Τρίτη 17 Μαΐου 2022

Κάνε την καλύτερη ασίστ της ζωής σου

Ανακοίνωση διεξαγωγής 1ου φιλανθρωπικό τουρνουά (μπάσκετ 3on3 και βόλεϊ) Δωρίδος ,

«Κάνε την καλύτερη ασίστ της ζωής σου»

Κάλεσμα συμμετοχής

 

Ο Οργανισμός Παιδείας και Πολιτισμού του Δήμου Δωρίδος διοργανώνει το «1ο φιλανθρωπικό τουρνουά (μπάσκετ 3on3 και βόλεϊ) Δωρίδος», στέλνοντας έμπρακτο μήνυμα αλληλεγγύης σε οικογένειες που χρίζουν της στήριξής μας στην παρούσα δύσκολη συγκυρία. 

Το τουρνουά θα πραγματοποιηθεί το απόγευμα του Σαββάτου 25 Ιουνίου 2022 στον προαύλιο χώρο του Γυμνασίου-Λυκείου Ευπαλίου και σκοπός του είναι η συλλογή χρημάτων, καθώς και προϊόντων, για ευπαθείς οικογένειες του Δήμου. Μεγάλοι χορηγοί της διοργάνωσης είναι το «Τεχνικό γραφείο Ναταλίας & Μαρίας Μαϊστρέλλη», το Tihio race και το Tihiorace Care.

 

 

Στο τουρνουά μπορούν να λάβουν μέρος ανήλικοι και ενήλικες, φτιάχνοντας τις δικές τους ομάδες και συμμετέχοντας στην αντίστοιχη κατηγορία της διοργάνωσης. Αναλυτικές οδηγίες δηλώσεων συμμετοχής θα δοθούν σύντομα, σε επόμενο σχετικό ενημερωτικό δελτίο. 

Σκοπός του τουρνουά, πέραν του πρακτικού σκέλους, είναι να προσέλθουν δεκάδες μικροί και μεγάλοι από την ευρύτερη περιοχή στέλνοντας μήνυμα αλληλεγγύης ως ενεργά μέλη πλέον μίας διοργάνωσης που φιλοδοξεί να έχει μέλλον με σειρά ακόμα δράσεων! 

Δηλώσεις συμμετοχής, πληροφορίες : 6980085889, Μαϊστρέλλη Ναταλία

Σε περιμένουμε να είσαι και εσύ εκεί, έλα και….
Κάνε την καλύτερη ασίστ της ζωής σου!



Ο Δήμαρχος, Γιώργος Καπεντζώνης

Η Πρόεδρος του Οργανισμού Παιδείας και Πολιτισμού, Ελένη Παπαγεωργίου



Δευτέρα 16 Μαΐου 2022

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΒΡΑΒΕΥΣΗΣ ΜΕ SILVER AWARD ΤΟΥ "ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ – RACE FOR LIBERTY" ΣΤΑ TOURISM AWARDS 2022

Η επιτυχία για το «Race for Liberty» συνεχίζεται, αφού στις 9 Μαΐου 2022 στο Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού έλαβε το Silver award στη κατηγορία του, ανάμεσα από πολλούς άλλους διαγωνιζόμενους στα Tourism Awards 2022.


O «Αγώνας για την Ελευθερία», είναι ένας υπερμαραθώνιος Αγώνας 162 χλμ, το πρώτο ασφάλτινο «εκατόμιλο» που πραγματοποιήθηκε στις 21-22 Αυγούστου 2021, κάλυψε τη διαδρομή ΑΡΤΟΤΙΝΑ – ΛΙΔΩΡΙΚΙ – ΛΑΜΙΑ, στο πλαίσιο των εορτασμών για τα 200 χρόνια από την Επανάσταση, τιμώντας έτσι με τον καλύτερο τρόπο τους Ήρωες της Επανάστασης.


Διοργανωτές οι τρείς σύλλογοι: Δωρική Αδελφότητα, Πολιτιστικός Σύλλογος Αρτοτίνας «Ο Αθανάσιος Διάκος» και Πολιτιστικός Σύλλογος Λιδωρικίου. Σύμβουλος Marketing και Επικοινωνίας η εταιρία Pixel Plant – Marketing Media Content and Events, τεχνικός σύμβουλος η Nature In Action.
Το βραβείο παρέλαβε ο Περιφερειάρχης Στερεάς Ελλάδος κύριος Φάνης Σπανός εκπροσωπώντας της Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδος που ήταν Χρυσός Χορηγός του Αγώνα, μαζί με την Επιτροπή Αγώνα: Γιώτα Γαζή, Ιωάννης Μπαλατσούρας, Ιωάννης Κούρλης, Μιχάλης Δρίτσας, Έφη Κάππα, Αργυρώ Λαγγουράνη, Νίκος Δεσύπρης, Δημήτριος Μακρής.


Το νέο Δ.Σ. της Δωρικής Αδελφότητας εκπροσώπησαν: Ιωάννης Λυμπέρης, Νίκος Αρβανίτης και Χρήστος Κρικέλας.
Ο Αγώνας θα πραγματοποιηθεί και πάλι το καλοκαίρι του 2023. 




Παρασκευή 13 Μαΐου 2022

Κ. Μπερτσιάς: «Θαμμένα όνειρα, ζωντανές αναμνήσεις»

Πηγή: ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ
 

  Ένα ξεχωριστό βιβλίο του Κωνσταντίνου Μπερτσιά με τίτλο «Θαμμένα όνειρα, ζωντανές αναμνήσεις» κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις “Οροπέδιο” που περιλαμβάνει 18 διηγήματα με σημείο αναφοράς έναν τόπο ο οποίος, στη δεκαετία του ’70, θυσιάστηκε για να λυτρωθεί η Αθήνα από την λειψυδρία.

