Τα Χριστούγεννα της Ρούμελης

Με έθιμα και παραδόσεις που έχουν τις ρίζες τους βαθιά πίσω στο χρόνο υποδέχεται τις γιορτές η περιοχή.

Με έθιμα και παραδόσεις που έχουν τις ρίζες τους βαθιά πίσω στο χρόνο υποδέχεται τα Χριστούγεννα η Ρούμελη.

Πέρα από το Χριστουγεννιάτικο κλίμα που προσδίδει ο στολισμός σε πόλεις και χωριά, τα αρώματα από τις κουζίνες είναι ένας πολύτιμος οδηγός που κάνει ορισμένες περιοχές σαν ξεχωρίζουν.

Συνήθειες που διαφέρουν από περιοχή σε περιοχή και έχουν την θέση τους βαθειά στο χρόνο έχοντας κατακτήσει τον απόλυτο σεβασμό από τους κατοίκους.

Ξεκινούν από τον τρόπο με τον οποίο θα σφάξουν τα γουρούνια και φτάνουν μέχρι το πάντρεμα της φωτιάς.
«Τσιγαρίθρες», λουκάνικα, «μπουμπάρια», «χριστόψωμα», «βασιλόψωμα», «βασιλοκουλούρες», μπακλαβάδες και πολλά κάλαντα είναι γεμάτα τα Χριστούγεννα και η Πρωτοχρονιά στη Ρούμελη.

Τα έθιμα ξεκινούν από την παραμονή των Χριστουγέννων και ολοκληρώνονται μετά την Πρωτοχρονιά. Ξεκινούν με την «χοιροσφαγή» αλλά και τον τρόπο με τον οποίο σφάζουν τα γουρούνια και φτάνει μέχρι το «πάντρεμα της φωτιάς».

Συνοδεύονται με γλέντι, με κάλαντα και αρκετά μεγάλο τελετουργικό. Όμως οι ευχές για μια καλύτερη χρονιά, καλύτερη σοδειά και καλύτερη προκοπή είναι αυτές που κυριαρχούν σε κάθε έκφραση της παράδοσης.

Εκτός από τα κάλαντα που ακούγονται σε κάθε γωνιά της Ρούμελης διατηρούνται ακόμη ορισμένα από τα έθιμα που παραδοσιακά μεταφέρονται από γενεά σε γενεά και δίνουν ένα διαφορετικό χρώμα στις Άγιες τούτες μέρες.

Χοιροσφαγή

Στα ορεινά χωριά της δυτικής Φθιώτιδας είναι απίθανο να μην συναντήσουμε τουλάχιστον ένα χοίρο σε κάθε σπίτι. Ήταν πάντα θέμα αρχοντιάς, κοινωνικής και οικονομικής επιφάνειας.

Η προετοιμασία για τη σφαγή τους ξεκινά πολύ νωρίς αφού οι νοικοκυρές είναι υποχρεωμένες να βρουν πλέον γανωματή για να γανώσουν (να κασσιτερώσουν) τα οικιακά σκεύη που είναι αναγκαία για τη χοιροσφαγή.

Τώρα όμως τα πράγματα είναι διαφορετικά. Οι παρέες έγιναν μικρότερες και τα πράγματα έχουν περισσότερο απλοποιηθεί.

Πέμπτη της Αναλήψεως

Σαν σήμερα… 

Κλεφτόβρυση, Λίπα, Καρτάκι και όπου υπήρχε στρούγκα. 

Στον Πόρο, στα Παλιόμαντρα, Ρούσσα λάκα. 

Μαζί με τα ψητά και το κρασί φυσικά, ξεχώριζε η γαλατόπιτα 

ή κίτρινη πίτα όπως την έλεγαν (επειδή είχε πολλά αυγά) 

και γιαούρτι πηγμένο μέσ’ την καρδάρα 

μιας και δεν υπήρχε η πολυτέλεια για πολλά σκεύη.

Κυρίως όμως χορός και τραγούδι, 

με το στόμα, παρέες κι αντικριστά.

Χρόνια Πολλά στα κοπάδια μας και σε όλο τον κόσμο, 

με υγεία και κάθε καλό στις οικογένειες όλων.

Πηγή: http://koniakos.gr

Αρωματικοί κεφτέδες φούρνου – Νοστιμιά που γράφει…

Γράφει η Σίσσυ Νίκα  Δημοσιογράφος Γαστρονομίας και Πολιτισμού

Το Διχώρι είναι αγαπημένος μου προορισμός, αν με χάσετε ξέρετε που θα με βρείτε… κρυμμένη στα

Βαρδούσια, εκεί που οι βουνοκορφές παιχνιδίζουν με τα σύννεφα και ο ήλιος «παίζει» ένα ατελείωτο κρυφτό …. Στιγμιότυπα φωτός υπέροχα με τα αγριμάκια του δάσους αλεπουδίτσες, αγριογούρουνα, ζαρκαδάκια να φθάνουν στην πλατεία μπροστά στο εστιατόριο της Μαρίνας για φαγητό… μέχρι αυτά γνωρίζουν ότι η Μαρίνα είναι εκεί χειμώνα καλοκαίρι… Η αλήθεια είναι ότι στο Διχώρι νοιώθεις άλλος άνθρωπος, ρηλαξάρεις και γεμίζεις μπαταρίες.

Το γαλακτομπούρεκο εκπληκτικό και οι σοκολατίνες υπέροχες…

Το τσάι με μέλι είναι τόσο αρωματικό ….

Κάθε φορά που ανεβαίνω στο Διχώρι, πάντα ινγκόγνιτο… όπως και τόσοι άλλοι, περνάω υπέροχα. Οι ήχοι της φύσης, οι γεύσεις και η παρέα της Μαρίνας με γαληνεύουν… τα γέλια και τα πειράγματα και οι ατελείωτες γευστικές δοκιμές με ρηλαξάρουν.

Στην τελευταία μου απόδραση…  δοκίμασα τα αρωματικά κεφτεδάκια που ζυμώσαμε με νιφάδες βρώμης αντί για ψωμί και ψήσαμε στο φούρνο … για να είναι υγιεινοί και διαιτητικοί. Αντί για ντομάτα βάλαμε λίγη πιπεριά κόκκινη Φλωρίνης.

