο τάφος έχει συληθεί και συνεπώς δεν είναι δυνατή η χρονολόγησή του.

Η ακρόπολη βρισκόταν σε μικρή απόσταση από την πόλη, στο κέντρο της μικρής κοιλάδας που σχηματίζει ο ποταμός Πίνδος, σε κωνικό λόφο με ύψος 200 μ. που ονομάζεται Πύργος, καθώς στην κορυφή του σώζεται φραγκικό φρούριο, "Castellum", από το οποίο πήρε το όνομά του το χωριό Καστέλλια. Το φράγκικο φρούριο ωστόσο είναι κτισμένο πάνω στα ερείπια αρχαίας ακρόπολης με κυκλικό τείχος. Τμήμα τού αρχαίου τείχους είναι ορατό κυρίως στη δυτική πλαγιά του λόφου.

ΙΙΙ. Ερινεός

Όπως αναφέραμε παραπάνω σύμφωνα με τα τοπογραφικά στοιχεία στο χωρίο του Στράβωνα τα ερείπια αρχαίας πόλης στα Καστέλλια, στην είσοδο της χαράδρας που διασχίζει ο ποταμός Κανιανίτης, ο αρχαίος Πίνδος, ταυτίζονται με τη δωρική πόλη Ερινεό. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η αναφορά του Ερινεού σε απόσπασμα του ποιητή Τυρταίου ως η πόλη απ΄ όπου ξεκίνησε η κάθοδος των Δωριαίων στην Πελοπόννησο. Συνεπώς η πόλη ήταν ήδη γνωστή κατά την πρώιμη αρχαϊκή εποχή, στο β΄μισό του 7ου αι. π.Χ. που έζησε ο διάσημος λυρικός ποιητής.

Τα κατάλοιπα ακρόπολης βρίσκονται στις υπώρειες της οροσειράς της Οίτης, στη θέση «Άγιος Βασίλειος», απ΄ όπου εκτείνεται προς Α. η κοιλάδα του Κηφισού. Σώζονται λείψανα του αρχαίου τείχους που ανεβαίνει κλιμακωτά στην ανηφορική κλιτή του λόφου σε μήκος τουλάχιστον 50 μ. Σύμφωνα με τον Παναγιώτη Τσακρή σε μικρή απόσταση προς Α. έχουν βρεθεί στο παρελθόν τάφοι, και βορείως της ακρόπολης λείψανα αρχαίων κτιρίων και κωνικός γήλοφος, πιθανώς τύμβος με σαρκοφάγο στην κορυφή του.

IV. Βοίον, Βοιόν ή Βόϊον

Η πόλη αυτή περιλαμβάνεται σε όλους σχεδόν τους καταλόγους των δωρικών πόλεων από αρχαίους συγγραφείς, όπως άλλωστε και το Κυτίνιον και ο Ερινεός. Συνεπώς πρέπει να ανήκε στον πυρήνα των αρχικών πόλεων της Δωρίδας. Οι πηγές ωστόσο δεν περιέχουν καμία ένδειξη για τον τοπογραφικό προσδιορισμό της πόλης. Με δεδομένη όμως την ασφαλή ταύτιση του Κυτινίου, του Ερινεού και της Πίνδου οι πιο πιθανές θέσεις είναι η Γραβιά και ο κοντινός λόφος Τσούκα Χλωμού. Το καλά διατηρημένο πολυγωνικό τείχος στο βόρειο τμήμα του λόφου Τσούκα Χλωμού ή Καλύβια Χλωμού στην Κοιλάδα του Κηφισού και σε ίση απόσταση από τα Καστέλλια και τη Γραβιά, δε θα πρέπει να ανήκε σε οικισμό, καθώς η θέση δεν είναι φυσικά οχυρή. Πιθανώς λοιπόν ήταν μεγάλο οχυρό - παρατηρητήριο για την επίβλεψη της κοιλάδας απ΄ όπου περνούσε ο στρατηγικής σημασίας οδικός άξονας προς τη σημερινή Φθιώτιδα. Αντίθετα σε μικρή απόσταση προς Ν., νοτίως και βορείως της σημερινής Γραβιάς έχουν έρθει στο φως αξιόλογα ίχνη κατοίκησης και νότια του χωριού, στις υπώρειες του Παρνασσού, σε φυσικά οχυρή και στρατηγική θέση στην είσοδο του λαγκαδιού της Γραβιάς, σώζονται τα τείχη ακρόπολης.

Η ακρόπολη στο Οινοχώρι που από τον Παν. Τσακρή ταυτίζεται με τη Δρυόπη, ταύτιση που ωστόσο δεν έχει επαληθευθεί με επιγραφικές ή άλλες μαρτυρίες, όπως αναφέραμε παραπάνω πιθανώς ανήκε στη χώρα των Οιταίων, αφού είναι κτισμένη στην Οίτη, σε υψόμετρο 900 μ. και σε αρκετά μεγάλη απόσταση από την κοιλάδα του Κηφισού, όπου βρισκόταν οι κύριες πόλεις της Δωρίδας.