Από την τεχνητή λίμνη που δημιουργήθηκε στον ποταμό Μόρνο, ένας αγωγός διακοσίων περίπου χιλιομέτρων έφερε νερό στη διψασμένη πόλη. Οι κάτοικοι εκδιώχθηκαν άρον άρον από την γενέθλια γη τους, ο τόπος καταστράφηκε συθέμελα, οι μπουλντόζες εξαφάνισαν παμπάλαιους οικισμούς, ιστορικές γέφυρες, νεκροταφεία, βυζαντινές εκκλησίες. Δεν γλίτωσε από την καταστροφή κανένα υλικό αποτύπωμα από τη μακραίωνη παρουσία των ανθρώπων σε αυτή τη γωνιά της Στερεάς Ελλάδας.

Οι ιστορίες που αφηγείται ο συγγραφέας επικεντρώνονται στο άυλο αποτύπωμα που άφησαν στη μνήμη του ορισμένοι άνθρωποι, οι οποίοι έζησαν στα μέρη που κατέπνιξαν τα νερά του Μόρνου. Επέλεξε να ανασύρει από τη λήθη αυτές τις ιστορίες ξαναζωντανεύοντας τες ως μια ωδή σε όλο αυτόν τον κόσμο, που έχασε τη γη κυριολεκτικά κάτω από τα πόδια του χωρίς ελπίδα επιστροφής.

Το συναξάρι αυτών των ιστοριών δεν αφορά αποκλειστικά στον μικρόκοσμο της κοιλάδας του Μόρνου, αφού παρόμοιες συναντάμε σε όλη την ελληνική ύπαιθρο μέχρι την δεκαετία του ’70.

Η αναγνώριση αυτού του βιβλίου ενισχύει την άποψη ότι ο άνθρωπος πρέπει να συμπεριφέρεται οικολογικά, να λειτουργεί ως νοικάρης αυτού του πλανήτη και όχι ως κυρίαρχος ιδιοκτήτης. Ως έλλογο ον οφείλει να συντελεί στην αρμονική συνύπαρξη του έμψυχου και άψυχου κόσμου.

 

Πρόλογος

Ήδη στον τίτλο της συλλογής διηγημάτων του Κώστα Μπερτσιά ενυπάρχει το στοιχείο της αντίθεσης, όνειρα που σχηματίστηκαν κάποτε, υπήρξαν και έσβησαν στη συνέχεια, ενώ στο μυαλό σφράγισαν αναμνήσεις που παρέμειναν ζωντανές. Τελικά, η μνήμη γίνεται βάλσαμο στον πόνο και την πίκρα και οδηγεί στη νοερή αναβίωση του παρελθόντος.

Πρόκειται για ένα παρελθόν όχι αυστηρά προσωπικό, γιατί μέσα από αυτό ξετυλίγεται με τη ζωντανή παραστατική αφήγηση, τη γλαφυρή περιγραφή και την αμεσότητα των διαλόγων, η κουλτούρα και η παράδοση της ελληνικής επαρχίας, που μπροστά στην τεχνολογική εξέλιξη και τις εκάστοτε αναφυόμενες σκοπιμότητες, καθίσταται το σφάγιο στο βωμό της λεγόμενης «αειφόρου ανάπτυξης», της οικονομικής και κοινωνικής εξέλιξης.

Αυτό που περισσότερο γοήτευσε τον άνθρωπο από την αρχαιότητα, η φύση, και μάλιστα η ελληνική φύση με τη διαύγεια, την καθαρότητα και την αισθητική της καλλιγραμμία, από τον Ηράκλειτο μέχρι και τον Αριστοτέλη και τους νεότερους φιλόσοφους, χάνει την αυτοδυναμία της και γίνεται υποχείριο της όποιας εξέλιξης, που δυστυχώς λησμονεί την «αρχή» της.

Από τα πρώτα κιόλας κεφάλαια, αναδύεται μέσα από τα διηγήματα ένα σφοδρό κατηγορώ κατά της κοντόφθαλμης πολιτικής των αρχών, της έλλειψης διορατικότητας και προγραμματισμού διεπόμενων από σεβασμό προς τη φύση, την ιστορία, την παράδοση και τον πολιτισμό.

Εδώ ακριβώς, τοποθετείται το μεγάλο θέμα της ηθικής ευθύνης του ανθρώπου και κυρίως του σύγχρονου ανθρώπου, του δελεασμένου από τα επιτεύγματα της τεχνολογικής ανάπτυξης. Το κόστος είναι ιστορικό, κοινωνικό, ηθικό, αισθητικό.

Κάπου σημειώνει ο αφηγητής: «Να νοσταλγείς τον τόπο σου ζώντας στον τόπο σου, τίποτα δεν είναι πιο πικρό». Τα συναισθήματα αυτά είναι οικεία και γνώριμα στον κόσμο της Κύπρου. Νοσταλγούμε την Αμμόχωστο, την Κερύνεια, τον Απόστολο Ανδρέα, ενώ ζούμε στον τόπο μας και αυτό κάνει την πίκρα μας πιο οδυνηρή.

Στο κεφάλαιο «Ο Χαμένος Παράδεισος», ο λόγος είναι λυρικός, ενέχων εντός του δύναμη ομηρική, εμποτισμένη από την αγάπη και τη λαχτάρα ενός κόσμου που άλλοτε ζούσε και δημιουργούσε αστείρευτα. Ήταν τότε τα χρόνια του πατρικού σπιτιού, της παιδικής ηλικίας, που σφραγίζει ανεξίτηλα κάθε ανθρώπινη ψυχή.

Μέσα όμως από την ανάμνηση των οικογενειακών περιστατικών, αναδεικνύονται συγχρόνως και ιστορικές στιγμές του Ελληνισμού, που κινούνται μέσα σε τραγικές αντιθέσεις. Στα δύσκολα χρόνια του πολέμου «δεν πρέπει να εκμεταλλευόμαστε την ανάγκη των ανθρώπων», σημειώνει τελικά με ανθρωπιά ο αφηγητής.