Μετά τον ελληνικό καφέ και τα γλυκά νοιώσαμε ενοχές και κάναμε μια βόλτα στους καταρράκτες έτσι για να ξελαφρώσουμε από την πλημμύρα θερμίδων…

Αρωματικοί κεφτέδες φούρνου

Από τη Μαρίνα Κουτσοπούλου, «Το μαγαζί του χωριού» Διχώρι Δωρίδας

Υλικά

600 γρ. κιμά από μοσχάρι , λάπα περασμένο μια φορά από τη μηχανή

1 μεγάλο ξερό λευκό κρεμμύδι, τριμμένο

1 κ.σ. πιπεριά κόκκινη,  λιωμένη στο μπλέντερ

1 σκελίδα σκόρδο, λιωμένη

Μισό κ.γ. ρίγανη

3 κ.σ. φρέσκο δυόσμο, ψιλοκομμένο

5 κ.σ. νιφάδες βρώμης

1 πρέζα κύμινο, σε σκόνη

3 κ.σ. ελαιόλαδο

Αλάτι

Φρεσκοτριμμένο  πιπέρι

1 σφηνάκι ούζο Μυτιλήνης

Τρόπος Παρασκευής

Σε ένα μεγάλο μπολ βάζουμε όλα τα υλικά για τους κεφτέδες.

Ζυμώνουμε δυνατά και γυρίζουμε τον κιμά για να πάρει αέρα. Αρκούν 5-6 λεπτά για το ζύμωμα για να ομογενοποιηθεί το μείγμα. Πάντως οι νιφάδες βρώμης δεν ξεχωρίζουν μέσα στον κιμά.

Σκεπάζουμε το μπολ με διάφανη μεμβράνη και βάζουμε στο ψυγείο για ένα βράδυ. Βγάζουμε από το ψυγείο και πλάθουμε τους κεφτέδες στο σχήμα και το μέγεθος που θέλουμε.

Σε ταψί στρώνουμε λαδόκολλα και αραδιάζουμε τους κεφτέδες.

Τους ραντίζουμε με ούζο για περισσή νοστιμιά.

Ψήνουμε σε καλά προθερμασμένο φούρνο στους 200ο C για 25 λεπτά και με την λαβίδα τα γυρίζουμε να ψηθούν και από τις δύο πλευρές.

Σερβίρουμε με πλούσια σαλάτα ή πατάτες τηγανιτές ή ακόμα πουρέ πατάτας…

 Πηγή: https://emvolos.gr/

Ψωμί ζυμωτό σε ξυλόφουρνο

Ποιός θα μπορούσε να αντισταθεί σε μία τέτοια μυρωδιά από ξυλόφουρνο ;


ΥΛΙΚΑ
3 κιλά αλεύρι
Ζεστό νερό
Αλάτι 1 φλυτζανάκι
Προζύμι

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

-Κοσκινάμε το αλεύρι μέσα στη σκάφη ή σε μιά λεκάνη.

-Απ΄το βράδυ της προηγούμενης ημέρας αναπιάνουμε το προζύμι , δηλαδή το ζυμώνουμε με ζεστό νερό και λίγο αλεύρι και το αφήνουμε να φουσκώσει.

-Μέσα στη σκάφη με το κοσκινισμένο αλεύρι ρίχνουμε το καινούργιο προζύμι, ζεστό νερό , το αλάτι και το λιώνουμε με τα δάκτυλα . Σιγά – σιγά ζυμώνουμε συμπληρώνοντας όσο ζεστό νερό χρειάζεται . Μόλις γίνει το ζυμάρι , το βάζουμε σε λαδωμένα ταψιά μέχρι τη μέση , γιατί φουσκώνει.

-Το αφήνουμε να φουσκώσει , δύο ώρες το καλοκαίρι ( ενώ το χειμώνα περισσότερο ) αφού το έχουμε σκεπάσει με τραπεζομάντηλο και κουβέρτα για να ζεσταθεί.

-Το βάζουμε στο φούρνο για ψήσιμο μία – μιάμιση ώρα.

-Έτοιμο !!!

Πηγή: http://www.tihio.gr

Κοτοπιτάκια της Μαρίνας – Βουνίσια χειμωνιάτικη γεύση

Γράφει η Σίσσυ Νίκα – Δημοσιογράφος Γαστρονομίας και Πολιτισμού

Τα κοτοπιτάκια γεννήθηκαν, από την προσπάθεια να πείσουμε τον ανιψιό μου να δοκιμάσει έστω μια φορά το κοτόπουλο, που δήλωνε πεισματικά ότι δεν του άρεσε.

Στο πανέμορφο πέτρινο Διχώρι, των Βαρδουσίων, εκεί σε αυτή την απίθανη πλατεία του χωριού, την πλατανοσκεπασμένη που «εποπτεύει» τα βουνά μέχρι τη λίμνη του Μόρνου, μια χειμωνιάτικη μέρα ζήτησα από το Μαρινάκι, να μας φτιάξει μια κοτόσουπα αυγολέμονο, η αλήθεια είναι ότι λατρεύω αυτές τις σούπες της.

Κρατήσαμε λίγο κοτόπουλο και το αρωματίσαμε με τις πιπεριές, προσθέσαμε και τυράκια αγαπημένα και κάναμε πιτάκια που αρέσουν πολύ στον ανιψιό μου.
Έτσι μέσα στο φύλλο που ήταν λαχταριστό και ξεροψημένο είχαμε «κρύψει» το κοτόπουλο.

Τα πιτάκια έγιναν τόσο νόστιμα, που ο ανιψιός μου ξετρελάθηκε και από τότε μας υποχρεώνει, όταν έχουμε κοτόπουλο στο σπίτι να του φτιάχνουμε πιτάκια.

Με δυό λόγια βρήκαμε τον μπελά μας … αλλά τα πιτάκια της Μαρίνας τα αγαπάμε πολύ και για αυτό το λόγο μοιράζομαι τη συνταγή μαζί σας.

Κοτοπιτάκια της Μαρίνας
Από τη Μαρίνα Κουτσοπούλου, του εστιατορίου «Το μαγαζί του Χωριου» Διχώρι Φωκίδας

Υλικά

2 πακέτα φύλλα για πίτες χωριάτικο

1 κοτόπουλο, περίπου 800 γρ.

2 φύλλα δάφνης

2 κόκκους μπαχάρι

1 φέτα λεμονιού

300 γρ. πιπεριές Φλωρίνης και πράσινες, ψιλοκομμένες

200 γρ. τυρί φέτα ΠΟΠ, σπασμένη με το πιρούνι

200 γρ. τυρί Κατίκι Δομοκού

50 γρ. γραβιέρα, τριμμένη

3 κ.σ. άνηθο, ψιλοκομμένο

1 ποτήρι λευκό κρασί, μαλαγουζιά ή μοσχοφίλερο

1 φλιτζάνι ελαιόλαδο εκλεκτό

Ρίγανη

Αλάτι

Φρεσκοτριμμένα πιπέρια

Για τα φύλλα

Ελαιόλαδο

Για το φινίρισμα

1 κρόκο και λίγο γάλα

Τρόπος παρασκευής

Σε κατσαρόλα βράζουμε νερό και μόλις κοχλάσει ρίχνουμε αλάτι, τα φύλλα δάφνης και το μπαχάρι. Μόλις πάρει μια βράση προσθέτουμε το κοτόπουλο και αφήνουμε να σιγοβράσει. Λίγο πριν το τέλος βάζουμε μια φέτα λεμόνι και μετά από 5 λεπτά κατεβάζουμε από τη φωτιά.