Τέλος οι αρχαιότητες στη θέση Κεραμιδαριό, στο μέσον περίπου της κοιλάδας του Κηφισού, στη δεξιά όχθη του Αποστολιά, δεν είναι τόσο εκτεταμένες ή σημαντικές, ώστε να ταυτισθούν με αρχαία πόλη και μάλλον πρέπει να ανήκαν σε μικρότερο οικισμό.

Η Δωρίδα αν και έπαιξε σημαντικό ρόλο στα πρώιμα χρόνια της μετακίνησης των ελληνικών φύλων, στην ιστορική περίοδο δεν είχε ενεργό ρόλο στις πολιτικές εξελίξεις, όπως μαρτυρείται από τις αρχαίες πηγές. Πιθανά αίτια γι΄ αυτό ίσως να ήταν το μικρό μέγεθος της περιοχής, η απόστασή της από τη θάλασσα που δεν επέτρεψε την άνθιση του εμπορίου, αλλά και η θέση της πάνω στο στρατηγικής σημασίας δρόμο που ενώνει τη Λαμία - Άμφισσα-Ιτέα, που την άφηνε εκτεθειμένη στο πέρασμα των διαφόρων στρατευμάτων στις ταραγμένες περιόδους της αρχαίας ελληνικής ιστορίας με καταστροφικές συχνά συνέπειες για τις πόλεις της. Αναμφίβολα η ανασκαφική έρευνα στις δωρικές πόλεις, ουσιαστικά ανύπαρκτη ως σήμερα, πιστεύουμε ότι στο μέλλον θα φωτίσει πολλές σκοτεινές πτυχές της ιστορίας της Δωρίδας, αλλά και των γειτονικών περιοχών και θα μας δώσει πολύτιμες πληροφορίες για τους πρώιμους χρόνους και για την περίφημη κάθοδο των Δωριέων.

Αρχαία Δωρίδα: Αρχαιολογικές μαρτυρίες της περιοχής

Πηγή: http://www.skamnosvoice.gr

15 θέσεις εργασίας στην εφορεία αρχαιοτήτων Φωκίδος

Ανακοίνωση για την πρόσληψη, με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου, συνολικά δέκα πέντε (15) ατόμων για την κάλυψη εποχικών ή παροδικών αναγκών της Εφορείας Αρχαιοτήτων Φωκίδος, που εδρεύει στους Δελφούς του Νομού Φωκίδος, και συγκεκριμένα του εξής, ανά υπηρεσία, τόπο απασχόλησης, ειδικότητα, και διάρκεια σύμβασης, αριθμού ατόμων (βλ. ΠΙΝΑΚΑ Α), με τα αντίστοιχα απαιτούμενα (τυπικά και τυχόν πρόσθετα) προσόντα

15 ΔΕ ΦΥΛΑΞΗΣ - ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΩΝ

ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΙΚΑ
Οι υποψήφιοι για την απόδειξη των ΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΩΝ ΠΡΟΣΟΝΤΩΝ (βλ. ΠΙΝΑΚΑ Β), των λοιπών ιδιοτήτων τους και της εμπειρίας τους οφείλουν να προσκομίσουν όλα τα
απαιτούμενα από την παρούσα ανακοίνωση και το «Παράρτημα ανακοινώσεων Συμβάσεων εργασίας Ορισμένου Χρόνου (ΣΟΧ)» δικαιολογητικά, σύμφωνα με τα οριζόμενα στην ενότητα «ΠΡΟΣΚΟΜΙΣΗ ΤΙΤΛΩΝ, ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΩΣΕΩΝ» του Κεφαλαίου ΙΙ του ανωτέρω Παραρτήματος.

Επισημαίνουμε: ότι εκτός των δικαιολογητικών που αναφέρονται στο παραπάνω παράρτημα (ΣΟΧ), οι υποψήφιοι πρέπει να συμπληρώσουν μία επιπλέον υπεύθυνη δήλωση του Ν. 1599/1986, στην οποία να δηλώσουν ότι: δεν έχουν απασχοληθεί σε Υπηρεσία του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού (πρώην Υπουργείο Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων ή πρώην Γενική Γραμματεία Πολιτισμού του ΥΠΑΙΘΠΑ ή Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού ή Υπουργείο Πολιτισμού) και το Τ.Δ.Π.Ε.Α.Ε. από 19-07-2004 (έναρξη ισχύος του Π.Δ. 164/2004) και εφεξής με οποιαδήποτε σύμβαση εργασίας ή σε εκτέλεση προσωρινής δικαστικής απόφασης η οποία εκδόθηκε κατά την διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων. Σε αντίθετη περίπτωση εάν έχουν απασχοληθεί να αναφέρουν αναλυτικά τις Υπηρεσίες του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού (πρώην Υπουργείο Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων ή πρώην Γενική Γραμματεία Πολιτισμού του ΥΠΑΙΘΠΑ ή Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού ή Υπουργείο Πολιτισμού) και το Τ.Δ.Π.Ε.Α.Ε που εργάσθηκαν, τη χρονική διάρκεια και την ειδικότητα.