Εξάλλου, η ηθική διάσταση συμπορεύεται με την φυσική διάσταση των πραγμάτων, όπως φαίνεται στο διήγημα «Ο Μόρνος βρυχάται και σπέρνει την καταστροφή» σημειώνει η Φώφη Παντελή, φιλόλογος, διευθύντρια μέσης εκπαίδευσης στη Λευκωσία.


Προ-Κείμενο

Είχα την τύχη να γεννηθώ και να ζήσω μέχρι τα δεκαοχτώ μου σε μια όμορφη κοιλάδα, που τη διέσχιζε και την τροφοδοτούσε ένα ποτάμι με πλούσια και γάργαρα νερά, ο Μόρνος ποταμός.

Τα νερά του Μόρνου προτίμησε να «απαλλοτριώσει» η υδροκέφαλη πρωτεύουσά μας, η Αθήνα, και με τη δημιουργία μιας τεχνητής λίμνης να τα μεταφέρει στα υδραγωγεία της για να ξεδιψάσει τα εκατομμύρια των ανθρώπων, που η κοντόφθαλμη πολιτική του ελληνικού κράτους συγκέντρωσε σε αυτή τη γωνιά της αττικής γης.

Με αναγκαστικές απαλλοτριώσεις εκδιώχθηκαν από τη γη τους οι κάτοικοι, διαλύθηκαν χωριά με πολύχρονη ιστορία, διερράγησαν οικογενειακή δεσμοί, καταστράφηκε μια ολόκληρη περιοχή με αξιόλογα ιστορικά μνημεία, αλλοιώθηκε το ευρύτερο περιβάλλον και, γενικά, εξαφανίστηκε το αποτύπωμα χιλιάδων ανθρώπων που πέρασαν και έζησαν σε αυτόν τον τόπο. Κι όλα αυτά, έγιναν με πρόσχημα το κοινό καλό και το ευρύτερο δημόσιο συμφέρον.

Πρέπει να ήταν καμιά σαρανταριά χρόνια πριν όταν, ένα αυγουστιάτικο απόγευμα, αγναντεύοντας τη λίμνη από ψηλά, άρχισαν να περνούν από το μυαλό μου διάφορες ιδέες, σαν τις πιο πάνω.

Μπορεί και να οφειλόταν στη νοσταλγία που κατά καιρούς με καταλάμβανε. Ο Γιώργος Σεφέρης, αυτό το συναίσθημα το είχε συμπυκνώσει εύστοχα με τις πιο κάτω λιγοστές λέξεις: «Να νοσταλγείς τον τόπο σου ζώντας στον τόπο σου, τίποτα δεν είναι πιο πικρό».

Αναρωτιόμουν αν μπορούσα να ανακαλέσω στη μνήμη μου την εικόνα του τοπίου, που είναι τώρα σκεπασμένο από τα εκατομμύρια κυβικά μέτρα νερού, να τη βάλω δίπλα στην τρέχουσα εικόνα και να κάνω τη σύγκριση. Ποια είναι πιο όμορφη, η παλιά ή η καινούργια; Ποια όμως θα είναι τα κριτήρια επιλογής; Πώς μπορούν αυτές οι εικόνες να μπουν δίπλα-δίπλα και να συγκριθούν, όταν μάλιστα η μία υπάρχει μόνο σαν μνήμη, καταχωνιασμένη κάπου στο μυαλό απ’ όπου πρέπει να αναδυθεί; Πόσο ζωντανή θα μπορούσε να είναι για να σταθεί ισάξια δίπλα σε αυτό που τα μάτια μου βλέπουν άμεσα τώρα; Έτσι άρχισε η άσκηση. Η ανάσυρση τελικά ήταν πιο εύκολη απ’ όσο νόμιζα. Κάποιες φορές η μνήμη εξαφάνιζε τα νερά, που λειτουργούσαν σαν κουρτίνα, και αντίκριζα εκεί μπροστά μου ολοζώντανη την κοιλάδα σε όλο της το πλάτος και το μήκος. Σαν μηχανή του χρόνου λειτουργούσε ο νους μου και κατάφερνε να βλέπει ακόμη και τους ανθρώ-πους του κάμπου ολοζώντανους στις καθημερινές τους δραστηριότητες.

Αυτή η νοητική άσκηση έδωσε τα πρώτα σπέρματα για τη συγγραφή αυτού του βιβλίου.

Όλο αυτό το διάστημα, που αγωνιζόμουν να βρω τις κατάλληλες λέξεις και τον πρέποντα αφηγηματικό βηματισμό για τη συγγραφή των δεκαοχτώ διηγημάτων αυτού του βιβλίου, ένα μεγάλο ερώτημα μονίμως ερχόταν μπροστά μου:

Έχουμε άραγε ως άνθρωποι, και μάλιστα περαστικοί από αυτόν τον κόσμο, το ηθικό δικαίωμα να καταστρέφουμε τη φύση και το περιβάλλον που μας φιλοξενεί, επικαλούμενοι διάφορες βαρύγδουπες έννοιες, όπως «κοινό καλό», «δημόσιο συμφέρον», «οικονομική ανάπτυξη» ή κάποιες λιγότερο «ενοχοποιητικές», όπως «πράσινη» ή «αειφόρος ανάπτυξη», χωρίς να ορίζουμε επακριβώς τη σημασία τους;

Εάν ως χώρα είχαμε ακολουθήσει ένα διαφορετικό μοντέλο ανάπτυξης, δεν θα συγκεντρωνόταν ο μισός πληθυσμός της Ελλάδας στην Αττική και τότε σίγουρα δεν θα υπήρχε ανάγκη να καταστραφεί η ορεινή Δωρίδα με την τεχνητή λίμνη του Μόρνου.

Εάν γινόταν σωστή μελέτη, που θα ελάμβανε υπόψη την επαπειλούμενη αισθητική υποβάθμιση των περιοχών τοποθέτησης των αιολικών και ηλιακών πάρκων, δεν θα είχαμε αυτά τα εκτρώματα που αντικρίζουμε σήμερα στα πάλαι ποτέ πανέμορφα βουνά μας.