 

Βγάζουμε το κοτόπουλο και το αφήνουμε να κρυώσει και αμέσως μετά αφαιρούμε τα κόκκαλα, κρατάμε το ψαχνό και το ψιλοκόβουμε. Το κοτόπουλο καθαρισμένο που χρειαζόμαστε είναι 500 γραμμάρια.

Σουρώνουμε το ζωμό κοτόπουλου και αν θέλουμε κάνουμε και μια ωραία κοτόσουπα ή τον κρατάμε στο ψυγείο σκεπασμένο για να τον χρησιμοποιήσουμε για σάλτσες.

Σε κατσαρόλα πλατιά σοτάρουμε σε ελαιόλαδο το κοτόπουλο και προσθέτουμε τις πιπεριές σε μέτρια φωτιά ανακατεύοντας και μόλις μαλακώσουν οι πιπεριές «σβήνουμε» με το κρασί.

Μόλις εξατμισθεί το κρασί προσθέτουμε τη ρίγανη, τον άνηθο, το αλάτι και το πιπέρι. Σιγοβράζουμε ανακατεύοντας μέχρι να απορροφήσει τα υγρά του και αφήνουμε να κρυώσει.

Παράλληλα ξεδιπλώνουμε τα φύλλα και έτσι όπως είναι κόβουμε κάθετα σε 5 λωρίδες.

Μόλις κρυώσει το κοτόπουλο προσθέτουμε τη φέτα, τη γραβιέρα και το κατίκι και ανακατεύουμε μέχρι να ενσωματωθούν.

Απλώνουμε τα φύλλα στον πάγκο της κουζίνας και με το πινέλο τα περνάμε με ελαιόλαδο και ανά δύο φύλλα γεμίζουμε με τη γέμιση. Στην άκρη των φύλλων βάζουμε μια κουταλιά γέμιση και τυλίγουμε τα κοτοπιτάκια σε τρίγωνα.

Στρώνουμε μια λαδόκολα στο ταψί και αραδιάζουμε τα πιτάκια μας.

Σε φλιτζάνι ανακατεύουμε το αυγό με το γάλα και με ένα πινέλο περνάμε τα κοτοπιτάκια.

Ψήνουμε σε καλά προθερμασμένο φούρνο στους 180ο C για 25 λεπτά.

Βγάζουμε τα κοτοπιτάκια από το φούρνο και προσοχή δεν πρέπει να τα σκεπάσουμε.

Πηγή: https://emvolos.gr

Παραδοσιακές γεύσεις στη Γραμμένη Οξυά

Το Εντευκτήριο (εστιατόριο-ταβέρνα) βρίσκεται στην Γραμμένη Οξυά. Ένα καταπράσινο και πανέμορφο χωριό της ορεινής Ναυπακτίας το οποίο διατηρεί την δική του ταυτότητα αναλλοίωτη στο πέρασμα του χρόνου με θέα το αλπικό τοπίο των Βαρδουσίων.

Η Γραμμένη Οξυά (πρώην Σιτίστα) βρίσκεται στις νότιες πλαγιές της Οξιάς και αποτελεί τον τελευταίο οικισμό της Αιτωλοακαρνανίας και της Ναυπακτίας στο ΒΑ τους άκρο. Από τη μια μεριά τα χιλιοτραγουδισμένα ψηλά βουνά η Οξυά και τα Βαρδούσια και από την άλλη ο μεγαλοπόταμος Εύηνος μαζί με το παραποτάμι του, τον Σιτίστα, δημιουργούν ένα ανεπανάληπτο φυσικό τοπίο που δίνει στην Γραμμένη Οξυά μια γραφική ομορφιά. Παρά την έλλειψη στοιχείων η Σιτίστα ανάγεται στους χρόνους της τουρκοκρατίας και ίσως προγενέστερους.

Η επιχείρηση μας προσκαλεί σε ένα περιβάλλον όπου η παράδοση αποτελεί πρώτη  προτεραιότητα και μας περιμένει για να περάσουμε μοναδικές στιγμές γεύσης και χαλάρωσης. Προτείνει παραδοσιακές γεύσεις της Ελληνικής κουζίνας αρνάκι στη γάστρα, κόκορα κρασάτο με χυλοπίτες, προβατίνα κοκκινιστή, γίδα βραστή και πατσά πόδι για τις χειμωνιάτικες και κρύες μέρες. Επίσης σπιτικές χορτόπιτες-τυρόπιτες καθώς και της ώρας λουκάνικα, μπριζόλες, μπιφτέκια. Το εξαιρετικό κρασί και το τσίπουρο είναι από ντόπια σταφύλια κτήμα Γιάννης Κατσικάς Φτέρη Φθιώτιδος.

Διεύθυνση: Πλατεία Γραμμένης Οξυάς
Τηλέφωνα: 6977274436, 6981173507

  

Πηγή:  https://www.enteuktirion-bardousia.gr/

Γλυκό κεράσι του κουταλιού βουνίσιο, ένα όνειρο ...

 

Οι κερασιές στα καλύτερά τους και τα πρώτα κεράσια είναι ότι καλύτερο για να φτιάξουμε τα γλυκά του χειμώνα. Έτσι «αιχμαλωτίζουμε» σε γυάλινα βαζάκια τα χρώματα και τις γεύσεις της άνοιξης και του καλοκαιριού.

Γλυκιά Κολοκυθόπιτα: Μοναδική τοπική λιχουδιά

Από την ιστοσελίδα Κερασιά Φωκίδας | ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΤΩΝ 4 ΕΠΟΧΩΝ & ΤΩΝ 5 ΑΙΣΘΗΣΕΩΝ, δανειζόμαστε την συνταγή για την μοναδική και πεντανόστιμη γλυκιά κολοκυθόπιτα της περιοχής μας:

Υλικά:

500 γρ  φύλλο κρούστας
3/4  κολοκύθι τριμμένο
4-5  αυγά
1  βιτάμ
1  ποτήρι του κρασιού σιμιγδάλι
1  κουτί  γάλα  εβαπορέ  ή
1 κουτί ζαχαρούχο γάλα
1  ποτήρι του νερού ζάχαρη, κανέλλα,γαρύφαλλο και καρύδια

H Mαρίνα Κουτσοπούλου και η πανέμορφη ταβέρνα της στο Διχώρι

του Στέλιου Τσιώρης

Προέδρου του Συλλόγου Πενταγιωτών 

ΈΝΑ από τα πιο όμορφα χωριά της ορεινής Δωρίδας είναι το Διχώρι (παλιά λεγόταν Κωστάρτσα). Βρίσκεται πιο βόρεια από την Πενταγιού (περίπου 30 km) και σε μεγάλο υψόμετρο (1130μ). Ευτυχώς τα τελευταία χρόνια ασφαλτοστρώθηκε ο δρόμος κι έτσι σήμερα η διαδρομή από Πενταγιού είναι συνολικά περίπου 30 km και δεν διαρκεί πάνω από 35-40 λεπτά.
Έχει μιά πολύ όμορφη πλατεία, με μια αριστοκρατική πετρόκτιστη ταβέρνα που δεσπόζει στον χώρο. Η ταβέρνα ανήκει στον πολιτιστικό σύλλογο του χωριού, ο οποίος τη μισθώνει σε ιδιώτες, όπως παλιότερα στον αγαπημένο μου φίλο Σπύρο Καραΐνδρο.