Ειδικότερα οι υποψήφιοι, απόφοιτοι του ΙΕΚ Φυλάκων Μουσείων και Αρχαιολογικών Χώρων, να αναφέρουν τα χρονικά διαστήματα απασχόλησης σε Υπηρεσία του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού (πρώην Υπουργείο Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων ή πρώην Γενική Γραμματεία Πολιτισμού του ΥΠΑΙΘΠΑ ή Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού ή Υπουργείο Πολιτισμού) και το Τ.Δ.Π.Ε.Α.Ε. από 23-02-2012 (έναρξη ισχύος του Ν. 4049/2012).

Υποβολή αιτήσεων συμμετοχής
Οι ενδιαφερόμενοι καλούνται να συμπληρώσουν την αίτηση με κωδικό εντυπο ασεπ ΣΟΧ.6 και να την υποβάλουν, είτε αυτοπροσώπως, είτε με άλλο εξουσιοδοτημένο από αυτούς πρόσωπο, εφόσον η εξουσιοδότηση φέρει την υπογραφή τους θεωρημένη από δημόσια αρχή, είτε ταχυδρομικά με συστημένη επιστολή, στα γραφεία της Υπηρεσίας μας στην ακόλουθη διεύθυνση:
Εφορεία Αρχαιοτήτων Φωκίδος, Τ.Κ. 330 54 Δελφοί, υπόψη υπεύθυνου παραλαβής αιτήσεων κου Αλτιπαρμάκη Γεώργιου (τηλ. επικοινωνίας: 22650 -82313, 22650 82346).
Στην περίπτωση αποστολής των αιτήσεων ταχυδρομικώς το εμπρόθεσμο των αιτήσεων κρίνεται με βάση την ημερομηνία που φέρει ο φάκελος αποστολής, ο οποίος μετά την αποσφράγισή του επισυνάπτεται στην αίτηση των υποψηφίων.

Η προθεσμία υποβολής των αιτήσεων είναι δέκα (10) ημέρες (υπολογιζόμενες ημερολογιακά) και αρχίζει από την επόμενη ημέρα της τελευταίας δημοσίευσης της παρούσας σε τοπικές εφημερίδες ή της ανάρτησής της στο κατάστημα της Υπηρεσίας μας, στα Παραρτήματα αυτής (Αρχαιολογικός χώρος - Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών), στο κατάστημα της Αρχαιολογικής Συλλογής Γαλαξιδίου καθώς και στο χώρο των ανακοινώσεων του δημοτικού καταστήματος του Δήμων Δελφών, οπού εδρεύει η υπηρεσία, εφόσον η ανάρτηση είναι τυχόν μεταγενέστερη της δημοσίευσης στις εφημερίδες. Η ανωτέρω προθεσμία λήγει με την παρέλευση ολόκληρης της τελευταίας ημέρας και εάν αυτή είναι, κατά νόμο, εξαιρετέα (δημόσια αργία) ή μη εργάσιμη, τότε η λήξη της προθεσμίας μετατίθεται την επόμενη εργάσιμη ημέρα.

Προσοχή: Η προθεσμία υποβολής των αιτήσεων είναι ενιαία για όλες τις κατά τόπους Υπηρεσίες του φορέα και αρχίζει από την επόμενη ημέρα της τελευταίας δημοσίευσης ή ανάρτησης της παρούσας στον τύπο ή στα οικεία καταστήματα που αυτή θα δημοσιευθεί ή αναρτηθεί τελευταία, σύμφωνα με τα ανωτέρω.

Οι υποψήφιοι μπορούν να αναζητήσουν τα έντυπα των αιτήσεων: α) στην υπηρεσία μας στην ανωτέρω διεύθυνση· β) στο δικτυακό τόπο του ΑΣΕΠ (www.asep.gr) και συγκεκριμένα ακολουθώντας από την κεντρική σελίδα τη διαδρομή: Πολίτες Έντυπα - Διαδικασίες Διαγωνισμών Φορέων Ορ. Χρόνου ΣΟΧ· γ) στα κατά τόπους Κέντρα Εξυπηρέτησης Πολιτών (ΚΕΠ) αλλά και στην ηλεκτρονική τους διεύθυνση (www.kep.gov.gr), απ' όπου μέσω της διαδρομής: Σύνδεσμοι Ανεξάρτητες και άλλες αρχές ΑΣΕΠ θα οδηγηθούν στην κεντρική σελίδα του δικτυακού τόπου του ΑΣΕΠ και από εκεί θα έχουν πρόσβαση στα έντυπα μέσω της διαδρομής: Πολίτες Έντυπα - Διαδικασίες Διαγωνισμών Φορέων Ορ. Χρόνου ΣΟΧ·.