Εάν οι περιβαλλοντικές μελέτες που γίνονται για κάθε είδους μεγάλα και μικρά έργα εστίαζαν περισσότερο στις αισθητικές συνέπειες, αλλά και στην ιστορική κουλτούρα που κουβαλά κάθε τόπος που θα επηρεαστεί από τη δημιουργία αυτών των έργων, τότε θα ήμασταν μια χώρα που θα απεδείκνυε έμπρακτο σεβασμό για το ένδοξο παρελθόν της και σοβαρή μέριμνα για τις μελλοντικές γενιές από τις οποίες δανείζεται πόρους για την επιβίωσή της.

Πιστεύω πως η ανάγνωση αυτού του βιβλίου θα ενισχύει και τη δική σας πεποίθηση, ότι ο άνθρωπος δεν θα πρέπει να λειτουργεί ως κυρίαρχος του πλανήτη, αλλά ως συνδετικός κρίκος για την αρμονική συνύπαρξη έμψυχου και άψυχου κόσμου. Δεν είμαστε νοικοκύρηδες σε αυτόν τον πλανήτη, μόνο νοικάρηδες.

Κωνσταντίνος Γεωργίου Μπερτσιάς – Ιούνιος 2021


Το βιβλίο του Κώστα Μπερτσιά με τίτλο: «Θαμμένα όνειρα, ζωντανές αναμνήσεις» που μόλις κυκλοφόρησε μπορεί να αποκτήσει κανείς στα βιβλιοπωλεία: ΑΛΦΕΙΟΣ, ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ , ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ, ΕΠΙ ΛΕΞΕΙ, ΠΑΤΑΚΗΣ, ΠΟΛΙΤΕΙΑ, LOFT books.


Δευτέρα 18 Απριλίου 2022

Οι καθυστερήσεις στην εκτέλεση του Leader Βοτανικός Κήπος

Από τον Πρόεδρο του Συλλόγου Πενταγιωτών (2010-2022) ΣΤΕΛΙΟ ΤΣΙΏΡΗ
 
 
Ετος γεν. 1947 Χημικός Μηχ.ΕΜΠ 1970. Διευθυντής παραγωγής Χαλυβουργική ΑΕ 1972-1980, Γεν. Διευθ. και μέλος ΔΣ της ΕΛΣΙ ΑΕ (Ελληνικά Σιδηροκράματα) στο Βόλο. Μέλος ΔΣ του ΕΒΕΤΑΜ (ερευνητική εταιρία για τα μέταλλα), Ιδρυτικό μέλος του Ελληνικού Ινστιτούτου Συσκευασίας στον ΟΠΕ (Οργανισμός Προώθησης εξαγωγών 1995-2000). Από το 2007 συνταξιούχος.

Το πιο εμπνευσμένο, αξιόλογο και φιλόδοξο αναπτυξιακό πρόγραμμα για την Ορεινή Δωρίδα, ο Αλπικός Βοτανικός Κήπος Δωρίδας στην Πενταγιού, παρουσιάζει περίεργες και αδικαιολόγητες καθυστερήσεις στην υλοποίησή του.

Η έγκριση του επετεύχθη τον Οκτώβριο του 2020, και προέβλεπε εξάμηνη διορία για την ανάθεση του όλου έργου σε εργολάβο (μέσω προκήρυξης του έργου) και εκταμίευση ποσού ίσου με το 10% του συνολικού ποσού του LEADER (600.000€).

Από την άνοιξη του 2021, κατάλαβα ότι καθυστερούμε υπερβολικά, αλλά αφού ενημερώθηκα ότι δόθηκε παράταση, τουλάχιστον βεβαιώθηκα ότι δεν θα χαθεί το έργο( για τα LEADER ισχύουν αυστηρότατες προθεσμίες).

Την άνοιξη του 2021, τέλος Μαΐου, με το γύρισμα της ταινίας της ΕΡΤ3 για την Πενταγιού και τον Βοτανικό Κήπο, ξανακερδήθηκε η χαμένη μας αισιοδοξία, που χάθηκε ξανά το καλοκαίρι με την παντελή έλλειψη επικοινωνίας με τον Δήμο Δωρίδας. Ούτε η επιστολή μου προς το ΔΣ του Δήμου βοήθησε. Τέλη Σεπτεμβρίου, πετύχαμε με τον Βαγγέλη Γραββάνη να μας δει ο Δήμαρχος στην Αθήνα, όπου διαβεβαιωθήκαμε ότι 30 Οκτωβρίου του 2021 θα προκηρυχθεί το έργο. Μάταια...

Στο περίφημο Αναπτυξιακό Συνέδριο του 2013 (Ομοσπονδία συλλόγων Β/Δ Δωρίδας) παρέστη και ο διάσημος Γάλλος καθηγητής στη Σορβόννη Gyu Burgel. Γνωστός φιλέλληνας, με 30 βιβλία για την Ελλάδα, δημοσίευσε όταν έφυγε, στις 5 Σεπτεμβρίου στην 1η σελίδα της MONDE, μία επιστολή του με τίτλο: ΠΕΝΤΑΓΙΟΥ, ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΕΛΛΑΔΑ. 

Ήταν εντυπωσιασμένος από το πάθος όλων των ομιλητών και ακροατών για την αναστροφή του κλίματος εγκατάλειψης των ορεινών χωριών Ο καθηγητής το ήξερε πολύ καλά αυτό το πάθος, χιλιάδων ανθρώπων πανευρωπαικά για την διάσωση και αναβίωση των απανταχού ορεινών χωριών. Και δεν μας χάιδεψε! Λέει χαρακτηριστικά : αυτό που θέλετε θα το πετύχετε ΜΟΝΟ όταν αποκτήσετε μια αξιοκρατική κυβέρνηση, που θα φροντίζει για δίκαιη φορολογία και δίκαιες προσλήψεις, δίκαιη κατανομή των δαπανών.. Έχουμε άραγε;

Στην υποβολή του προγράμματος βοήθησαν πολύ σημαντικά πρόσωπα ! Από τον πρώην υπουργό Γεωργίας Αθ.Τσαυτάρη, τον νυν Δήμαρχο Αθήνας Κ.Μπακογιάννη, τον Βουλευτή Κοζάνης φίλο Γιώργο Αμανατίδη, τον συνεργάτη του Μπένου στο ΔΙΑΖΩΜΑ, Γιάννη Ζηρίνη, βουλευτές του Ν.Φωκίδας, εφημερίδες του νομού μας. Βοήθησε αποφασιστικά η Αναπτυξιακή του Ν.Φωκίδας...

Προφανώς πιο πολύ βοήθησε ο ίδιος ο Δήμαρχός μας Γιώργος Καπεντζώνης. Τρία Πανεπιστήμια, ΑΠΘ, ΠΑΤΡΑ και ΓΕΩΠΟΝΙΚΟ ΑΘΗΝΑΣ, όλοι αυτοί ρωτούν συνέχεια για το έργο. Και προφανώς εκατοντάδες συμπατριωτών μας. Και τι να απαντήσεις;

Τελευταία γνωριμία μου, από τις προσπάθειες για τον Βοτανικό Κήπο, υπήρξε Πρόεδρος μεγάλου Χρηματοπιστωτικού Ιδρύματος. Συναντηθήκαμε στο γραφείο του, μετά από πρόσκλησή του, και συγκινηθήκαμε από την ομοιότητα των προβληματισμών μας για την αναβίωση των ορεινών οικισμών, στις φθίνουσες περιοχές της Πατρίδας μας.

Κατάγεται και αυτός από ορεινή περιοχή κι έχουν τα ίδια και χειρότερα προβλήματα ! Και δεν πίστευε πως καταφέραμε να εγκριθεί ο Βοτανικός Κήπος. Και εδώ μπαίνει το κυρίαρχο πρόβλημα! Υπάρχει στην Ελλάδα Γραμματεία για ορεινές και φθίνουσες περιοχές; Και υπάρχει μόνο για να βγάζει επιδόματα ετήσια για τους έρμους που φυλάνε, όπως εμείς λέμε Θερμοπύλες;

Υπάρχει Εθνικό σχέδιο αναβίωσης και ανάδειξης ορεινών οικισμών; Και τι θα κόστιζε αυτό; Τίποτα! Πόσο θα ενθουσίαζε χιλιάδες καταγόμενους από ορεινά χωριά! Μυαλό δεν υπάρχει και Στρατηγική! Κρίμα..

Και τηλεφωνήθηκα πριν 10 μέρες με τον καθηγητή Burgel γιατί θέλει να δημοσιεύσει σε μεγάλο αμερικάνικο περιοδικό την επιτυχία για τον Βοτανικό Κήπο.. 

Παρασκευή 15 Απριλίου 2022

Κοπή Πίτας Ομοσπονδίας Συλλόγων Βορειοδυτικής Δωρίδας

Στο ξενοδοχείο ROYAL OLYMPIC της Αθήνας, στον 6ο όροφο με καταπληκτική άποψη του Ναού του Ολυμπίου Διός, και σε ένα ευχάριστο κλίμα, πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 3 Απριλίου 2022, η καθιερωμένη εκδήλωση της κοπής της Πίτας της Ομοσπονδίας Συλλόγων Β/Δ Δωρίδας παρουσία πολλών εκπροσώπων των τοπικών αρχών και Συλλόγων, με ευχές και συζητήσεις μεταξύ των παρευρισκομένων.

Στην ομιλία της η Πρόεδρος Γιώτα Ζαχαρή-Τσακατούρα αναφέρθηκε στην πολυετή θητεία της στην Ομοσπονδία, στην ανάγκη συνεργασίας όλων των χωριών της Β/Δ Δωρίδας για την ανάπτυξη της περιοχής, και ενημέρωσε σχετικώς για το Συνέδριο της Ομοσπονδίας στις 7 Αυγούστου 2022 στο Τρίστενο Δωρίδας με θέμα: “Βιώσιμη ανάπτυξη Β/Δ Δωρίδας”.

Επίσης αναφέρθηκε στο Πανδωρικό Αντάμωμα στις 27 Νοεμβρίου 2022 στο Ο.Α.Κ.Α.. Τέλος ο Αντιπεριφερειάρχης Δελμούζος Γεώργιος έκοψε την πίτα ευχόμενος καλή χρονιά με υγεία, πρόοδο και επιτυχίες. Το Ψηλό Χωριό κέρδισε το φλουρί. Ευχή όλων μας να ανταμώνουμε με υγεία και αγάπη.

Παρευρέθηκαν: Δελμούζος Γεώργιος Αντιπεριφερειάρχης Φωκίδας, Χαλιορής Κων/νος Συντονιστής Γενικός Διευθυντής Ο.Α.Κ.Α., Αντωνόπουλος Κων/νος Γραμματέας Νομαρχιακής Φωκίδας ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, Γιώτα Γαζή π. Αντιπεριφερειάρχης Φωκίδας, Καραχάλιος Δημήτριος Αντιδήμαρχος, Γλυμίτσας Γεώργιος π. Αντιδήμαρχος, Φλώρος Αναστάσιος Επικεφαλής Μείζονος Μειοψηφίας, Μαρτέκας Θοδωρής Δημοτικός Σύμβουλος Δωρίδας, Κοντοθανάσης Στυλιανός πρώην Πρόεδρος Ομοσπονδίας Συλλόγων Β/Δ Δωρίδας, Λυμπέρης Ιωάννης Πρόεδρος Δωρικής Αδελφότητας, Γλυμής Δημήτριος εκπρόσωπος του Συλλόγου Αγ. Ευθυμίας Φωκίδας, Πολιτιστικός Σύλλογος Γυναικών Κονιάκου, Κυριανάκης Μάκης εκπρόσωπος της Αδελφότητας Λευκαδιτίου, Χάρος Αναστάσιος εκπρόσωπος του Συλλόγου Κερασιωτών κ.ά.