Τοπική συνταγή: Κοντοσουβλι προβατίνας

από την Αργυρώ Κουτσούμπα και Τάκη Παναγιωτόπουλο, Λιδωρίκι

Υλικά:

2 κιλά κρέας προβατίνα ή αρνί ή κατσίκι από πλευρά και μπούτι

4 κ.σ. αλάτι θαλασσινό

Άγρια ρίγανη

Τρόπος παρασκευής:

Κόβουμε το κρέας σε τετράγωνα κομμάτια και τα βάζουμε σε μία λεκάνη.

Τα πασπαλίζουμε με αλάτι και άγρια ρίγανη από τα βουνά μας.

Με το χέρι τα ανακατεύουμε για να μαριναριστούν λίγο πριν μπουν στη σούβλα.

Η σούβλα πρέπει να έχει πλυθεί και μετά την περνάμε προσεχτικά 

με δύο λεμόνια κομμένα στη μέση.

Περνάμε τα κομμάτια της προβατίνας στη σούβλα και ψήνουμε στα κάρβουνα,

στην αρχή σε δυνατή φωτιά για να θωρακιστεί το κρέας και να κρατήσει τους χυμούς του.

Αργότερα βάζουμε τη σούβλα πιο ψηλά για να σιγοψηθεί.

Λίγο πριν το τέλος κατεβάζουμε τη σούβλα πιο κοντά στη φωτιά.

Η φωτιά θα πρέπει να είναι ίδιας έντασης σε όλο το μήκος της σούβλας.

Ψήνουμε για 45 λεπτά και το κοντοσούβλι είναι έτοιμο όταν το κρέας δεν έχει αίμα

ή κόκκινο χρώμα στο εσωτερικό του.

Μικρά μυστικά:

Εάν θέλουμε βάζουμε ανάμεσα στα κάρβουνα βελανίδια 

και φλούδες πορτοκαλιού γιατί χαρίζουν άρωμα.

από το βιβλίο «Στερεά Ελλάδα. Πάρε μια Γεύση»
έκδοση της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας

Σχετικές αναρτήσεις:

Μήλα ψημένα με μέλι 

Κότσια χοιρινά μαριναρισμένα με μέλι και μπύρα – Αυθεντική συνταγή των Βαρδουσίων

Τραχανοκολοκυθόπιτα ..... μία τοπική Λιχουδιά !

Μία συνταγή της Λένας Κολοκυθά από το Λιδωρίκι

Τραχανο(τυρο)κολοκυθόπιτα

ΥΛΙΚΑ:
2 ποτήρια τριμμένο κολοκύθι , κολοκύθα η πράσινα φρέσκα κολοκυθάκια .
1 ποτήρι τραχανά, γλυκό (τον δικό μας)
3-4 αυγά
1 ποτήρι λάδι
250-300 γραμμ. φέτα
1 ποτήρι νερό

ΕΚΤΈΛΕΣΗ:

Ανακατεύουμε όλα τα υλικά μαζί σε μια λεκάνη, κρατάμε μόνο το μισό λάδι, για να το ρίξουμε μετά από πάνω, αφήνουμε ½ η 1 ώρα να μουσκέψουν και απλώνουμε τη ζύμη σε ταψί Νο 34 η 36, από πάνω ρίχνουμε το μισό λάδι που κρατήσαμε, ψήνουμε στο φούρνο μας στους 180 βαθμούς, για 45-60 λεπτά.

Τη βγάζουμε απ’ το φούρνο και της…αλλάζουμε τα..φώτα….

Πηγή: http://lidoriki.blogspot.com

Σχετικές αναρτήσεις:

Μήλα ψημένα με μέλι 

Κότσια χοιρινά μαριναρισμένα με μέλι και μπύρα – Αυθεντική συνταγή των Βαρδουσίων

Μήλα ψημένα με μέλι

του Κώστα Κουτσούκου

Δεν ειμαι σίγουρος για τις καιρικές συνθήκες του Σαββατοκύριακου στην Αθήνα (όπου μένω κανονικά). Εκεί που ήμουν εγώ όμως, οι συνθήκες υπήρξαν ιδανικές για ψητά μήλα.

Τα μήλα ταιριάζουν με το μέλι, τόσο στις λέξεις, όσο και στην πράξη. Το Σάββατο το απόγευμα, μετά απο ένα καλό γεύμα και κανα δυο τσιπουράκια, με το χαλάζι να αρχίζει να κοπανά ενοχλητικα τους τσίγκους, το τζακάκι αναμένο, τις φιρικιές του πατέρα μου κλαίνε τους καρπούς τους που πέφτουν πληγωμένοι στο έδαφος και 2 κιλά ελατόμελου να περιμένουν υπομονετικά στον τενεκάκο τους… όλα φώναζαν. ΨΗΣΕ ΜΗΛΑΑΑΑΑΑΑ.

Απλά λοιπόν κι εύκολα.
1. Κοβεις τα μήλα στη μέση.
2. Σχηματίζεις ένα κενο στη μεση καθε μισού μήλου, απο όπου αφαιρείς τα κουκούτσια και λίγη απο την ψίχα τους.
3. Γεμίζεις τα κενα με μια κουταλια ελατόμελο.
4. Ριχνεις μπόλικη κανέλα στο υπόλοιπο.
5 ."Ξανασυναρμολογείς" τα μήλα με την απλή αυτή γέμιση, τυλίγοντας τα σφιχτά με αλουμινόχαρτο και τα ψήνεις…

Απλό αλλα ευχάριστο.
Υποθέτω θα έχει χιλιαδες παραλλαγές. Προς το παρόν παντως κάνω αυτό…

6. (66…) Σημαντικό είναι να τυλίξεις καλα τα μήλα και να τα σταθεροποιήσεις γιατι εγω τα άφησα λίγο χύμα για να τα φωτογραφίσω… με αποτέλεσμα αυτη τη φορά να μην πετύχουν και τόσο… Δεν πειράζει όμως, θα ξαναβρέξει :)

Κροκύλειο Δωρίδας, ή θέα από ένα βορινό παράθυρο του σπιτιού μου. Οι λεύκες δεξιά δεν υπάρχουν πια. Το σπίτι πάνω αιστερά είναι το σπίτι στο οποίο έζησε τα τελευταία χρόνια της ζωής της η Μαρία Πενταγιώτισσα.