Η προκηρυξη εδω

Η μάχη της Καλλίπολης

 Στο βράχο που ο κόρακας σβήνει, γέρνοντας στα κρουσταλλένια νερά του Μόρνου κι απλώνει το γεφύρι του Στενού, τα παλιά-παλιά χρόνια, ανθούσε πόλη έμορφη, η Αιτωλική Καλλίπολη. Στις μέρες μας, ένα γκρενισμένο τείχος και σωρός ονόματα, σπαρμένα δω κι' εκεί, μαρτυράνε του τόπου τούτου του δύστυχου, τη μοίρα.

Ξεχασμένοι, στριμωγμένοι, ανάμεσα στη Γκιώνα και τα Βαρδούσια οι Καλλιπολίτες, πνιγμένοι στην αφάνεια, καρτέραγαν την τρανή στιγμή, να τους υψώσει - αστέρια και ήλιους  - στην ιστορία, τη γιομάτη θυσίες. Και τη "στιγμή", την έφεραν οι Γαλάτες.

Κάπως έτσι έγινε τότε. Οι Γαλάτες (Κέλτες) απ' τον 5ο π.Χ αιώνα, διάβηκαν τις Άλπεις, πλημμύρισαν την πεδιάδα του Πάδου, κι' από εκεί ξαπλώθηκαν - αργότερα - στη Μακεδονία. Νομαδικός λαός, με πολλές πατριές και μη έχοντας ξεπεράσει την οργάνωση του γένους, ζούσε απ' το πλιάτσικο πού 'κανε κάθε κλάδος, για δικό του λογαριασμό και μόνο.

  

Συνελήφθησαν αρχαιοκάπηλοι στη Δωρίδα

Σπείρα επτά αρχαιοκαπήλων συνέλαβε στη Μακρινή Δωρίδας η Αστυνομία Ευπαλίου

25 Μαρτίου 2018

Σπείρα αρχαιοκαπήλων συνέλαβε η Αστυνομία Ευπαλίου στο χωριό Μακρινή Δωρίδας το Σάββατο 24 Μαρτίου στις 11:00 το πρωί.

Πρόκειται για ομάδα 7 ατόμων με καταγωγή 2 από Ιτέα, 2 από Αθήνα, 1 από Άμφισσα, 1 από Ναύπακτο και ένας από την Μακρινή

 Ύστερα από πληροφορίες που είχε η Αστυνομία Ευπαλίου και στενή παρακολούθηση δημιουργήθηκε ομάδα με επικεφαλής τον Διοικητή του Ευπαλίου και 3 αστυνομικούς από το Τμήμα Ευπαλίου, έναν από το Λιδωρίκι και έναν από την ΟΠΚΕ (Ομάδα Πρόληψης Καταστολής Εγκληματικότητας) και στις 11:00 το πρωί συνέλαβαν τους 7 αρχαιοκάπηλους μόλις είχαν ξεκινήσει την επιχείρησή τους.

 Είχαν στη χρήση τους και κατασχέθηκαν :

· Μηχάνημα ανίχνευσης μετάλλων
· Ένα JCΒ
· Πλήθος σκαφτικών εργαλείων
· Χάρτες με ιδιόχειρες σημειώσεις

Οι συλληφθέντες κρατούνται στα κρατητήρια της Αστυνομικής Διεύθυνσης στην Άμφισσα και αύριο θα οδηγηθούν στον Εισαγγελέα.

Επειδή ο χώρος που συνελήφθησαν είναι χαρακτηρισμένος αρχαιολογικός, η κατηγορία τους εμπίπτει στον Νόμο περί αρχαιοτήτων.

Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες ό ένας εκ των συλληφθέντων υπηρετεί στο Πυροσβεστικό Σώμα και ένας άλλος στην Αεροπορία.

Πηγή: https://doridanews.gr

Επ' ευκαιρίας θυμίζουμε το κρούσμα αρχαιοκαπηλίας 

που είχαμε το φθινόπωρο του 2016 στην Αρτοτίνα.