Με επιστολή χαιρέτισε την εκδήλωση ο Καπεντζώνης Γεώργιος Δήμαρχος Δωρίδας (ασθενεί με covid) και με τηλεφωνικό μήνυμα χαιρέτισαν οι Μπούγας Ιωάννης Βουλευτής Γεν. Γραμ. Κ.Ο. Νέας Δημοκρατίας και ο Μαυρομάτης Εμμανουήλ Αντιδήμαρχος Δωρίδας.

 

πηγή: Εφημερίδα ΑΡΤΟΤΙΝΑ Α.Φ.149 Ιαν-Φεβ-Μάρ 2022

Σάββατο 2 Απριλίου 2022

Κώστας Π. Χάρης, ένας δάσκαλος, έναν αιώνα

(Εφημερίδα των συντακτών 17 Ιουλ. 2021)




* Τούτες τις μέρες γύρισε οριστικά και αμετάκλητα στο χώμα του χωριού απ’ όπου ξεκίνησε, ένα πνιγμένο στα έλατα φτωχικό χωριό της ορεινής Δωρίδας (στον νομό Φωκίδας), Σουρούστι τότε, Κερασιά σήμερα, ο Κώστας Π. Χάρης, δάσκαλος και εκπαιδευτής δασκάλων. Και μαζί, θείος Κώστας.

 

Που έφυγε από τη ζωή πλήρης ημερών, στα 101 του χρόνια, έναν ολόκληρο αιώνα δηλαδή συν ενάμιση χρόνο, και μέσα σε απέραντη αγάπη, αφού αγάπη έδινε πάντα. Κι αφού στα 100 του έβγαλε το τελευταίο του βιβλίο: Για αναβάθμιση της σχολικής μας εκπαίδευσης: Δύο επείγουσες παράλληλες μεταρρυθμιστικές ενέργειες, για τη μεγάλη του εμμονή, την εκπαίδευση. Που την υπηρέτησε μια ολόκληρη ζωή, με το ίδιο πάθος από όλα τα πόστα, σ’ όλη την κλίμακα της ιεραρχίας. Και γράφοντας σχετικά βιβλία, και υποβάλλοντας εμπεριστατωμένες προτάσεις σε αρμόδιες υπηρεσίες και υπουργείο, από δική του καθαρά πρωτοβουλία, ώς τα τελευταία του σχεδόν… «Μου άρεσε και στο δημοτικό που δίδασκα, και στις ακαδημίες, και στη μετεκπαίδευση που δίδασκα τους δασκάλους» είχε πει σε συνέντευξή του στην Όλγα Σελλά, στην Καθημερινή (1.7.2012), με αφορμή την αναγόρευσή του σε επίτιμο διδάκτορα του Πανεπιστημίου Αθηνών.

 

* Πείσμα, επιμονή, αφοσίωση, προσφορά και αγάπη ήταν ο Κώστας Χάρης, για τη δουλειά του, τους μαθητές του, το χωριό του, την κοινωνία και τα κοινά, ο θείος που από το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ ώς τα ύπατα εκπαιδευτικά αξιώματα μάς έκανε να καμαρώνουμε, ο θείος που θα τον θέλαμε όσο τίποτα πατέρα, κι ωστόσο ήμασταν ευτυχείς που τον είχαμε έστω θείο!

 

Πρώτα ο Κώστας Χάρης όμως. Που έπειτα από τον «μικροξενιτεμό» του, όπως τον έλεγε, για σπουδές μαζί με σκληρή δουλειά στην Αθήνα, πρωτοδιορίστηκε δάσκαλος τα χρόνια της Κατοχής, κι άνοιξε το σχολείο του χωριού, κι οργάνωσε συσσίτιο, κι έπειτα βοηθούσε όσο μπορούσε και σε γειτονικά χωριά, πέρα από το καθαυτό διδακτικό του έργο.

 

Κι έπειτα, Γραμματέας της Επιτροπής ΕΑΜ Β.Δ. Δωρίδας. Κι έπειτα, Γραμματέας της Επιτροπής Διαφώτισης Αγώνα στο 2/36 Τάγμα του ΕΛΑΣ.

 

Αρχές της δεκαετίας του ’50, μετεκπαίδευση στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, και μετά στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, με μία από τις πέντε πρώτες υποτροφίες του αρτισύστατου ΙΚΥ. Με την επιστροφή του στην Ελλάδα, διορίζεται καθηγητής στην Παιδαγωγική Ακαδημία της Τρίπολης και αργότερα διευθυντής στην αντίστοιχη Ακαδημία της Λαμίας.

 

Έτος 1965, σύμβουλος στο νεοϊδρυμένο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, από τους πρωτεργάτες της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης Παπανδρέου-Παπανούτσου, πρόεδρος του Τμήματος για την πρωτοβάθμια εκπαίδευση και επόπτης των Παιδαγωγικών Ακαδημιών. Το 1967, με την κατάργηση του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου από την Απριλιανή Δικτατορία, επανήρθε στην προηγούμενη θέση (διευθυντής Παιδαγωγικής Ακαδημίας), και στη συνέχεια απολύθηκε από την υπηρεσία.

 

Mε τη μεταπολίτευση, αποκαταστάθηκε ως σύμβουλος του Ανώτατου Εκπαιδευτικού Συμβουλίου και έπειτα του ΚΕΜΕ και του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου. Το διάστημα 1976-80, με έδρα τη Βόννη, ανέλαβε την οργάνωση της εκπαίδευσης των παιδιών των Ελλήνων μεταναστών στις χώρες της Δυτικής Ευρώπης. Το 1982-85, Εκπρόσωπος του Υπουργείου Παιδείας στις Επιτροπές Παιδείας της ΕΟΚ και του ΟΟΣΑ. Την περίοδο της ελληνικής προεδρίας (1983), πρόεδρος της Επιτροπής Παιδείας της ΕΟΚ.