Πηγή: http://www.bees.gr

Κότσια χοιρινά μαριναρισμένα με μέλι και μπύρα – Αυθεντική συνταγή των Βαρδουσίων

Το Διχώρι έχει την δική του γαστρονομική ιστορία… και εμείς σας παρουσιάζουμε μια νόστιμη και πανεύκολη συνταγή. 

Γράφει η Σίσσυ Νίκα – Επικοινωνιολόγος – 

Δημοσιογράφος Γαστρονομίας και Πολιτισμού 

Το Διχώρι είναι από τα πιο όμορφα χωριά των Βαρδουσίων.Το μόνο σίγουρο είναι ότι το Διχώρι, της ορεινής Φωκίδας θα σας συναρπάσει. Παλιά λεγόταν Κωστάριτσα. Βασικά είναι δύο χωριά σε ένα, το «Πάνω» και το «Κάτω» χωριό με το Ρέμα του Τσόνη τα χωρίζει στη μέση. Το Διχώρι είναι γνωστό σαν χωριό της Κρουστάλλω, που και στην δική της ποδιά σφάζονταν παλληκάρια… μεταξύ αυτών και ο Αθανάσιος Διάκος, που πολύ την αγάπησε. Το μέρος φαίνεται βγάζει όμορφες γυναίκες όπως η Μαρία η Πενταγιώτισσα που κατάγεται από τους Πενταγιούς, ένα χωριό κοντά στο Διχώρι…

Φύση ονειρική που η κάθε εποχή χαρίζει το δικό της χρώμα. Η λίμνη του Μόρνου υπέροχη, κοπάδια από αγελαδίτσες θα συναντήσετε πολλά στο δρόμο σας αφού απολαμβάνουν την βόλτα τους σε διάφορα σημεία. Τα Βαρδούσια αγέρωχα, πανέμορφα τα δάση από έλατα, δρυς και πανύψηλα μαυρόπευκα. Από την άνοιξη μέχρι το φθινόπωρο τα χρώματα υπέροχα. Η περιοχή φημίζεται για τα βοτάνια της για αυτό τα μονοπάτια ονοματίζονται μονοπάτια των βοτανιών. Ήχοι της φύσης υπέροχοι, ρυάκια, καταρράκτες και ένα χωριουδάκι κουκλίστικο.

Τα χιονισμένα Βαρδούσια

Η πλατεία του χωριού πολύ όμορφη σκεπασμένη με πλατάνια,  είναι στρωμένη με χλόη και οριοθετείται από την εκκλησία, το φιλόξενο «Μαγαζί του χωριού» και από τον πετρόκτιστο ξενώνα. Η θέα ολόγυρα συναρπαστική στις βουνοκορφές που τώρα είναι σκεπασμένες με χιόνι. Η ανατολή στο Μόρνο μοναδική  ειδικά όταν είναι σκεπασμένη με ομίχλη…

Τα σπίτια του χωριού πανέμορφα πετρόκτιστα με μικρές αυλές κηπάκια και σκεπές από κεραμίδια. Η μεγάλη εκκλησία της πλατείας είναι πετρόκτιστη αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Το ξυλόγλυπτο τέμπλο είναι έργο του Γιάννη Κιντώνη, με εικόνες του 19ου αιώνα και ο άμβωνας περίτεχνος. Η παράδοση θέλει να λειτουργεί σαν μονή στην Τουρκοκρατία.

Πετρόκτιστη είναι και η ανακαινισμένη εκκλησία της Αγίας Παρασκευής, που κτίστηκε το 1728 όπως γράφει ο σταυρός στην εντοιχισμένη πλάκα.

Στην κάτω βρύση με την παλιά γούρνα, δίπλα στο προσκυνητάρι είχα την τύχη να συναντήσω, αγριογουρουνάκια με τη μαμά τους…

Για βόλτες ενδείκνυται το μονοπάτι Πλατύδρομος που καταλήγει στο Ορόσημο.

Στο Διχώρι θα περάσετε όμορφα και θα απολαύσετε τις απίθανες γεύσεις της Μαρίνας Κουτσοπούλου, στο Μαγαζί του Χωριού.

Η Μαρίνα γεννήθηκε στην Αθήνα, σπούδασε Οικονομικά και επέστρεψε στο χωριό των παππούδων της και κατόρθωσε να το αναγεννήσει…

Το κοντοσούβλι, το κοκκορέτσι, οι πίτες είναι του ονείρου και το γαλακτομπούρεκο που της έμαθε ο παππούς της Θεϊκό αφού εκείνος είναι ο μύστης του γαλακτομπούρεκου στην Αθήνα και όχι μόνον.  Αν είστε τυχεροί και έχει περάσει κάποιος κυνηγός θα φάτε αγριογούρουνο ή ζαρκάδι μοναδικά….

Κότσια χοιρινά μαριναρισμένα με μέλι και μπύρα

Από την Μαρίνα Κουτσοπούλου, Το μαγαζί του χωριού, Διχώρι Δωρίδας

Υλικά

2 κότσια χοιρινά ή από αρνί ή κατσίκι

1 μπουκάλι μπύρα

Χυμό από 1 λεμόνι

Χυμό από 1 πορτοκάλι

1 ξύλο κανέλας

2 μπαχάρια

1 κ.σ. αλάτι

1 κ.σ. πιπέρι

1 κ.σ. κάρυ

1 κ.σ. πάπρικα

2 κ.σ. μέλι ελάτης

Μισή κούπα αλάτι θαλασσινό

Μισή κούπα ζάχαρη κρυσταλλική


Τρόπος παρασκευής
Βάζουμε σ’ ένα μπολ τα κότσια και τα καλύπτουμε με μισή κούπα αλάτι και μισή κούπα ζάχαρη.

Προσθέτουμε νερό μέχρι να καλυφθούν τα κότσια.

Σκεπάζουμε το μπολ με διαφάνεια και τα αφήνουμε για 8 ώρες εκεί.

Αμέσως μετά ξεπλένουμε τα κότσια και τα βάζουμε σε μια γάστρα.  Πασπαλίζουμε με αλάτι, πιπέρι, κάρυ, πάπρικα, μπαχάρι και προσθέτουμε ένα ξύλο κανέλας,  το χυμό πορτοκαλιού, το χυμό λεμονιού, τη μπύρα και το μέλι.

Ψήνουμε σε καλά προθερμασμένο φούρνο για 2 ½ – 3 ώρες στους 200ΟC.

Τα σερβίρουμε με πατάτες τηγανητές και είναι μούρλια.