Δελτίο Τύπου της Εφορείας Αρχαιοτήτων Φωκίδος

Εφορεία Αρχαιοτήτων Φωκίδος

Δελτίο Τύπου

Προσβασιμότητα για ΑΜΕΑ σε μουσεία και χώρους αρμοδιότητάς μας

Α) Στο Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών υπάρχει η δυνατότητα πρόσβασης των ατόμων ΑΜΕΑ με κινητικά προβλήματα μέσω ειδικά κατασκευασμένης ράμπας και ανελκυστήρα. Επίσης, υπάρχει η δυνατότητα εξυπηρέτησής τους σε χώρο υγιεινής για ΑΜΕΑ, ενώ στο μουσείο διατίθενται δύο αμαξίδια για άτομα με αδυναμία στην κίνηση.

Για την εξυπηρέτηση των με μειωμένη όραση επισκεπτών και των συνοδών τους, το Μουσείο παρέχει τη δυνατότητα απτικής ξενάγησης η οποία περιλαμβάνει την ψηλάφηση επιλεγμένων εκθεμάτων και ενημερωτικό κείμενο σε γραφή Braille. Την ξενάγηση πραγματοποιούν οι συντηρητές της Εφορείας μας.

Β) Στον Αρχαιολογικό Χώρο των Δελφών υπάρχει η δυνατότητα πρόσβασης στο Ιερό του Απόλλωνα, τον θησαυρό των Αθηναίων και στο αρχαία θέατρο με τη χρήση ηλεκτροκίνητου οχήματος, το οποίο χειρίζεται μόνιμος αρχαιοφύλακας.

Επίσης, για την εξυπηρέτηση των με μειωμένη όραση επισκεπτών, έχουν τοποθετηθεί επεξηγηματικές πινακίδες σε γραφή Braille σε δώδεκα σημεία του αρχαιολογικού χώρου.

Επίσης, τόσο στην είσοδο του αρχαιολογικού χώρου όσο και στο μουσείο των Δελφών διατίθενται σε γραφή Braille το εποπτικό υλικό του χώρου και του μουσείου αντίστοιχα.

Γ) Στο Αρχαιολογικό Μουσείο Άμφισσας υπάρχει η δυνατότητα πρόσβασης των ατόμων ΑΜΕΑ με κινητικά προβλήματα στο ισόγειο του κτιρίου μέσω ειδικά κατασκευασμένης ράμπας.

Για την εξυπηρέτηση των με μειωμένη όραση επισκεπτών και των συνοδών τους, το Μουσείο παρέχει τη δυνατότητα ψηλάφησης επιλεγμένων εκθεμάτων και ενημερωτικό κείμενο σε γραφή Braille
​
Για την πληρέστερη προσβασιμότητα των ΑΜΕΑ και σε συνεργασία με αρμόδιους φορείς όπως το Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Άμφισσας, η Εταιρεία Κοινωνικής Ψυχιατρικής και Ψυχικής Υγείας - Κινητή Μονάδα Ψυχικής Υγείας Φωκίδας κ.ά., οργανώνονται εκπαιδευτικές δράσεις με στόχο οι συμμετέχοντες να προσεγγίσουν την πολιτιστική κληρονομιά.

Παγκόσμιο αρχαιολογικό ενδιαφέρον για την Φωκίδα

Το Ιερό του Καλαποδίου που πιθανώς ταυτίζεται με το αρχαίο μαντείο του Απόλλωνος στις Αβές

Ένα πολύ σημαντικό τριήμερο συνέδριο με θέμα του την Αρχαία Φωκίδα, διοργανώνεται από τις 30 Μαρτίου έως και την 1η Απριλίου στο αναγνωστήριο της βιβλιοθήκης του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου Αθηνών (DAI), Φειδίου 1 στην Αθήνα. Γερμανοί αρχαιολόγοι του Ινστιτούτου σε συνεργασία με την Γαλλική Σχολή Αθηνών (EFA) συγκαλούν αυτήν την επιστημονική συνάντηση, που θα περιλαμβάνει 36 ομιλίες σχετικές με έρευνες που αφορούν την αρχαία Φωκίδα, ώστε να γίνει μία εμπεριστατωμένη παρουσίαση της συγκεκριμένης περιοχής της αρχαίας Ελλάδας.

Στο συνέδριο στο οποίο λαμβάνουν μέρος 42 επιστήμονες από 9 χώρες, θα παρουσιαστούν θέματα που σχετίζονται κυρίως με την η ιστορία, την αρχαιολογία και την τοπογραφία της περιοχής που έχει μεν ερευνηθεί αλλά δεν έχει φωτιστεί και προβληθεί αρκετά. Το συνέδριο αναμένεται να φέρει στο φως πολλές νέα πολύτιμα και συναρπαστικά στοιχεία για την ταυτότητα των Φωκιαίων, τους οικισμούς τους και τις καλοδιατηρημένες οχυρώσεις τους.