 

* Το συγγραφικό του έργο στρέφεται φυσικά γύρω από την εκπαίδευση: Η ψυχολογική κατανόηση και περιγραφή της ατομικότητας του μαθητή· Προβλήματα αγωγής στην οικογένεια και το σχολείο· Ελληνική Παιδεία για τον Ελληνισμό της Διασποράς· Από την παιδαγωγική θεωρία στην εκπαιδευτική πράξη. Ακόμα και το αυτοβιογραφικό του, με την τόσο πλούσια ζωή του, ένα συναρπαστικό ανάγνωσμα, νωπογραφία μιας ολόκληρης εποχής (με την τερατώδη κιόλας μνήμη του θείου: από το μολύβι που έκανε μια ολόκληρη δραχμή, και γι’ αυτό το αγόραζαν μισό, ώς τα θέματα στις εξετάσεις για την υποτροφία κτλ.), ακόμα κι αυτό λοιπόν γύρω από την εκπαίδευση είναι: Από το οδοιπορικό ενός δασκάλου: Σελίδες από τη ζωή και την εκπαίδευση στη διαδρομή του 20ού αιώνα (εκδ. Γαβριηλίδη, 2011, δυστυχώς ανεύρετο πια). Και το τελευταίο του, όπως έγραψα στην αρχή, τελειωμένο στα 99 του, έκδοση στα 100 του χρόνια, το 2020!

 

* Τώρα, με την ελευθερία της επιφυλλίδας, σύντομος λόγος για τον θείο, τον θείο Κώστα, φως στη δύσκολη καθημερινότητα της παιδικής ηλικίας, κάθε φορά που ερχόταν για λίγο από την «ξενιτιά» της Τρίπολης ή της Λαμίας, με τη θεία Λούλα και τις τρεις ξαδέρφες, τη Γιώτα, την Κατερίνα και τη Μαριάννα· τη θεία και τη μικρότερη κόρη, τη Μαριάννα, που έφυγαν ξαφνικά απ’ τη ζωή μέσα σε μια βδομάδα, πριν από 9 χρόνια. Κι έμεινε ο ακριβός θείος στα στοργικά χέρια της Γιώτας, της Κατερίνας και του Μανόλη, της Ελευθερίας και του Θοδωρή –τα δυο λατρεμένα εγγόνια. «Έδωσες αγάπη, παίρνεις αγάπη» του έλεγα, όταν μιλούσε συγκινημένος για την αγάπη με την οποία τον περιέβαλλαν.

 

Ο θείος-προστάτης άγγελος των πάντων, σίγουρα δικός μου, όταν π.χ. με πήρε (σέρνοντας σχεδόν) στην εγκυκλοπαίδεια «Ελλάς-Μπριτάνικα», τη «λέσχη» των κυνηγημένων απ’ τη χούντα, έτος 1971, στα 18 μου, και μ’ έβαλε έτσι στον κόσμο του βιβλίου, και λίγο αργότερα, με τη μεταπολίτευση, στις διορθώσεις των πρώτων Ανθολογίων για το δημοτικό, με την επίβλεψη του Ε. Χ. Κάσδαγλη. Το ταξίδι είχε αρχίσει, 50 ολόκληρα χρόνια, αναλογίζομαι τώρα, εμπνευστής ο θείος, ό,τι καλό υπήρξε μέσα σ’ αυτό έχει την αφετηρία του στον θείο.

 

Και λόγια δεν υπάρχουνε γι’ αυτό. Στο καλό, θείε.




Σχετικές αναρτήσεις:


Πέμπτη 31 Μαρτίου 2022

Γενική Συνέλευση και κοπή βασιλόπιτας για τον Σύλλογο Ζωριανιτών

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΕΚΛΟΓΟ-ΑΠΟΛΟΓΙΣΤΙΚΗΣ ΓΕΝΙΚΉΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ, 
ΑΡΧΑΙΡΕΣΙΕΣ, ΚΟΠΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΗΣ ΠΙΤΑΣ 
ΚΑΙ ΒΡΑΒΕΥΣΕΙΣ ΦΟΙΤΗΤΩΝ
 
Αξιότιμα μέλη του Συλλόγου μας, Αγαπητοί συγχωριανοί. Σας υπενθυμίζουμε και σας προσκαλούμε στην κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας και την ανάδειξη του νέου Δ. Σ. του Συλλόγου μας, την Κυριακή 03 Απριλίου 2022 και ωρα 10.30 σε αίθουσα Πολιτιστικου Κεντρου του Δήμου Αθηναίων στα Κατω Πετράλωνα και στην οδό Αθηνοδώρου 59 - 61. Οι επιθυμούντες να είναι υποψήφιοι για το Δ.Σ. και την Ε.Ε. μπορούν να το δηλώσουν και την ημέρα της Συνέλευσης. 
 
Εκτός τις ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΗΣ πίτας Θα προσφερθούν και παραδοσιακές Ζωριανιτικες πίτες, γλυκά καφέδες και αναψυκτικά. Η παρουσία όλων σας τηρώντας και τα υγειονομικά πρωτοκολα θα είναι τιμή για εμάς, μετά απο δυο χρόνια πανδημίας. 
 
Ευχαριστούμε τον Δημο Αθηναίων και ιδιαιτέρως τον Δήμαρχο κ. Κώστα Μπακογιάννη και τους συνεργάτες του για την παραχώρηση της μεγάλης και ωραιότατης αίθουσά τους. Παράκληση του Δ.Σ. είναι, να είμαστε όλοι εκεί. 
 