 Πηγή: https://emvolos.gr

κοσμάρι, ένα πρόχειρο αλλά πεντανόστιμο τσοπάνικο φαγητό

Το κοσ'μαρ' συνδέεται στενά με την μεγάλη γιορτή της Αναλήψεως που γινόταν παλιά στα βουνά μας.  Κι αυτό γιατί ήταν ένα από τα παραδοσιακά εδέσματα με τα οποία οι τσοπάνηδες κέρναγαν τους καλεσμένους τους.

Μία  τσοπάνικη συνταγή  για  το  "κοσμάρι", υπάρχει στην  περίφημη  αφήγηση  "Πως  πήζουν  το  τυρί  στα  βουνά  της  Δωρίδας", του  Αρτοτινού  λαογράφου Δημήτρη  Λουκόπουλου. Σχετικά με την παρασκευή του, ο Λαογράφος αναφέρει:

   "Απ' το ξινισμένο τυρί φκιάνει και κοσμάρι ο τσοπάνης, να, πως, βάνει το τηγάνι στη φωτιά. Κι' αν δεν έχει τηγάνι, τον κούτουλα, παίρνει κάμποσο τυρί, το βάνει μέσα, ζεσταίνεται απ' τη φωτιά κι' απολάει. Λες και θα λειώσει όλο, μα αυτό δε λειώνει, μονάχα το βούτυρο ξεχωρίζει, σαν το λάδι, το βλέπεις να κιτρινίζει αποπάν' αποπάνω.

    Ο τσοπάνης με το ξυλοχούλιαρο όλη την ώρα όση ζεσταίνεται το τυρί ανακατεύει. Ανακατεύει, ανακατεύει, κι όντας κοντεύει να γίνει, το βλέπεις και μαστιχώνει. Γίνεται απαράλλαχτο σαν τη γλυκιά μαστίχα που πουλάν οι γυρολόγοι γλυκαντζήδες κόβοντας λίγο λίγο απ' το ξύλο που την κρατάει. Έγινε το κοσμάρι, όντας κλωστιάσει το κατεβάζουν. Τρως κι είναι ..άλλο που να σου λέω κι' άλλο που να φας. Λίγο βαρύ στο στομάχι είναι μονάχα".

Ανάλογη "συνταγή", βρίσκουμε και στο βιβλίο του Παρασκευά Μπακαρέζου "Εν Κροκυλείω Δωρίδος" όπου διαβάζουμε για το κουσ'μαρ' τα παρακάτω:

 Το κουσ'μαρ' ήταν γαλακτερό. Μέσα σ' ένα δοχείο έλιωναν τυρί σε σιγανή φωτιά. Όταν το τυρί ήταν έτοιμο, έριχναν σιγά - σιγά καλαμποκάλευρο και ανακάτευσαν συνέχεια έως ότου όλα τα υλικά γίνουν μία ομοιογενής μάζα. Το φαγητό αυτό το έφτιαχναν κυρίως οι τσοπάνηδες στην εορτή τους, της Αναλήψεως, που γιόρταζαν στις στρούγκες τους και καλούσαν κόσμο. Όταν κρύωνε, δεν ήταν καλό, τρογώταν με δυσκολία.

Τέλος σε μία αναβίωση της γιορτής των κτηνοτρόφων που έγινε στο Κροκύλειο το 2015, μπορούμε να δούμε και σε βίντεο την παρασκευή του νόστιμου αυτού τυριού.

Χρόνια πολλά σήμερα σε όλους τους τσοπάνηδες της περιοχής μας!

Τι είναι το ψιμοτύρι

Το ψιμοτύρι είναι τυροκομικό προιόν το οποίο παρασκευάζεται από τους κτηνοτρόφους της περιοχής μας στο τέλος της γαλακτοπαραγωγικής περιόδου (καλοκαίρι) και αφού έχει σταματήσει η παραγωγή φέτας, εξ ου και το όνομά του (όψιμο τυρί), δηλαδή τυρί που έγινε αργά. Κατ' αυτή τη περίοδο, επειδή το γάλα είναι λίγο για παρασκευή φέτας, οι κτηνοτρόφοι το κάνουν γιαούρτι και αφού το στραγγίσουν, προσθέτουν τριμμένη φέτα και αλάτι. Με την θερμοκρασία της εποχής (ζέστη), γίνεται η ζύμωση και έτσι παίρνουμε το τελικό προιόν, το ψιμοτύρι. Ενα γευστικότατο πριόν γάλακτος, που στα σύγχρονα τυροκομεία μπορεί ποιά να παράγεται και σε άλλες εποχές του χρόνου.

Άγρια φαγώσιμα χόρτα

 

Στην Ελληνική ύπαιθρο υπάρχουν πολλά άγρια φαγώσιμα χόρτα. Πολλοί δεν τα γνωρίζουν εκτός από ένα δυο είδη, που ίσως έχουμε ψωνίσει για να φτιάξουν χόρτα ή πίτες. Τα άγρια χόρτα που φυτρώνουν στους αγρούς είναι ιδιαίτερα πλούσια σε βιταμίνη C, φλαβονοειδή, πολυφαινόλες, ω-3 λιπαρά οξέα και σε α-λινολενικό οξύ, συστατικά που συνεισφέρουν σημαντικά στην αντιοξειδωτική ικανότητα του οργανισμού. Θα προσπαθήσω να παρουσιάσω μερικά για την πιο εύκολη αναγνώριση, αξιοποίηση και χρήση τους στη διατροφή μας. Μετά την ανάγνωση έμπειροι και άπειροι συλλέκτες χόρτων μπορούν να τα εντοπίσουν στο Τρίκορφο που μας προμηθεύει αρκετά από αυτά. Ιδίως τώρα που έφτασε η άνοιξη. Η καλύτερη εποχή για όσους λατρεύουν τα άγρια χόρτα. Καλή συγκομιδή.

ΒΛΙΤΟ

Ετήσιο φυτό που φτάνει τα 80 εκατοστά. Το συναντάμε σχεδόν παντού σε ακαλλιέργητους και καλλιεργημένους τόπους. Αποτελεί μεγάλο ζιζάνιο στις καλλιέργειες γιατί πολλαπλασιάζεται πολύ εύκολα και γρήγορα. Ο σπόρος του μπορεί να φυτρώσει και μετά από δέκα χρόνια. Μαζεύονται οι τρυφερές κορφές τους από αρχή καλοκαιριού μέχρι το φθινόπωρο. Πρέπει να το κλαδεύουμε συχνά για να πετάει από τα πλάγια πριν προλάβει να κάνει σπόρους. Τρώγονται βραστά με ξύδι ή λεμόνι και σε συνδυασμό με σκόρδο ή τσιγαριστά με διάφορα άλλα λαχανικά όπως οι κολοκυθοκορφάδες. Φτιάχνεται μέχρι και γιαχνί με πατάτες και χρησιμοποιείτε και για πίτες μαζί με άλλα χόρτα.