Τοπωνύμια του Κουπακίου

Ανακτημένη ανάρτηση από την παλιά ιστοσελίδα του Συλλόγου Κουπακιωτών

Στη Διοικητική περιφέρεια του χωριού μας, μέσα στο χωριό και στις αγροτικές τοποθεσίες, υπάρχουν πάρα πολλά τοπωνύμια.

Η Ιστορία της Αρτοτίνας

Η θέση της Αρτοτίνας είναι αυτή που καθορίζει και υπαγορεύει την ιστορική της πορεία. Ευρισκόμενη σε εξαιρετικά προστατευμένη ορεινή τοποθεσία, δεν αποτελεί δέλεαρ για τους αλληλοδιαδεχόμενους κατακτητές του ελληνικού χώρου. Από την άλλη μεριά, η γειτνίασή της με το ορεινό πέρασμα της συντομότερης οδού επικοινωνίας της Ανατολικής με τη Δυτική Στερεά Ελλάδα τη φέρνει στο προσκήνιο σε περιόδους ανακατατάξεων, στρατιωτικών μετακινήσεων, επιδρομών και εμφυλίων συγκρούσεων. Έτσι, αν και συνάγεται σχεδόν αδιάλειπτη κατοίκησή της, συγκεκριμένες γραπτές μαρτυρίες για την Αρτοτίνα και τους κατοίκους της έχουμε σποραδικές και μόνο σε εποχές συγκρούσεων.


Ιστορία – Αρχαιότητα

Κατά την αρχαιότητα, ο χώρος της σημερινής Δωρίδας ονομαζόταν Εσπερία Λοκρίς και κατοικούνταν από τους Οζόλες Λοκρούς. Τμήμα αυτών, οι Οφιονείς (ή Οφιείς), και ειδικότερα οι Βωμιείς, φαίνεται ότι είχαν αναπτύξει οικιστική δραστηριότητα στην περιοχή της Αρτοτίνας. Αρχαιολογικά ευρήματα σε αντικριστά σημεία στην περιφέρεια του χωριού, αναγόμενα από κάποιους ακόμη και στα 1250 –1300 π.Χ., συνηγορούν για την ύπαρξη συνοικισμών που, πιθανόν, να συγκροτούσαν την αρχαία πόλη Βωμέα (ή Βωμία).

Κατά την κάθοδο των Δωριέων, τμήμα τους παρέμεινε στην περιοχή και απορρόφησε τους Οζόλες Λοκρούς. Συντασσόμενοι με τους Αιτωλούς, πολέμησαν εναντίον των Αθηναίων κατά τον Πελοποννησιακό πόλεμο, αποκρούοντας στο Αιγίτιο εισβολή του Αθηναίου στρατηγού Δημοσθένη. Αργότερα, συμμαχούν αυθορμήτως με την Αιτωλική Συμπολιτεία εναντίον των Μακεδόνων. Η ύπαρξη της Γονοκλισιάς (ή Γονοκκλησιάς), μακεδονικού τάφου εκστρατείας κατά τους ειδικούς, υποδηλώνει κάποια μάχη ή άλλο σημαντικό γεγονός στην περιοχή.

Ιστορία – Μεσαίωνας

Κατά τη ρωμαϊκή και τη βυζαντινή περίοδο δε συναντούμε ιδιαίτερες αναφορές στην περιοχή και τους κατοίκους της. Αυτό εξηγείται τόσο από την προαναφερθείσα πλήρη ενσωμάτωση και συνακόλουθη ταύτισή τους με τους Αιτωλούς, όσο και από το δυσπρόσιτο της ορεινής αυτής περιφέρειας, που την καθιστούσε λιγότερο ελκυστική και ενδιαφέρουσα για επίδοξους κατακτητές. Συμπεραίνεται, πάντως, από γλωσσικά κατάλοιπα, το πέρασμα από τη ΒΔ Δωρίδα και η συνύπαρξη με το ντόπιο στοιχείο (με τελική αφομοίωση όσων έμειναν) βλαχικών κυρίως, και λιγότερο σλαβικών πληθυσμών.

Η Αρτοτίνα παίρνει τη σημερινή της μορφή ως οικισμός σταδιακά κατά τη διάρκεια της τουρκοκρατίας. Στην περιφέρειά της, κοντά στους παλιούς κατοίκους της, συγκεντρώνονται φυγάδες από την Άρτα (αρκετά ασφαλής ετυμολόγηση της ονομασίας του χωριού καταλήγει στη σημασία «Νέα Άρτα»), νομάδες βλαχοποιμένες και φυγόδικοι του οθωμανικού κράτους. Ο ορεινός τόπος κρατά και τους Τούρκους, όπως και τους προηγούμενους κατακτητές του ελληνικού χώρου, μακριά από την Αρτοτίνα.