Με εκτίμηση : Για το Δ.Σ.
Ο Πρόεδρος Γ. Νικολόπουλος
Ο Γεν. Γραμματέας Αρ. Συρόπουλος
 
 

 

Τετάρτη 30 Μαρτίου 2022

Πρωτοχρονιάτικη πίτα για το Σύλλογο Τριστενιωτών

Θα είναι χαρά μας να παρευρεθείτε στην κοπή της Πρωτοχρονιάτικης πίτας του Συλλόγου μας,


Την Κυριακή 3 Απριλίου2022 και ώρα 13.00μ.μ

Στο ΔΕΚΑΡΑΚΙ, Αγ. Λαύρας 3, Αιγάλεω.


Τιμή 17 Ευρώ. Περιλαμβάνει πλήρες μενού και νηστίσιμο, με απεριόριστο κρασί και αναψυκτικά.

Θα υπάρχει ζωντανή μουσική. Η εκδήλωση είναι ανοικτή και για τους φίλους μας.


Με εκτίμηση το Δ.Σ.


 

Δηλώσεις συμμετοχής στα τηλ.

Παπακων/νου Μαίρη 6976285577
Τσιρίτα Αρετή 6983716500
Κολονέλου-Μπαραμπούτη Θεοδώρα 6981433914



Τρίτη 29 Μαρτίου 2022

Κοπή βασιλόπιτας για την Ομοσπονδία

Η Ομοσπονδία Συλλόγων Β.Δ. Δωρίδας 

σας καλεί στο ξενοδοχείο Royal Olympic, Αθ. Διάκου 28, Μακρυγιάννη (στήλες Ολ. Διός), 

την Κυριακή 3 Απριλίου 2022 στις 11:30 το πρωί 

για την κοπή της πίτας.



Η Πρόεδρος Γιώτα Ζαχαρή - Τσακατούρα

Ο Γεν Γραμματέας Σταύρος Ιωσηφίδης




ΥΓ Σας παρακαλούμε όπως μας ενημερώσετε για την παρουσία σας στο email omospondia.vd.doridas@gmail.com ή τηλεφωνικά στο 6972288323. 

 


 

Τετάρτη 9 Μαρτίου 2022

Προτάσεις για εξοικονόμηση ενέργειας σε ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΥΣ ΟΙΚΙΣΜΟΥΣ και ΟΡΕΙΝΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ

Οι Δήμαρχοι Ιωαννίνων κ Μετσόβου πρότειναν στο Υπ. Περιβάλλοντος, στον αρμόδιο Υφυπουργό, πρόγραμμα "εξοικονομώ" για τους παραδοσιακούς οικισμούς.

Ο Δήμαρχος Αγράφων αντίστοιχα προτείνει υιοθέτηση ειδικού πλαισίου για το «Εξοικονομώ-Αυτονομώ» στις ορεινές περιοχές.

Και οι δύο προτάσεις είναι πολύ σημαντικές και ευχόμαστε να εγκριθούν γιατί ενισχύουν ζητήματα πολιτιστικής αρχιτεκτονικής προστασίας και ζητήματα δικαιοσύνης στην αντιμετώπιση των ενδοπεριφερειακών ανισοτήτων και καταπολέμησης της ενεργειακής φτώχειας.

Και οι δύο προτάσεις για τη Φωκίδα είναι ιδιαίτερα σημαντικές, επανειλημμένα έχουμε ορθογραφήσει ακριβώς για τα παραπάνω αιτήματα και για την αναγκαιότητα να υπάρχουν στοχευόμενα τομεακά και περιφερειακά προγράμματα.

Παρακαλούμε τα Αυτοδιοικητικά Στελέχη της Φωκίδας και της Περιφέρειας μέσω της ΠΕΔ και της Περιφέρειας, όπως και το Τεχνικό Επιμελητήριο Στερεάς, να ενισχύσουν τις παραπάνω πρωτοβουλίες, για ειδικά μέτρα, ενισχύσεις του «ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΩ» για παραδοσιακούς οικισμούς, πχ., Γαλαξείδι, Κουπάκι, Ζοριάνος, Κροκύλειο για Φωκίδα και σίγουρα για τις ορεινές περιοχές.

Παραμένει το κενό για μεγάλο κυλιόμενο πρόγραμμα εξοικονόμησης ενέργειας στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. 
 

Α. Καρδαμπίκης: Υιοθέτηση ειδικού πλαισίου για το «Εξοικονομώ-Αυτονομώ» στις ορεινές περιοχές

https://news.b2green.gr/2848/%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%B4%CE%B1%CE%BC%CF%80%CE%AF%CE%BA%CE%B7%CF%82-%CF%85%CE%B9%CE%BF%CE%B8%CE%AD%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CE%B5%CE%B9%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%8D-%CF%80%CE%BB%CE%B1%CE%B9

 

Γ. ΑΜΥΡΑΣ: Έρχεται «εξοικονομώ» για παραδοσιακούς οικισμούς

https://neoiagones.gr/%CE%B3-%CE%B1%CE%BC%CF%85%CF%81%CE%B1%CF%83-%CE%AD%CF%81%CF%87%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CE%B5%CE%BE%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CF%8E-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%80%CE%B1%CF%81/?fbclid=IwAR1U2LzhOxCSrWBZ6EA4VcPOPgbI3zclIEhFYupRyrm_JJCYsNcItH1vj_A

Κατάλογος παραδοσιακών οικισμών  της Ελλάδας

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%AC%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%BF%CF%82_%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%B4%CE%BF%CF%83%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CF%8E%CE%BD_%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8E%CE%BD_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1%CF%82#%CE%9D%CE%BF%CE%BC%CF%8C%CF%82_%CE%A6%CF%89%CE%BA%CE%AF%CE%B4%CE%B1%CF%82

 

Παραδοσιακοί Οικισμοί & Διατηρητέα Κτίρια

http://estia.minenv.gr/EXEC

  

Αφροδίτη Παπαθανάση