ΒΟΛΒΟΙ

Πολυετή φυτά που φτάνουν τα 20 εκατοστά. Τα συναντάμε παντού σε χέρσα αλλά και καλλιεργημένα μέρη. Ανθίζουν από Φεβρουαρίου έως Απρίλιο ανάλογα τις περιοχές. Τα βλαστάρια με τα άνθη τους τρώγονται τσιγαριστά σε ομελέτες. Οι βολβοί βράζονται για να ξεπικρίσουν και σερβίρονται με λάδι και ξύδι ή γίνονται καταπληκτικό τουρσί για μεζέ!

ΖΟΧΙΑ

Ετήσιο φυτό που φτάνει τα 40-80 εκατοστά. Το συναντάμε σχεδόν παντού σε ακαλλιέργητους και καλλιεργημένους τόπους. Τα φύλλα του είναι ανοιχτοπράσινα οδοντωτά και περιέχουν γαλακτώδη χυμό. Μαζεύεται από τις αρχές του φθινοπώρου μέχρι το τέλος της άνοιξης. Η γεύση τους είναι λίγο γλυκιά και τρώγονται βραστά με μπόλικο λεμόνι και μπαίνουν και σε χορτόπιτες μαζί με άλλα χόρτα και μυρωδικά.

ΚΑΥΚΑΛΙΘΡΑ

Ετήσιο φυτό που φτάνει τα 20 εκατοστά Τη συναντάμε σχεδόν παντού σε ακαλλιέργητους τόπους. Μαζεύονται τα φύλλα και οι τρυφερές κορφές της από το χειμώνα έως την άνοιξη που ανθίζει. Τη χρησιμοποιούμε κυρίως σε πίτες αλλά και σαν μυρωδικό σε φασολάδες και σάλτσες.

ΡΑΔΙΚΙΑ ΑΓΡΙΑ

Πολυετή φυτά. Τα συναντάμε σχεδόν παντού σε ακαλλιέργητους τόπους. Μαζεύονται από το φθινόπωρο με τις πρώτες βροχές έως το τέλος της άνοιξης. Βράζονται και τρώγονται με λαδολέμονο ή μαγειρεμένα με κρέας

ΛΑΠΑΘΟ

Ετήσια φυτά που φτάνουν τα 50 εκατοστά. Τα συναντάμε σχεδόν παντού σε ακαλλιέργητους τόπους. Έχει γύρω στα 5 είδη πολύ διαδεδομένα στην Ελλάδα.
Τα φύλλα του είναι σκουροπράσινα και έχουν μια ελαφριά ξινή γεύση. Μαζεύεται από τις αρχές του φθινοπώρου μέχρι το τέλος την άνοιξη. Μαγειρεύονται βραστά μόνα τους ή με κρέας και χρησιμοποιούνται για χορτόπιτες.

ΣΙΝΑΠΙ ΒΡΟΥΒΑ

Ετήσιο φυτό που φτάνει τα 80 εκατοστά. Στην Ελλάδα το συναντούμε πολύ συχνά, κάτι που δικαιολογεί τη φράση «πάμε για βρούβες»! Οι αλεσμένοι σπόροι του χρησιμεύουν στην Παρασκευή μουστάρδας. Μαζεύονται τα φύλλα το φθινόπωρο έως την άνοιξη. Τα φρέσκα τρυφερά φύλλα τους τρώγονται βραστά μόνα τους ή με άλλα χόρτα και χρησιμοποιούνται με άλλα χόρτα σε χορτόπιτες.

ΓΛΙΣΤΡΙΔΑ

Ετήσιο φυτό που φτάνει τα 20 εκατοστά. Φημίζεται για τη βιταμίνη C και το σίδηρο που περιέχει. Ο λαός λέει πως αν βάλεις λίγα φύλλα γλιστρίδας κάτω από τη γλώσσα σου, ξεδιψάς (ίσως έτσι βγήκε και η φράση για τον πολυλογά, επειδή νιώθοντας ανακουφισμένος από δίψα, ξεκινά ασταμάτητο μονόλογο)! Από αρχές του καλοκαιριού μέχρι το φθινόπωρο. Τρώγεται ωμή σε σαλάτα και μπορεί να αντικαταστήσει τα μαρούλια σαν πράσινο λαχανικό. Επίσης δένει φανταστικά βραστή μαζί με βλίτα.

ΠΙΚΡΑΛΙΔΑ

Πολυετές αυτοφυές φυτό, φτάνει τα 25 εκατοστά ύψος. Η πικραλίδα βρίσκεται ριζωμένη συνήθως σε χωράφια ως ζιζάνιο ή σε ακαλλιέργητους τόπους. Η ρίζα και τα φύλλα της καταπολεμούν την πέτρα στη χολή. Επίσης είναι διουρητική, χωρίς όμως να μειώνει το κάλιο από τον οργανισμό. Από τον χειμώνα μέχρι την άνοιξη. Ωμή σε σαλάτες ή βραστά. Τα φύλλα της τα βάζουμε και σε λαχανόπιτες.

ΓΑΛΑΤΣΙΔΑ

Ανήκει στην οικογένεια των Ευφορβιϊδών (Euphorbiaceae) και είναι πολυετής πόα, με ξυλώδη βάση και ισχυρούς, αδιακλάδιστους βλαστούς ύψους μέχρι 1μ. Τα φύλλα είναι γραμμοειδή - λογχοειδή, μήκους έως 13 εκ. και συγκεντρώνονται σε πυκνούς σπονδύλους στο πάνω τμήμα του βλαστού. Τα άνθη διατάσσονται με 10-20 ακτίνες και εκφύονται από τις μασχάλες των φύλλων, με 13-40 ακτίνες οι οποίες ξεκινούν από τις βάσεις των φύλλων. Απαντάται σε θαμνώνες, ανοιχτά δάση και βοσκότοπους χαμηλών υψομέτρων. Το είδος είναι μεσογειακό και αρκετά διαδεδομένο στην Ελλάδα. Ένα από τα πιο δημοφιλή και νόστιμα άγρια χόρτα. Με γλυκιά μυρωδιά γάλακτος, τρώγεται ωμή σε σαλάτες αλλά μαγειρεύονται φρικασέ, γιαχνί, τσιγαριαστές και συνδυάζονται με πικρά χόρτα για να μαλακώνουν τη γεύση.

Πηγή: http://www.potidaneia.gr

Παραδοσιακή συνταγή Δωρίδας για Πεντανόστιμα Γαρδουμπάκια με χόρτα

Πάσχα αύριο! Καλή Ανάσταση! Δεν μπορεί να μην το τιμήσουμε! Αν θέλουμε να μοιραστούμε έναν πεντανόστιμο μεζέ στο τραπέζι μας ή αν δεν ψήσουμε αρνί, εδώ σας παρουσιάζουμε μια συνταγή για γαρδουμπάκια με χόρτα που θα τη λιγουρευτείτε!