Ιστορία – Επανάσταση

Κατά την Επανάσταση του 1821 η Αρτοτίνα πρόσφερε στο Έθνος έμπειρους και σκληρούς πολεμιστές, αλλά και σημαντικούς και προβεβλημένους ηγέτες. Όλοι γνωρίζουμε τον Αθανάσιο Διάκο και το Σκαλτσοδήμο. Σημαντικοί, όμως, είναι και ο Καλιακούδας, o Σαφάκας, ο Ρούκης και ο Γεράντωνος. Όλοι τους, αλλά και όλοι οι απλοί αγωνιστές, γνωστοί και άγνωστοι, πότισαν με τον ιδρώτα και το αίμα τους το χωράφι της ελευθερίας. Σημαντικές μάχες δεν έγιναν κοντά στο χωριό. Οι κάτοικοι σε δύσκολες στιγμές κατέφευγαν στην αποκλείστρα στα Βαρδούσια, για να προστατευτούν από τον τουρκικό κίνδυνο.

Μνημεία των χωριών μας

του Αρχαιολόγου Σωτήριου Γ. Ραπτόπουλου

αποσπάσματα από την εργασία ΕΡΕΥΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΜΝΗΜΕΙΑΚΗ ΤΟΠΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΛΟΚΡΙΔΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΝΟΤΙΑΣ ΑΙΤΩΛΙΑΣ, ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΙΝΟΥ ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΙΚΟΥ ΔΗΜΟΥ ΔΩΡΙΔΟΣ (ΝΟΜΟΣ ΦΩΚΙΔΟΣ) [ΑΡΤΑ 2015]

Από μία πολύ ενδιαφέρουσα εργασία στην οποία εξετάστηκαν ζητήματα της αρχαίας μνημειακής τοπογραφίας του Καλλικρατικού Δήμου Δωρίδας, διαλέξαμε αποσπάσματα και φωτογραφίες που αφορούν τα χωριά της περιοχής μας:

Αρτοτίνα 

Δύο τάφοι του μακεδονικού τύπου (τέλη 4ου αι.π.Χ..), στο σχήμα ναόσχημου θαλάμου, καθαρίστηκαν το 2005 και το 2006 στα Πέντε Όρια (Δ. Λοκρίδα) και στην Αρτοτίνα (Ν. Αιτωλία). Εκείνος των Πέντε Ορίων («Παλάτι του βασιλιά»), επιπεδοστεγής, αποδίδεται σε αρχιτέκτονα του εργαστηρίου της Α. Μακεδονίας –συνδέεται, δε, με τον σημερινό οικισμό, με μία ευδιάκριτη οδό με κτιστά αναλήμματα. Εκείνος της Αρτοτίνας («Χωνοκκλησιά»), θαλαμοσκεπής, χρονολογείται στην ίδια περίοδο. Πιθανώς σ' αυτούς ετάφησαν αξιωματικοί του Μακεδονικού στρατεύματος, της περιόδου του 3ου ή του 4ου Ιερού Πολέμου.

Αρχαιοκάπηλοι στην Αρτοτίνα

Αγία Μαρίνα

Διαβάσαμε στο τελευταίο φύλο της Αρτοτίνας (α.φ. 127) πως τον τελευταίο καιρό πραγματοποιούνται από αρχαιοκάπηλους συστηματικές λαθρανασκαφές σε σημεία που είναι γνωστό ότι  υπάρχουν αρχαία.  Συγκεκριμένα μετά τις λαθρανασκαφές που έγιναν στο ξωκλήσι Αγία Μαρίνα στα Καλύβια Αρτοτίνας, έλαβε σειρά ο πέριξ χώρος του αρχαίου μακεδονικού τάφου, της γνωστής σε όλους ΓΟΝΟΚΛΗΣΙΑΣ, που βρίσκεται στη θέση Καλογερικό. Το γεγονός περιήλθε σε γνώση του Συλλόγου σε προσωπική επαφή του Προέδρου κ. Ιωάννη Κούρλη με τον αντίστοιχο Πρόεδρο του Πολιτιστικού Συλλόγου της Γραμμένης Οξυάς κ. Κανέλλο Βασίλειο.

Ο πυθμένας της λίμνης Μόρνου

Τοπία και κατασκευές που αποτελούν από το 1978 τον πυθμένα της λίμνης του Μόρνου. Το χωριό Κάλλιο (Βελούχοβο), τα γεφύρια της περιοχής και πολλά όμορφα τοπία. To τελευταίο διάστημα η αρχαιολογική υπηρεσία έκανε ανασκαφές στην αρχαία Καλίπολλη χωρίς όμως να προφτάσει να ολοκληρώσει.
  