ΥΛΙΚΑ

• 1 συκωταριά αρνίσια
• 500 – 600 γρ. αρνίσια έντερα
• Μισό κιλό διάφορα χόρτα (σπανάκι, σέσκουλα, άνηθος, μαϊντανός, δυόσμος, πράσινο κρεμμυδάκι, λίγο πράσο)
• 2 σκελίδες σκόρδο
• Αλάτι
• Πιπέρι
• Πάπρικα
• Λίγη ρίγανη
• Ελαιόλαδο

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

1.  Πλένεις πολύ καλά τη συκωταριά και τα έντερα και τα αφήνεις σε νερό με ξύδι.
2.  Κόβεις τη συκωταριά σε μακρόστενες λωρίδες (περίπου 15 εκ., δεν πρέπει να είναι πολύ χοντρές).
3.  Ρίχνεις τις λωρίδες της συκωταριάς αλάτι, πιπέρι, πάπρικα και ρίγανη και το σκόρδο κομμένο σε φετούλες.
4.  Πλένεις τα χόρτα και τα αφήνεις να στεγνώσουν
5.  Τα αλατίζεις ελαφρά.
6.  Παίρνεις διαφορετικά κομμάτια από τη συκωταριά, λίγα χόρτα και τα τυλίγεις με τα έντερα.
7.  Συνεχίζεις και με τα υπόλοιπα.
8.  Στο ταψί στρώνεις τα χόρτα που έχουν μείνει και βάζεις από πάνω τα γαρδουμπάκια.
9.  Ρίχνεις ελαιόλαδο, λίγο νεράκι και ψήνεις σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς για περίπου 50 με 60 λεπτά.

Καλή επιτυχία!

Φωτό: Μάρω Παρασκευούδη
Πηγή: https://www.tsemperlidou.gr

Χορηγία για τη Bραδιά Γευσιγνωσίας στη Πενταγιού

 Με ανακοίνωσή του, ο Ξενώνας - Ταβέρνα "Εν Πενταγιοίς 1862" μας ενημέρωσε για μία χορηγία του ιατρού Κυριάκου Θ. Βαμβακίδη, που αφορά την Βραδιά Γευσιγνωσίας που θα γίνει το Σαββάτο 17/2/2018 και ώρα 19:00 στη Πενταγιού.  Ολόκληρο το κείμενο της ανακοίνωσης έχει ως εξής:

Ο κ. Κυριάκος Θ. Βαμβακίδης, Χειρούργος Ενδοκρινών Αδένων, Διευθυντής Τμήματος Χειρουργικής Ενδοκρινών Αδένων Νοσοκομείου ‘ΕΡΡΙΚΟΣ ΝΤΥΝΑΝ’, ανταποκρινόμενος στην πρόσκληση των ανθρώπων του Ξενώνα-Ταβέρνας ‘Εν Πενταγιοίς 1862’, συμμετέχει στην κάλυψη σημαντικού μέρους των εξόδων για την πραγματοποίηση της Βραδιάς Γευσιγνωσίας.     
      Ειδικότερα, με τη χορηγία αυτή θα καλυφθεί μέρος του κόστους της πρόσκλησης των μόνιμων κατοίκων του χωριού ώστε να είναι σε θέση να παραστούν στην εν λόγω εκδήλωση με το μικρότερο δυνατό κόστος.
      Επισημαίνεται ότι η Βραδιά Γευσιγνωσίας θα πραγματοποιηθεί στον Ξενώνα-Ταβέρνα ‘Εν Πενταγιοίς 1862’ στο ομώνυμο χωριό του Δήμου Δωρίδος του Νομού Φωκίδος, την Πενταγιού, στις 17-2-2018, ημέρα Σάββατο και ώρα 19:00μμ.
Οι υπεύθυνοι του Ξενώνα-Ταβέρνας ‘Εν Πενταγιοίς 1862’, Κωνσταντίνος και Χρήστος Μπίμπας νοιώθουν την ανάγκη να συγχαρούν δημοσίως το διακεκριμένο Χειρούργο κ. Κυριάκο Θ. Βαμβακίδη για το ειλικρινές ενδιαφέρον του για το ξακουστό χωριό των Πενταγιών Δωρίδας αποδεικνύοντας εμπράκτως ότι, παρά τα καθημερινά έντονα προβλήματα που υφίστανται λόγω της οικονομικής κρίσης που πλήττει την ελληνική κοινωνία, εξακολουθούν να υπάρχουν άνθρωποι που έχουν το βλέμμα στραμμένο στις ανάγκες της τοπικής κοινωνίας και ιδιαίτερα στους απομονωμένους ορεινούς οικισμούς της Πατρίδας μας.

Πενταγιού 14/02/2018

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ & ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΙΜΠΑΣ

4 παραδοσιακές συνταγές για πίτες και κρέας

Κοντοσούβλι

Υλικά

2 κιλά τρυφερό χοιρινό από τη νεφραμιά

αλάτι

πιπέρι

ρίγανη

λίγο λάδι

λίγο χυμό λεμονιού

2-3 πιπεριές πράσινες κομμένες  στα τέσσερα

2-3 ντομάτες σκληρές κομμένες στα τέσσερα

1 μεγάλο κρεμμύδι κομμένο στη μέση και χωρισμένο σε φύλλα

1 κοντή σούβλα

Εκτέλεση

Πλένουμε το κρέας, το στραγγίζουμε και το κόβουμε σε μεγάλα κομμάτια μεγέθους 6-7 εκατοστών.

Κατόπιν ανακατεύουμε τα κομμάτια σε μπολ μαζί με το αλάτι, το πιπέρι, τη ρίγανη, το χυμό λεμονιού και το λάδι.

Τα σκεπάζουμε και τα αφήνουμε να σταθούν για αρκετές ώρες στο ψυγείο.

Στη συνέχεια τα περνάμε στη σούβλα με τα κομμάτια από της πιπεριάς, τα κομμάτια της ντομάτας και τα φύλλα κρεμμυδιού ενδιάμεσα τους.

Ψήνουμε το κοντοσούβλι στα κάρβουνα για 1-2 ώρες αλείφοντας το ανά διαστήματα με λάδι και χυμό λεμονιού.

Πως πήζουν το τυρί στα βουνά της Δωρίδας

Πηγή: http://www.lidoriki.com

Η υπέροχη περιγραφή του..πηξίματος, ανήκει στον μεγάλο πατριώτη μας λαογράφο Δημ. Λουκόπουλο, απ’ την Αρτοτίνα, και έχει δημοσιευθεί στην εφημερίδα "Λιδωρίκι", του Γιώργου Καψάλη το 1983.

Άρμεγμα στην Τσιαντέικη στρούγκα , στα Σπθάρια , έτος 1956...