Ο ποταμός Μόρνος από το Κουμεντάρι. Στο στένεμα έχει χτιστεί σήμερα το φράγμα συγκρατώντας το νερό στο βάθος

Η απολογία του Σωκράτη στους Δελφούς

Υπό την Αιγίδα του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδας

                 

ΣΤΟΥΣ ΔΕΛΦΟΥΣ

ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΦΡΥΝΙΧΟΣ

την Παρασκευή 1 Ιουλίου στις 21:30

Η Αναπαράσταση της Δίκης του Σωκράτη

ΠΛΑΤΩΝΑ ΑΠΟΛΟΓΙΑ ΣΩΚΡΑΤΗ

στην αρχαία γλώσσα, με ελληνικούς & αγγλικούς  υπέρτιτλους

Η παράσταση του πολυβραβευμένου Δήμου Αβδελιώδη,   που ξεκίνησε από πέρσι το καλοκαίρι σαν παραγωγή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος και καθήλωσε χιλιάδες θεατές, μετά από sold out παραστάσεις στη Θεσσαλονίκη σε αρχαιολογικούς χώρους και μουσεία, στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, στην Ρουμανία, στην Κύπρο και το Βιετνάμ, όπου αποθεώθηκε από το Διεθνές Διπλωματικό Σώμα 27 Πρεσβειών στην ιστορική Όπερα του Ανόι και έγινε παγκόσμιο πολιτιστικό γεγονός αναδεικνύοντας την αρχαία ελληνική γλώσσα σε ζωντανή γλώσσα, για πρώτη φορά ύστερα από 2500 χιλιάδες χρόνια, ξεκινά περιοδεία από τον Ιούνιο ανά την Ελλάδα και το εξωτερικό με 60 προγραμματισμένες παραστάσεις, με την στήριξη και υπό την Αιγίδα του ΚΘΒΕ.

Η αυθεντική αυτή Αναπαράσταση της πιο συγκλονιστικής δίκης στην ιστορία του πολιτισμού, κάνει την παρακολούθηση της για τους θεατές, μια μοναδική βιωματική εμπειρία, έχοντας την αίσθηση ότι ζουν μέσα στην πραγματική ατμόσφαιρα εκείνης της μέρας της δίκης, κι όπου ο Σωκράτης και ο Μέλητος ενσαρκώνονται μπροστά τους ζωντανά.

Διδασκαλία Ερμηνείας Αρχαίου Κειμένου, Σκηνικός χώρος, Σκηνοθεσία, Μετάφραση: Δήμος Αβδελιώδης
Μακέτες, Κοστούμια: Αριστείδης Πατσόγλου
Σχεδιασμός, κατασκευή Κλεψύδρας: ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΡΧΑΙΑΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ, Κώστας Κοτσανάς
Μεταγραφή στην Αγγλική γλώσσα,
επιμέλεια υποτιτλισμού: Αμαλία Κοντογιάννη
ΣΩΚΡΑΤΗΣ: Βασίλης Καραμπούλας
ΜΕΛΗΤΟΣ: Γιάννης Κολόι

Διεύθυνση Παραγωγής: Αθηνά Ζώτου
Boηθοί σκηνοθέτη: Γιώργος Νικόπουλος, Δανάη Ρούσσου, Ειρήνη Ζάρρα
Φωτογραφίες: Κορνηλία Σιδηρά
 Εκτέλεση καλοκαιρινής περιοδείας: ΟΨΕΙΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ 
 Παραγωγή: «anagnorisis»  Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία Θεάτρου

ΘΕΑΤΡΟ ΦΡΥΝΙΧΟΣ
ΚΡΑΤΗΣΕΙΣ: 6934-115555, 2310257218


ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ :
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 1 ΙΟΥΛΙΟΥ, ΩΡΑ 21.30
ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ :
Προπώληση
12 € κανονικό & 10 € φοιτητικό-άνεργοι 
Πόρτα
15 € κανονικό & 12 € φοιτητικό-άνεργοι 


ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ: ΞΕΝΩΝΑΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΔΕΛΦΩΝ  ΤΗΛ: 22650 82353
ΚΕΠ ΔΕΛΦΩΝ: ΒΑΣΙΛΕΩΝ ΠΑΥΛΟΥ & ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΗΣ, ΤΗΛ:22650 82600 ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΓΕΡΜΑΝΟΣ, ΓΙΑΓΤΖΗ ΚΑΙ ΣΤΑΛΛΟΥ , ΑΜΦΙΣΣΑ ΤΗΛ: 22650 79018
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΔΟΜΗ, ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ 10,  ΙΤΕΑ ΤΗΛ: 22650 32140


Με τη στήριξη και τη Χορηγία της ΕΡΤ
Mε την υποστήριξη του ΤΗΕΑTRE CULTURES www.theatre-cultures.com
Mακάριος  Αβδελιώδης  - ΤΑΒΕΡΝΑ  ΠΕΙΝΑΛΕΩΝ